Pet Shop Boys - Concrete (2006)

we zijn benieuwd!



Er komt tegelijkertijd ook een dvd uit, maar dat is meer een docu! deze heet " A Life In Pop" en alsof de PSB fans al niet arm genoeg zijn komt de nieuwe single "Numb" (nee, geen cover van u2) ook nog uit op 16 okt.

Ben wel benieuwd naar deze cd. Ben fan geworden sedert hun laatste cd (fundamental advance), dus hoop ik dat deze cd even goed zal zijn.

Ken je al meer cd's van PSB? Want dat is toch zeker niet hun beste

Ik ken wel hun bekendste nummers (It's A Sin, Suburbia, ...) maar verder heb ik geen cd's van PSB. Ga er mij wel eens één aanschaffen, misschien een best-of ofzo...

pop-art moet je dan kopen, is een dubbellaar

ok kzal er eens achter zoeken

http://www.musicmeter.nl/album/12672

prachtige live cd, met zeer originele tracklisting.

Een mooie 4 voor deze cd.

Mijn aanbeveling zou 'Alternative' zijn. Dat is een soort van verzamelaar met B-nummers, maar juist die zijn geniaal.

Casanova in Hell met Rufus Wainwright is een nummer waar Rufus duidelijk maakt dat hij een groots artiest is: hij trekt de song compleet naar zich toe waardoor het een echt Wainwright-tearjerker is geworden.
De rest vond ik na 1 luisterbeurt ook zo slecht nog niet (en dat terwijl ik niet zo'n live-album liefhebber ben).

Ik heb dit album niet afgeluisterd, ik erger me namelijk vreselijk aan het geneuzel tussen de nummers door. De muziek van de PSB heeft een redelijk tempo, maar door die praatjes tussendoor, komt er nooit geen vaart in de cd. 2,5*

Het gepraat tussendoor hoort een beetje bij de setting van de cd, Bonothecat. Dit was een eenmalig concert met een groot orkest erbij, dus niet een regulier Pet Shop Boys-optreden. Aan de tracklist kun je dan ook wel zien dat veel van de 'stampers' ontbreken, terwijl er juist veel rustige songs op staan.

Een mooi alternatief overzicht van de Pet Shop Boys-carrière; zeker een aanrader om uit de uitverkoopbakken te vissen...

Wat mooi inderdaad, een groot BBC orkest ipv de strijkers en 'toeters' op de synthesizers. Voor elk nummer is er een speciale bewerking gemaakt of gevonden voor dit optreden. Eerder heeft bijvoorbeeld filmcomponist Angelo Badalamenti al nummers van the Pet Shop Boys 'klassiek' bewerkt, andere tracks zijn speciaal voor dit optreden gearrangeerd. Producer van het geheel is niemand minder dan Trevor Horn. Die doet hier duidelijk waar hij goed in is.

En wat je dan krijgt doet mij soms koude rillingen bezorgen. Dat klinkt echt zo mooi, zo prachtig, maar soms ook krachtig: een vol orkest er tegenaan samen met the Pet Shop Boys en een minikoor aan achtergrondzangers. Je kan volgens mij dan ook niet zeggen dat vooral rustige songs zijn geselecteerd. Na één zo'n krachtige finale zegt Neil dan ook: 'this was slightly over the top'. Dat is na het gastoptreden van Robbie Williams op Jealousy, die zichzelf zowaar helemaal wegcijfert voor het krachtige mooie geheel van orkest en Pet Shop Boys en een topprestatie levert. Net als eerder Rufus Wainright heeft gedaan op Casanova in Hell.

Er is natuurlijk altijd een 'minpunt': de musicalsong Friendly Fires die gezongen wordt door Frances Barber. Maar ach, die skippen we lekker door. Daaraan voorafgaand staat een track uit de filmscore Battleship Potemkin, After All, die ik nog niet kende. Die wordt geweldig neergezet: een openbaring. Neil vertelt dat zij de hele score uitgevoerd hebben op Piccadily Circus.

Fantastische hoogtepunten: vrijwel het hele album, nog niet genoemd: Left to my Own Devices, the Sodom and Gomorrah Show, Numb, It's Allright, Luna Park, Jealousy, Dreaming of the Queen, It's a Sin.

Eigenlijk dus één groot muzikaal hoogtepunt, deze gezamenlijke productie van the Pet Shop Boys, Trevor Horn en the BBC: 5,0*
Aanbeveling: luister 'm op de Sennheiser (koptelefoon).

Een erg mooie verrassing, deze dubbel-cd. Ook leuk dat er gekozen is voor een lekker atypische setlist in plaats van een 'gewoon' concert met alle usual suspects. Net daardoor zijn veel van mijn persoonlijke PSB-favorieten present: You only tell me..., Dreaming of the queen, Integral, Luna Park.

Ik stond nogal sceptisch tegenover de gastzangers, maar ik moet bekennen dat ze mij alle drie zeer aangenaam verrast hebben. Vooral Casanova in hell door Rufus Wainwright is een hoogtepunt van jewelste. Stukken en stukken beter dan de albumversie.

Maar dé climax van Concrete vind ik toch wel Integral. Dat was al mijn favoriete nummer van Fundamental, maar hier klinkt het zowaar nog beter.

Gewoon een top live-album, zoals het de reputatie van PSB betaamt.

Waarom staat deze niet gewoon tussen de live-albums van Pet Shop Boys op MuMe? Beetje erg jammer. Want op de voorkant én op de zijkant van de cd staat gewoon Pet Shop Boys Concrete.
Nu zullen veel mensen die op zoek zijn naar de PSB via deze site de cd niet zo snel vinden.

Bedankt Harco voor het plaatsen van dit album bij de live-albums van PSB.

Erg goed live album met een waanzinnige sound, toevallig (of niet...) geproduceerd door Trevor Horn. Logischerwijs dus ook met de 2 liedjes welke hij met PSB in de der jaren heeft gemaakt Left to my Own Devices en It's Allright (welke ze verder vrijwel nooit live spelen). Opvallend is dat big star en groot PSB-fan Robbie Williams Jealousy maar nauwelijks aan kan. Wellicht hadden ze een andere keuze kunnen maken er zijn tenslotte genoeg nummers waar ze hebben samen gewerkt (She's Madonna, We're the Pet Shop Boys, No Regrets en de cover welke hij van PSB heeft opgenomen I Wouldn`t Normally Do This Kind Of Thing )