C-Mon & Kypski - Where the Wild Things Are (2006)

Wederom een hoop leuke momenten op dit album, maar over de hele linie iets minder sterk dan de voorganger.
Misschien dat de verrassing er ook wel wat af is (ik vind het gestuiter van de ene naar de andere muziekhoek hier zelfs wat vermoeiend worden af en toe).

Ik heb het idee dat ze een beetje de verkeerde kant opgaan. Die poppyrock liedjes met wat gescratch kunnen me niet zo bekoren. Ik had liever gehad dat ze wat elektronischer hadden gebleven, meer ook richting de triphop en hiphop. Het blijven natuurlijk 2 fantastische muziektalenten, maar het klinkt me allemaal iets te simpel. Ook jammer dat er veel van die buitenlandse invloeden wegzijn.

Voor de nieuwschierigen, op www.fabchannel.com staat hun eerste concert van deze tour, aardige albumimpressie.

Voor andere nieuwsGierigen: dit album staat in de luisterpaal.

Ik vind vooral de featurings erg goed! Pete Philly is heerlijk op dreef, en ook Benjamin Herman, Amsterdam Klezmer Band, Voicst en Kain the Poet weten me prima te bekoren.

Ik deel nog geen sterren uit - - dat komt later

Ik vind C-mon en Kipsky een beetje te progresief, te expirimenteel.. Het is natuurlijk net waar je van houdt, maar ik luister liever naar Pete Philly &Perq.. Ik zal conservatief zijn, en mischien kun je ze ook niet vergelijken met elkaar, maar ik krijg van deze muziek een beetje vermoeide oren..

Ik snap wat je bedoelt, C-Mon & Kypski proberen grenzen te verleggen. Het is een waar arsenaal aan stijlen, sommigen vinden dat innovatief, sommigen kunnen dat minder respecteren.

Pete Philly is natuurlijk een stuk rustiger dan C-Mon & Kypski.

Zoals luc011190 zegt, dat ze de verkeerde kant op gaan lijkt me sterk, heb deze plaat nog geen luisterbeurt gegeven maar ben erg benieuwd naar het resultaat. Juist het sterke aan deze twee mannen is hun orginaliteit en hun vernieuwende elementen. Wellicht dat het volgende album je weer meer aan spreekt, ik ben in ieder geval erg benieuwd naar deze tracks!

Ik heb het album nog een keer of 5 geluisterd en vind hem behoorlijk goed, maar ik blijf erbij dat ik als C-Mon & Kypski het lekker bij de combinatie van dance, tripop en hiphop zou houden, en dat lekker zou vermengen met buitenlandse invloeden. Arabisch, Balkan... heerlijk

Maar óók nog rammelende gitaren en poppy refreintjes erbij, doet mij niet zoveel. Die rocky invloeden vind ik gewoon jammer.

Nu op de 3voor12 luisterpaal!

Mijn eerste album met deze popdans stijl. Bevalt me wel , maar ik vraag me af voor hoelang. Voorlopig 3,5 sterren. Maar bovenal: dit lijkt me een export waardige band, nietwaar? Nog maar een keer naar Amerika zou ik zo zeggen.

ik heb ze vrijdag live gezien en wat een geweldig optreden zeg. Zou niet misstaan op de grote Europese festivals

geen idee hoe de plaat klinkt maar heb ze van de week live gezien...
wat een verschrikkelijke slappe opgewarmde saaie soffe hap zeg. Ik hoop niet dat dit internationaal iets probeert te doen...lekker beeld van nederland.

Ik heb het album inmiddels orgineel gekocht en ben er redelijk over te spreken, aan de ene kant is het gewoon zoals ik ervan overtuigd was een tof album geworden aan de andere kant is het zoals als jij zegt wat anders dan we van de mannen gewend zijn.

...maar dat hoeft niet per definitie een minpunt te zijn, op dit moment ben ik erg gecharmeerd van de nummers 6 en 10 die wat ander tempo hebben dan de overige tracks van het album. Pete Philly vind ik wat minder op dit album wat niet gezegd kan worden van de andere gastartiesten die wel wat toevoegen aan het geheel.
Circus C-Mon & Kypski vind ik ook weer een hele leuke orginele track, wat apart maar zeker niet on aardig, wat mij het meest tegenvalt is dat de up-tempo tracks worden afgewisseld met rustige tracks als Spirits High en In And Out Of Days waardoor het album niet als 1 geheel klinkt.

4*, vanwege het feit dat het nog steeds twee invloedrijke producers zijn die orgineel en vernieuwend blijven.

Ik vind het sowieso 2 coole gasten. Ik heb in documentaires gezien hoe zij muziek benaderen, dat zouden er meer moeten doen, zo relaxed en tegelijkertijd inovatief.
Er zit van Vinyl Voodoo naar dit album gewoon een hele duidelijke lijn. Vinyl Voodoo was heel experimenteel, duister en triphopachtig, met absurde samples (beetje richting Stones Throw-werk), Static Traveler was lekker positief, dansbaarder en met meer melodieus gezang. Dit album is met allerlei meezingers, live gespeelde partijen en poppy melodiën.

Gisteren live gezien en het is juist dan dat de CD tot ze recht komt, Gothics, Senioren, Jeugd, Hip-Hoppurs en Pop liefhebbers alle verschillende soorten mensen die deze muziek kunnen waarderen. Dat is toch ook wel een beetje de kracht van zo'n CD waarin elk nummer een genre vertegenwoordigd, tof en helaas is de laatste show eerdaags in Paradiso, mocht je nog kaartjes kunnen bemachtigen dan kan ik je dat zeker aanraden.

Make My Day heeft wel een onnederlandse clip zeg . Gaafnummer .

luc011190 schreef: Ik vind het sowieso 2 coole gasten.

Ze zijn met z'n vieren, namelijk C-mon, Kypski, Jori en Daniel. En ze rocken als geen ander. Als je ze eenmaal live hebt gezien (veel leuker dan de cd luisteren) wil je niks anders meer horen.

Klopt, je hebt gelijk. C-Mon & Kypski zijn wel samen begonnen, maar ze hebben de band later uitgebreid met 2 man, die gewoon als gelijkwaardig worden gezien.
Een interviewer stelde toen de vraag: Moest jullie bandnaam niet veranderd worden, aangezien C-Mon & Kypski suggereert dat het alleen om jullie 2 draait?
Waarop C-Mon antwoordde: Dat deden ze bij Belle & Sebastian toch ook niet

Stond in de Volkskrant vandaag een artikel over een fonds dat videoclips financiert, dit is een resultaat ervan.

ff klein beetje spam: wie naar hun optreden in Tivoli wil op 24 mei kan dit winnen op http://www.tunetribe.nl/Article?article_id=1614 door de nieuwe single te downloaden en ook nog es kan op T-shirts.

Aangezien haast niemand betaald download heb je grote kans...

dat vind ik nou echt het allerzwakste aan deze poep. Alle genres mee willen pikken en van alles het commercieelste meest vieze geluid ervan reproduceren...Echt hollands slecht.

Dat vind ik wel meevallen. Nu heb ik dit plaatje niet gehoord, maar ze wel live gezien met dit materiaal (en hun vorige twee platen wel gehoord) en het is gewoon blije dansbare hiphop.

User Pauper is trouwens niet meer, zie ik.

Hij is gereïncarneerd als waxs.

Ijzersterk begin, daarna zakt het toch allemaal iets in. Wat ook opvalt, is dat veel nummers live veel beter zijn/klinken.

3.5*

Live verschrikkelijk goed op Lowlands, kende het album al langer, maar daarom verhoogd van 3,5 naar 4. Hoger zal het niet worden, want In And Out Of Days is eigenlijk gewoon een draak van een track. Gelukkig is de rest heerlijk gevarieerd!

It's Alivveeeee!!! Ha-ha-ha-ha!!!


Zoals herman al zei vind ook ik dat wel mee vallen. Al moet ik bekennen dat dit album ook meer commerciele, mainstream trekjes vertoont, maar ik stoor me daar persoonlijk niet aan.

Wel een lekker plaatje. Maar vanaf Attention (wat overigens mijn favoriete nummer is samen met Bumby Road en Where the Wild Things Are) vind ik het wel allemaal wat minder worden. Ben ook redelijk benieuwd naar de andere albums.

Hmm.. ik was reuze benieuwd en helemaal klaar om ze te omarmen, maar deze plaat doet me niks. Een onsamenhangende verzameling aardige (maar niet meer dan dat) nummers. Jammer de pammer.

ze zijn gemaakt voor optredens eigelijk, maar ook op album is het een afwisselend en leuk album. vooral de sax van benjamin herman op spirits high is genieus.
blijft steken op 4*

Staan een aantal hele goeie tracks op, helaas net te weinig uitschieters voor 4 sterren, 3,5 dus.