Pet Shop Boys - Concrete (2006)
Alternatieve titel: In Concert at the Mermaid Theatre for Radio 2 with the BBC Concert Orchestra
mijn stem
13 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Parlophone
-
Left to My Own Devices (5:57)
met Sally Bradshaw
-
Rent (4:40)
-
You Only Tell Me You Love Me When You're Drunk (6:21)
-
The Sodom and Gomorrah Show (5:03)
-
Casanova in Hell (5:03)
met Rufus Wainwright
-
After All (4:01)
-
Friendly Fire (3:57)
met Frances Barber
-
Integral (7:56)
-
Numb (3:40)
-
It's Alright (5:33)
met Sally Bradshaw
-
Luna Park (3:56)
-
Nothing Has Been Proved (3:31)
-
Jealousy (8:36)
met Robbie Williams
-
Dreaming of the Queen (5:28)
-
It's a Sin (5:18)
-
Indefinite Leave to Remain (2:59)
-
West End Girls (4:55)
0
geplaatst: 24 april 2009, 09:54 uur
dVTB schreef:
Dit was een eenmalig concert met een groot orkest erbij, dus niet een regulier Pet Shop Boys-optreden. Aan de tracklist kun je dan ook wel zien dat veel van de 'stampers' ontbreken, terwijl er juist veel rustige songs op staan.
Dit was een eenmalig concert met een groot orkest erbij, dus niet een regulier Pet Shop Boys-optreden. Aan de tracklist kun je dan ook wel zien dat veel van de 'stampers' ontbreken, terwijl er juist veel rustige songs op staan.
Wat mooi inderdaad, een groot BBC orkest ipv de strijkers en 'toeters' op de synthesizers. Voor elk nummer is er een speciale bewerking gemaakt of gevonden voor dit optreden. Eerder heeft bijvoorbeeld filmcomponist Angelo Badalamenti al nummers van the Pet Shop Boys 'klassiek' bewerkt, andere tracks zijn speciaal voor dit optreden gearrangeerd. Producer van het geheel is niemand minder dan Trevor Horn. Die doet hier duidelijk waar hij goed in is.
En wat je dan krijgt doet mij soms koude rillingen bezorgen. Dat klinkt echt zo mooi, zo prachtig, maar soms ook krachtig: een vol orkest er tegenaan samen met the Pet Shop Boys en een minikoor aan achtergrondzangers. Je kan volgens mij dan ook niet zeggen dat vooral rustige songs zijn geselecteerd. Na één zo'n krachtige finale zegt Neil dan ook: 'this was slightly over the top'. Dat is na het gastoptreden van Robbie Williams op Jealousy, die zichzelf zowaar helemaal wegcijfert voor het krachtige mooie geheel van orkest en Pet Shop Boys en een topprestatie levert. Net als eerder Rufus Wainright heeft gedaan op Casanova in Hell.
Er is natuurlijk altijd een 'minpunt': de musicalsong Friendly Fires die gezongen wordt door Frances Barber. Maar ach, die skippen we lekker door. Daaraan voorafgaand staat een track uit de filmscore Battleship Potemkin, After All, die ik nog niet kende. Die wordt geweldig neergezet: een openbaring. Neil vertelt dat zij de hele score uitgevoerd hebben op Piccadily Circus.
Fantastische hoogtepunten: vrijwel het hele album, nog niet genoemd: Left to my Own Devices, the Sodom and Gomorrah Show, Numb, It's Allright, Luna Park, Jealousy, Dreaming of the Queen, It's a Sin.
Eigenlijk dus één groot muzikaal hoogtepunt, deze gezamenlijke productie van the Pet Shop Boys, Trevor Horn en the BBC: 5,0*
Aanbeveling: luister 'm op de Sennheiser (koptelefoon).
* denotes required fields.
* denotes required fields.