Echo & The Bunnymen - Evergreen (1997)

Glorieuze comeback van Echo & the bunnymen. 4,5*

Zeker een uitstekende come-back. Ik ga voor de 4*.
Opvallend is dat de sfeer wat relaxter is geworden.

De beste plaat die Oasis niet maakte en nooit maken zal, een return to form van Echo & The Bunnymen, die met deze comeback Oasis en andere britpop groepjes probleemloos van tafel vegen!

Het is misschien weinigen opgevallen: maar, vergelijk eens de hoes van EVERGREEN met die van CROCODILES en je ziet precies dezelfde setting alleen jaren later en helaas zonder Pete De Freitas die al een hele tijd niet meer onder de levenden is; . Mc Cullogh leunt nu niet tegen een boom, maar tegen een Citroën DS (of is het DX.. ik en auto's!), en de kale bomen op crocodiles zijn nu palmbomen op "evergreen"...

Favorieten op deze prachtplaat: "Evergreen", "Halo", "Baseball Bill", "Altamont", "Forgiven", "Nothing last Forever", "Too young To Kneel"....

De CD verscheen later opnieuw met als bonus disc het John Peel Sessions. En deze fan (ja gek zijn doet geen zeer) heeft dus Evergreen daarom twee keer gekocht....

Ik heb toen deze plaat héél zwaar geplugd in het radioprogramma dat ik toen nog had.. en hoop zo mijn steentje bijgedragen te hebben aan de welverdiende en langverwachtte Bunnymen comeback

C-Moon. Altijd leuk je stukjes te lezen.

Bedankt, Aero.. de stukjes schrijven is ook leuk

Ben benieuwd naar t nieuwe album. Deze was prima maar laatste twee toch een beetje tammetjes..

Heerlijk album van de meest onderschatte band die ik ken.

Goed album van The Bunnymen. Hoewel ik gezien het jeugdsentiment meer ben van de eerste 4 albums was dit inderdaad een erg sterke comeback. Vind "What are you going to do with your life ? " en "Siberia" net ff wat lekkerder.

Zo weinig reacties bij dit geweldige album..... Wat jammer !

Ik luister nog eens naar Evergreen nu, het was weer even geleden.. blijft toch en zalige plaat )

Een zeer sterk comeback album,

met zondermeer sterke nummers op dit album.

Wat heeft dat daar mee te maken

ik luisterde deze plaat voor t eerst en moest toch wel heel erg aan coldplay denken, zowel qua melodieen als qua zang.

ik even zoeken op internet, ej ja hoor blijkt dat chris martin inderdaad meezingt. goed geraden van mij, ik dacht het al.
alleen hij zingt niet mee op deze plaat maar pas 12 jaar later. (het titelnummer van 'the fountain') coldplay bestond nog helemaal niet!
nouja, al die vergelijkingen ook, belangrijkere is dat ik het een heel prettige dromerige warme plaat vind!

Ik vind juist dat Echo & the Bunnymen nu meer wegheeft van bandjes a la Coldplay (helaas!), maar op dit album vooral nog origineel en sfeervol klinkt met een aantal zeer sterke songs die tot mijn favorieten binnen het Echo oeuvre behoren: Evergreen, Nothing lasts forever, Just a touch away en Forgiven.

@crush: dus echo +bm is volgens jou steeds meer gaan lijken op een bandje die toen nog niet bestond en aar ik achteraf duidelijke gelijkenissen mee hoor, tewijl jij die pas hoort met hoe ze nu klinken? ik luister coldplay overigens ook zeer graag.
met je eens dat dit geweldige plaat is, met name de eerste 2 songs die je noemt. geweldige melodieen!.

Behoorlijke plaat. Maar zoals in bovenstaande berichten ergens staat, vind ik de platen van Oasis in die periode een klasse beter...

Mooie,sfeervolle plaat die vooral door het prachtige gitaarspel en de zang van McCullogh zo nu en dan (Evergreen,Altamont,I'll fly tonight) tot grote hoogte stijgt.Samen met Siberia de beste van hun tweede carrière.

McCullogh heeft flink ingeleverd qua zang, muzikaal wel dik in orde.

Ik vind zelf zijn stem nu beter, als dat mag.

Misschien nu wel, maar op dit album niet.

Ontbrekend in mijn verzameling van Echo-albums. Een gemis. Mooi album, zeer herkenbaar en hoewel weinig vernieuwend, met sterk songmateriaal. Volgens mij niet meer leverbaar (laat staan met bonusdisc)?

Zalig album. Weg is wel de dramatiek en bombast van de 80s en het is een stuk rustiger ook, maar wat een songmateriaal. Prachtsongs!

Het beklemmende en urgente is er wel vanaf hier nu, na de terugkeer van Ian McCulloch op zang.
Echo & The Bunnymen klinken hier meer als echte Britpop en dus veel luchtiger dan we gewend waren.
Ik vind het niet erg want het zijn bijna stuk voor stuk sterke liedjes die je zo meezingt, zoals het openingsnummer en Evergreen.
Kom nog wel een keer terug voor de waardering.

De uitstekende comeback-plaat van de konijntjes uit 1997. Ian Mc Culloch klonk logischerwijs wat ouder en - euh - wijzer dan op hun eighties-platen, maar de gitaar van Will Sergeant klonk even snerpend als vanouds.

'Nothing Lasts Forever' heette de eerste single uit de plaat, ironie ten top. Die eerste single werd gretig opgepikt door de BBC en, bij ons door Radio 1 en Studio Brussel. Echo & Bunnymen belandde zelfs in De Afrekening van Studio Brussel met 'Nothing Lasts Forever' én met de titeltrack 'Evergreen'.

De langoormannen boorden op die manier een nieuw, jong publiek aan dat toen de laatste stuiptrekkingen van de Britpop uitzweette. Ook Chris Martin van Coldplay was een héél aandachtige leerling: op hun debuut 'Parachutes' hoor je enkele echo's van'Evergreen'. 'Yellow' iemand?

Liedjes als 'I Want to Be There (When You Come)', 'Evergreen', 'Nothing Lasts Forever', 'Altamont', 'Just A Touch Away' en 'Forgiven' doorstaan de vergelijking met ouder werk moeiteloos en klinken vandaag, 25 jaar na datum, nog altijd even fris in de oren.

Vind het nogal een beetje stil geluid op vinyl ??‍♂️

Als ik naar o.a Just a Touch Away, luister dan doet mij dat denken aan een andere prachtige band The House of Love. Vind Don't Let It Get You Down en Nothing Lasts Forever prachtig.

Echt een geweldige comeback destijds!

Echt een evergreen

Wel toen vond ik, en ik heb dat eigenlijk altijd gevonden, en eigenlijk nog, dat Oasis de mosterd haalde bij ondermeer Echo & The Bunnymen. En ja, ik was dus nooit van fan Oasis, die ik soms smalend No Way Sis noemde.
Sorry, het was en is zéker niét mijn bedoeling om Oasis-fans te beledigen.

Voor mij een van de mindere Bunnymen albums, beetje een zeurderige zeikplaat eigenlijk. De hoes is wel mooi maar voor mij dit een Bunnymen album wat ik niet veel/graag draai. Vandaag weer even geprobeerd maar kom er ook nu weer moeilijk doorheen dus voor mij heeft de plaat de tand des tijds niet goed doorstaan. Ik krijg ook de hele tijd zo'n "allemaal de aanstekers in de lucht" moment met het begrafenisnummer Just A Touch Away. Opvolger Empire State Halo is dan wel weer mijn stiel. Ik geef 'm 3,5 ster voor de goede nummers maar het is nipt aan...

Vandaag bij de lokale kringloop op de kop getikt. Blij mee. Best een aardig Echo-album. Oasis, OASIS...ik hoor eerder muzikale én vocale overeenkomsten met een band die in 1997 ook een fijn album afleverde: The Verve (luister maar eens naar Nothing Lasts Forever).

Heeft wat moeite gekost om deze plaat in huis te krijgen. Tot mijn grote vreugde vrij recent geremastered heruitgebracht inclusief 5 livenummers van Glastonbury 1997.
Glorieuze come back plaat van de band met Nothing Last Forever, Evergreen & Altamont als prijsnummers.
Volgens de altijd zeer bescheiden McCulloch bevat dit album nummers van een niveau dat de meeste bands in hun gehele carrière nooit zullen maken