Sam Cooke - Twistin' the Night Away (1962)

Vanavond op mijn werk een thema-avond gehad waarbij dus alleen maar jaren 60 muziek werd gedraaid (er kwam zelfs een Marilyn Monroe look-a-like waarmee ik op de foto beland ben ). Op zich erg lekker, maar na 6 uurtjes had ik het wel gehad. Ik veerde even op bij het nummer Twistin' the Night Away. Man, wat een heerlijk vrolijk nummer is dat! Ik hoorde gelijk dat het Sam Cooke was natuurlijk. Ik moet echt hoognodig een verzamelaar van deze legende aanschaffen, het zal ongetwijfeld de moeite waard zijn

Twistin' the Night Away

Mijn eerste Sam Cooke nummer en ik blijf er verslaafd aan! Deze Cd is praktisch nergens meer te vinden, had ik erg graag geluistert. Als aanrader geef ik je Portrait Of A Legend 1951-1964, en als gewone Cd: Aint That Good News.

Nog maar eens Twistin' The Night Away opleggen Blijft erg vette track, met die track begon ik aan mijn Soul-reis, mijn broer wou die track, ik zou voor hem deze hele Cd nemen, maar vond die nergens dus ging ik voor de verzamel. Binnenkort dit toch maar eens proberen te bestellen ofzo. (Als dat nog kan).

Een Sam Cooke-album naar mijn hart

Fantastisch eigenlijk, heel leuk thema rond het album 'The Twist/Twistin'. Het heeft een tijdje geduurt tot ik dit album dan eindelijk had maar het is me uiteindelijk gelukt. Twistin' The Night Away en Somebody Have Mercy zijn 2 van mijn favo Sam-nummers ooit. Mijn Sam-reis begon met Twistin' The Night Away, het is en blijft een Soul-classic en ongelooflijk fijn nummer . De rest van dit album kent zijn leuke momenten en voelt aan als 1 erg leuk geheel. Zeker en vast een leuk album dat je moet horen als Sam-fan. Ik zou het 3,5* willen geven maar ik ga toch voor de 4* uit respect en omdat ik toch best genoten heb. Mijn 3de favo momenteel is Camptown Twist.

****

Soul-album van de week. Leuke keuze. Het mooie is dat dit zo´n tijdsbeeld geeft juist omdat het NIET een verzamelaar is. Want dit is 1962 zo als dat maar zijn kan want 1962 is bij uitstek het jaar van de twist (Chubby Checkers grote twisthits zijn ook uit ´61 en ´62). Twistin´the night away is natuurlijk een wereldwijde hit geweest, maar ik wist dus niet dat Sam Cooke nog een heel zwikkie van die nummers had gemaakt.
Naast de twistnummers vind ik het album ook nog heel behoorlijk, met betrekkelijk weinig zwakke punten. Movin´ and Groovin´ heeft ook een lekkere degelijke ouderwetse sound; kan zó nog steeds op een feestje lijkt me. Leuker en sfeervoller dan zomaar een verzamelaar van Sam Cooke.

Jaaa, aan dit album heb ik echt zin in!

Erg benieuwd hoe de rest klinkt. Titelsong kan al niet meer stuk natuurlijk, nu de rest nog. Ik wacht geduldig af.

Soulalbum van de week voor Mr. Soul himself: Sam Cooke. Deze man zong het eerste soulliedje ooit 'You Send Me' (al zijn daar de meningen over verdeeld).
Dit album heeft een tweetal hits voortgebracht. Natuurlijk het fantastisch 'Twistin' the Night Away' en in mindere mate 'Soothe Me'. Maar dit album biedt veel meer, 100% kwaliteitsongs waar de swingende soul 300% in zit.
Sam Cooke is de beste vocalist allertijden en overtuigd. Prachtig soulalbum is dit!

Hoewel ik over het algemeen meer van schreeuwerige soulzangers hou dan van de relaxte (wat zich vooral uit in een desinteresse tegenover veel nu-soul), zijn er toch een paar relaxte zangers die ik met alle liefde omarm. Sam Cooke is daar één van. Sterker nog: Sam Cooke behoort ook wat mij betreft de absolute top van de soul (en daarmee van de muziek in zijn algemeenheid), ondanks dat die top dus normaal gesproken is gereserveerd voor de schreeuwers.
Het knappe aan Sam Cooke is dat hij compleet zijn eigen stijl heeft. Zijn nummers zijn uit duizenden herkenbaar, altijd hele mooie, superrelaxte liedjes die ontzettend positieve gevoelens bij me los weten te weken. Het is wat mij betreft ook muziek die altijd op te zetten is, het past bij de haard op de decemberavond, maar misstaat ook niet in de tuin op een mooie zomerdag.

Dit album past helemaal bij dat wat ik van Sam Cooke ken. Wat dat betreft is het niet verrassend, maar toch ook weer wel, want ik ken eigenlijk alleen de hits van de beste man. Dat dit in het verlengde ligt van zijn grootste hits wil zeggen dat er geen missers opstaan, zelfs geen redelijke nummers, maar dat het allemaal goed is. Niet het absolute top Sam Cooke-niveau (het titelnummer overigens wel), maar het ligt er zeker niet ver onder. Dit album ontvangt daarom 4 sterren.

Toen ik dit album de eerste keer beluisterde
vond ik de nummers allemaal een beetje hetzelfde klinken.
Ze zijn dan ook allemaal in dezelfde typische stijl..
maar het bevalt me goed hoor !

Ik krijg gewoon een glimlach op mn gezicht van deze muziek

Het jaar 1962 was het jaar van de twist en daar deed Sam Cooke ook vrolijk aan mee. Dit is niet de eerste keer dat we een album van hem bespreken, maar de man is dan ook een soulgrootheid. Een album dat het niet allen van de twist moet hebben, maar meer biedt. Zoals het prachtige bluesy Somebody Have Mercy of het romantische Somebody’s Gonna Miss Me. Naast de titeltrack is het prijsnummer van dit album toch wel Soothe Me, dat Sam samen met Lou Rawls zong.

1. Twistin’ the Night Away – Dit nummer tovert altijd direct een glimlach op mijn gezicht. Niet alleen door het vrolijke ritme, maar ook door de stem van Cooke
2. Sugar Dumpling – onbezorgd zijn liedjes zingen, daar is Sam Cooke een meester in. Dit is dan ook wel een heel onbezorgd nummer
3. Twistin’ in the Kitchen With Dinah – vrolijk nummer waar we ook weer op kunnen twisten. Klap je mee?
4. Somebody’s Gonna Miss Me – eigenlijk kan je dit wel een typische Sam Cooke song noemen
5. Whole Lotta Woman – de rock ’n roll komt hier in het muzikale gedeelte een beetje terug.
6. The Twist – vrolijk, energie, dansbaar en sterk gezongen.
7. Twistin’ in the Old Town – kort en krachtig
8. Movin’ and Groovin’ – romantisch en toch ook swingend
9. Camptown Twist – een soort titeltrack 2.0, maar dan niet beter
10. Somebody Have Mercy – een bekende hit van Cooke. Blijft een erg sterk nummer
11. Soothe Me – over prachtig nummers gesproken, ja dan kom je toch ook wel bij dit nummer uit. Sfeervol, mooie stemmen. Prachtnummer.
12. That’s It, I Quit, I’m Moving On – alleen al door de titel een perfecte albumafsluiter natuurlijk

(bron: Opus de Soul)

Het titelnummer is een inspiratiebron geweest van veel muzikanten en doet mij altijd naar het weekend verlangen....de stem en het zalige ritme zijn onweerstaanbaar.

Twisting the Night Away - Somebody Have Mercy en Soothe Me zijn onverwoestbare songs, die al generaties lang worden gedraaid en na meer dan halve eeuw nog niets van hun glans hebben verloren.

Dat is ook het knappe van Sam Cooke, veel van zijn liedjes vertegenwoordigen eeuwigheidswaarde. Als je daar zijn invloed op een hele rits muzikanten/zangers bij optelt plus voor die periode opzienbarende en magistrale concerten/podiumpresentatie dan mag je wel concluderen dat hij in de muziekgeschiedenis te vaak wordt onderschat.

Ik zet dit niet snel op, want het is niet helemaal mijn ding. Maar het swingt wel. Geheel terecht staat het album op de 14e plaats in de 100 Greatest Albums of 1962. Behalve Twistin' the Night Away vind ik Somebody's Gonna Miss Me een erg prettig nummer en bij The Twist is stilzitten onmogelijk.
3,5*