Play Dead - Company of Justice (1985)

Een aanrader voor liefhebbers van het gothic/industrial genre in de stijl van Killing Joke en Danse Society..
4*

Van deze band ken ik gaze en play dead, nummers van de vorige plaat. Wel leuk dat jouw muzikale voorkeuren stroken met de mijne, alweer een referentie bij.

jammer dat zo weinig mensen dit geweldige album kennen!! zie waar Editors hun inspiratie vandaan halen!!! een geluk dat deze band ALTIJD Underground is gebleven, echt een heerlijk album om bij weg te dromen en te geloven in een betere wereld! geloof me dat was TOEN echt een van die bandjes die stonden voor verzet!!!!

hail to the underground!!

Ik zou dit geen gothic en al helemaal geen industrial durven noemen, maar eerder gewoon onder rock klasseren of misschien dan post-punk. Inderdaad à la Killing Joke een beetje. Er zijn wel op sommige nummers enkele industrial en pop invloeden waar te nemen.

This side of Heaven en Sacrosanct zijn wat mij betreft de topnummers van deze plaat.

ik zou er nog Company of Justice aan toe willen voegen

In dit genre heb je ook nog bvb UK Decay, die bands durf ik wel eens te verwisselen.

het gekke is dat ik mijn hut vol heb staan met eighties new wave en latere gothic maar van UK Decay heb ik niks, nog nooit iets kunnen vinden, maar dat geldt voor meer bandjes hier

Wie deze goed vindt moet zeker "From the promised land" van Play Dead eens proberen. Die is pas opnieuw uitgebracht en is naar mijn mening stukken beter als deze!

Zeker weten een van die bandjes die gewoon goed zijn. Vooral dit album blijf ik maar draaien en draaien en draaien! Heerlijk......mjam mjammie!

Zeker weten is dit album echt een hoogtepunt wat postpunk/newwave en zelfs gothicrock betreft! Heerlijk is dit album en werkelijk elk liedje is gewoon GOED!

Ik had hier graag ook enthousiast over geweest maar ben het niet. Ik vind het een vrij eentonig album. Heb eens even laten bezinken hoe dat nou komt. Uiteraard spelen er meerdere factoren. Ten eerste de drums: ik vind ze, zeker in de eerste nummers, nogal saai hetzelfde doordreunen. Dat gecombineerd met de overdichtgetimmerde sound en de zanger die af en toe richting Iron Maiden neigt te gaan maakt dat het lijkt alsof er een brij van nummers achterelkaar worden afgeraffeld.
Met Judgement komt hier even verandering in. Ik voel zowaar spanning en hoor nuances. Het swingt als Slippery People (Talking Heads) door de bas en drum combi.
In Chains gaan ze wat meer de electronische kant op en huppekee, de drummer gaat weer precies hetzelfde ritme slaan als in de eerste 2 nummers waardoor ik me er aan ga ergeren, want hij weet blijkbaar niet wat variëren is. Als ik me eenmaal ergens aan ga storen dan maakt het nog weinig uit wat er allemaal omheen zit. In Celebration doet hij het nog eens een keer. De beste man heeft blijkbaar alleen een snare en een bassdrum en maar 1 drumtechniek.
Misschien wel het allerbeste nummer van de hele plaat is het zeer korte Treason. Mogelijk klinkt het zo goed omdat er geen drum in zit. Het is niet meer dan een intro, maar had best uitgebouwd mogen worden tot een mooi nummer. Gelukkig wordt het opgevolgd door Reward, één van de betere nummers van het album. Hier wordt toch echt wel een lekkere sound neergezet en de stem van de zanger komt goed uit de verf, ook al zit er absoluut geen variatie in de melodie, het is meeslepend.
Het viel me op dat ik op Burning Down een groot gedeelte van Do You Wanna Hold Me van Bow Wow Wow mee kan zingen: Children I wanna warn ya Whohoho, Cause I've been to California whohoho Verder overigens een heel ander nummer, maar niks schokkends.

Al met al i.v.m. de saaie drummer en teveel hardrockachtige zang pik ik liever 3 nummers uit dit album om op een verzamelaartje te zetten (of in de playlist), zodat het goede niet verziekt wordt door de rotte appels er omheen. Ik neem hiervan in elk geval Judgement, Treason en Reward mee. Daar kunnen best evt. nog 1 of 2 nummers bij komen, zolang de eentonigheid maar voldoende van elkaar gescheiden blijft. Her en der verspreid een nummer is vast goed te doen.

Niet helemaal eerlijk om dit naar Killing Joke te verwijzen, ze waren immers tijdgenoten, maar je hoort wel overeenkomsten. Dit is alweer een van die vergeten jaren 80 bands die naar mijn smaak gewoon goed waren en er toch wel bovenuit sprongen. Ik heb de cd versie van dit album, en ik herken het 'dichtgetimmerd' geluid helemaal niet. De productie is hier juist erg mooi vind ik. Dat terzijde, is het ook een sterk album er staan geen slechte songs op. Hun zwanenzang zo bleek. Veel hedendaagse bands zijn zeker schatplichtig aan deze band. Britse jaren 80 postpunk/gothic rock in optima forma!