The Stranglers - Suite XVI (2006)

Ben best benieuwd naar dit nieuwe Stranglers werkstuk, nu zonder Paul Roberts....

Zojuist op de Stranglers's site een paar nummers van deze plaat gehoord.
De Nieuwe single "Spectre of Love" klinkt echt als de rattenclub; veelbelovend !!
Met een nieuwe zanger, de voor mij onbekende Baz Warne ; misschien dat oude tijden herleven ?

Overigens leuke titel voor de plaat: het is hun 16e, vandaar de zestiende suite; maar natuurlijk klinkt het ook als sweet sixteen.

Wat me overigens meteen brengt op het geweldige werk wat van Jerry Lee lewis nu op de luisterpaal te genieten valt.
Duetten met bijna iedereen die een grote meneer is in de popmuziek.

Maar dat is weer een ander verhaal.

Op de Stranglers site staan drie ( delen van) nummers van deze nieuwe plaat; vooral het " Summat Outanowt" is geweldig met heel sterk keyboard spel van Greenfield terwijl Jean Jacques Burnel zijn bas weer ouderwets laat grommen.
Ligt ie al in de winkels ??

Normaal gesproken ben ik niet zo'n muziekliefhebber die snel zijn oordeel velt.
Graag geef ik een plaat/ band/ artiest meerdere luisterbeurten de kans voor mijn oordeel te vellen.

Waar ik naar aanleiding van c-moon's berichtje naar op zoek ging, en vond, hoewel sumier, maakte me enthousiast.

Zouden de prachtige tijden van weleer toen Cornwel nog zanger was herleven?

In mijn naarstige speurtocht naar meer, meer, meer, net flarden gehoord van alle nummers van deze plaat op Amazon.
Dat was niet helemaal zoals ik hoopte.
Moet ik mijn enthousiasme bekopen met een teleurstelling?

Ik hoop het niet en ga maar weer over op de vertrouwde good ol'routine: gewoon eerst vele malen luisteren voor te oordelen.

Maar je wilt zo graag dat ............

@Oldfart: The Stranglers zochten bewust GEEN vervanger, nieuwe zanger ipv Paul Roberts. Baz Warne is nu al geruime tijd bandlid, die nu dus ook vocals voor zijn rekening neemt..

Enne.. De tijden met Cornwell zijn nu wel al heel lang voorbij he... En je zou Paul Roberts, die nu ook meer dan 10 jaar in de band zat, en meer dan een goed zanger is, tekort doen hoor;... trouwens op het podium vond ik Roberts toch wel méér rock 'n roll uitstralen dan Cornwell eerlijk gezegd (toch zeker de Cornwell van de laatste jaren)..

Enfin, ben benieuwd naar deze nieuwe release... als ie in de lijn gaat van "Norfolk Coast" die op zijn beurt weer goed bij het vroegere rauwere werk aansloot, dan zie ik het al volledig zitten....

hoi c-moon;
misschien was het probleem dat Roberts in uitstraling ( poses op podium e.d.) te veel rock'n roll was naar mijn smaak, en daardoor voor mij niet echt bij de Stranglers paste.
Het heeft niets te maken met een hang of verlangen naar vroeger, maar ik vind de beginperiode van de Stranglers muzikaal gezien gewoon het sterkst.
Warne wordt blijkbaar nu geafficheerd als de nieuwe zanger, niet mijn verzinsel.

Al met al blijf ik benieuwd naar het hele album, en daar is vast het laatste woord hier nog niet over gesproken.

Ha, dat is leuk.
Het nieuwe album van The Stranglers word hier gepresenteerd op MuMe.
Eigenlijk heb ik ( buiten om dat ik weet dat dit al een maand in de winkels ligt ) nog niks vernomen over deze cd. Zoals bijna alle cd's van The Stranglers buiten de jaren '70 en '80 om gaat "Suite XVI" ook weer geruisloos aan de massa voorbij, maar ja welke band tegenwoordig niet, afkomstig uit deze periode, op U2 na en mischien nog een paar andere bands.
Zoals Oldfart al schreef, het viel mij zelf ook al op, de titel spreek je uit als sweet sixteen,...leuke woordspeling.
Of het album net zo leuk is,...ik betwijfel het.
Bij de voorganger "Norfolk coast" ben ik door positieve reacties destijds, over terug naar de roots in de jaren '70, door de media en hier op MuMe door user c-moon overtuigd geraakt dat album aan te schaffen, en zeker geen spijt gehad.
Met "Suite XVI" wacht ik nog even, maar tot nu toe heb ik nog geen behoefte om 'm aan te schaffen.

Na pas geleden ( 2 dagen geleden ) recensies over dit album gelezen te hebben in de muziekbladen Revolver en OOr die nogal positief gezind waren wou ik mij toch eens wagen aan dit album, al had ik er in eerste instantie niet echt veel vertrouwen in.
En metname het muziekblad OOr positief uitlatend over nieuwe releases van oudere bands dan moet het wel bijzonder zijn, want positivisme daar steekt OOr over het algemeen meer energie in bij jongere bands.
Dus "Suite XVI" maar blindelings aangeschaft, en ikzelf ben niet helemaal negatief over het resultaat.
Maar zo overtuigend "Norfolk Coast" al meteen op mij over kwam zo heb ik bij "Suite XVI" toch wel mijn twijfels, want de zang na het vertrek van Paul Roberts, overgenomen door Baz Warne vind ik zeker geen vooruitgang.
Toch staan er wel behoorlijk energieke nummers op dit album maar ik vind niet alles even pakkend.
Wat The Stranglers op dit moment zeker missen is een zanger met een krachtige stem, de nummers zelf zitten composorisch wel goed in elkaar.
Ik waardeer dat The Stranglers, na meer dan 30 jaar nog steeds zo op z,n tijd durven te experimenteren in hun muziek, maar ik deel de mening van de recensenten van Revolver en OOr maar gedeeltelijk want die zijn op een paar juweeltjes na positiever dan ik.
Je moet volgens mij toch wel echt Stranglers-fan zijn om deze bij je collectie toe te willen voegen, niet dat het echt slecht is maar ze hebben naar mijn mening sterkere albums op hun reportoir staan.
De nummers 'Spectre of love', 'Bless you ( save you, spare you, damn you )' , 'A soldiers diary', en 'Barbara ( Shangri-la)', vind ikzelf de hoogtepunten.
Na het zeer sterke "Norfolk Coast" vind ik deze cd toch minder overtuigend over komen, maar daar was ik al bang voor.
Ik zat te twijfelen om dit 3 sterren te geven, maar "Suite XVI" krijgt van mij het voordeel van de twijfel 3.5 ster.
Mischien is dit een groeiplaat dat ik na een lange tijd dit nog meer ga waarderen, maar voorlopig vind ik dit genoeg.

Ik ga mijn mening toch nog een klein beetje bij stellen, want ik heb toch een minder lange tijd nodig gehad om in te zien dat dit album eigenlijk zo verkeerd nog niet is, en mijn 3.5 ster die ik gegeven heb is "Suite XVI" eigenlijk zeker wel waard nu zeg ik dit zonder enige twijfel.
Er staan toch wel erg sterke nummers op, maar over de zang die opzich nog niet helemaal misstaat op het album ben ik nog steeds overtuigd dat dit beter kan, en dezelfde nummers gezongen door Cornwell of Roberts nog beter uit de verf waren gekomen.
Ik vind overigens nog steeds dat deze cd niet aan "Norfolk coast" kan tippen en nog een paar andere Stranglers platen, maar daar wil ik dan ook gelijk bij vermelden dat ze toch ook nog wel mindere albums dan deze hebben gemaakt, en bij dit standpunt denk ik nu toch wel te blijven t.a.v. "Suite XVI".

Hugh Cornwell is door geen zanger te vervangen.
Vandaag heb ik dit album een aantal malen gedraaid en het vlamt inderdaad veel meer dan het werk dat ik met Paul Roberts gehoord heb. Ik hoor echo's van hun oudere werk in dit album terug.
Het wordt tijd dat Hugh Cornwell eindelijk eens terugkomt en dat ze samen met hem op dit niveau doorgaan.
Ze zitten nu zelfs weer op een groot label.

De huidige line-up is goed zoals ze nu is, laat ze zo nog enkele jaren doorgaan als het nog kan. Drummer Jet Black sukkelt de laatste jaren met z'n gezondheid, hij is al bijna 70! Cornwell en Burnel zijn trouwens niet meer met mekaar te verzoenen. En Cornwell terughalen zou Baz oneer aandoen, want die jongen schrijft echt goede songs en is een fantastische gitarist.

De Beste van The Stranglers sinds Cornwell weg is. Ik hoor weer die lekkere pompende bas van Burnell en die huppelende keyboardriedels van Greenfield zoals die bij The Stranglers horen.

Back to the roots

En zanger

Hij stond op m'n lijstje voor als ik in platenzaken ben en eind vorige maand was het in Delft bij Plexus dan eindelijk raak: Suite XVI. Aanbevolen die winkel, want er stond meer interessants.

Met voorganger Norfolk Coast van twee jaar eerder werd teruggekeerd naar de grommende bas en de vliegende toetsenpartijen van de eerste drie albums en dat wordt op Suite XVI (leuke woordspeling) voortgezet. Daarmee waren ook de bezoekersaantallen voor de concerten weer gaan stijgen: The Stranglers werden relevant, juist door een terugkeer naar het oude geluid.
Baz Warne is inmiddels naast gitarist ook zanger van de groep, vanaf dit album weer een kwartet. Met origineel groepslid bassist/tweede zanger/co-componist Jean-Jacques Burnel als kwaliteitsbewaker staat er een robuuste vorm van de groep. Het boze Summa Outanowt is daar het toppunt van: nooit hoorde ik Burnel zo boos zingen als op het debuut - tot hier! Vervolgens klinkt echter het ingehouden See Me Coming met akoestische gitaar en een bossa-novaritme.

De stem van Warne kan prima het werk uit de hoogtijdagen aan, toen Hugh Cornwell frontman was. Die bezat niet de kenmerkende stem van tijdgenoten als een Elvis Costello of John Lydon; toen al viel ik vooral voor bas en toetsen, in combinatie met de sterke composities. Gelukkig zijn The Stranglers daarmee weer de groep met het eigenwijze, herkenbare geluid, inclusief de soms afgebeten zang, waarbij de te ronde zang van voorganger Paul Roberts (vibrato...) tot het verleden behoort.
Voeg daaraan de gevarieerde composities toe en je weet dat Warne ook in dat opzicht een aanwinst is. En hoor eens hoe Greenfield zijn klavecimbel laat zingen in bijvoorbeeld Bless You!

Aan de foto in het tekstboek bij het felle A Soldier's Diary is te zien dat het nummer is geïnspireerd door de Eerste Wereldoorlog. Opnieuw in de stijl van de jaren '70, vilein en robuust. Barbara is dan weer melodieuzer, I Hate You verwoordt wat de titel zegt, dankzij z'n ontspannen country-tsjakkeboem een ironisch buitenbeentje. Met Relentless wordt uptempo en sfeervol afgesloten.

Veertien jaar na het vorige bericht zijn zowel drummer Jet Black als toetsenist Dave Greenfield overleden. Toch klinkt de groep, ook live, nog altijd als The Stranglers. Een dikke 8 van mij voor Suite XVI, op naar opvolger Giants.