Proem - You Shall Have Ever Been (2006)

Nieuwe Proem! *Klik* om de nummers te beluisteren.

Volgens de site van Proem is deze 2cd gelimiteerd tot 2000 oplages. De 2e cd (hier vanaf nr. 15) zijn opnames van een live optreden.

Da's nog een keer goed nieuws! Zat me al een tijdje af te vragen wat er nu van Proem gekomen was. Laat maar komen.

Degelijk album, zoals je van Proem kan verwachten, maar dat betekent ook helemaal nergens een vooruitgang op z`n bestaande werk. Nergens echt die verfijnde touch die soortgelijke releases bij n5MD of MMBP wel hebben.

Maar afsluiter "Place Gun to Head Airlines" is wel degelijk fe-no-me-naal

ik dacht dat Merck gesloten werd voor nieuwe releases? Wel enorm gaaf natuurlijk, nu maar hopen dat er wel aan te komen valt.

Proem brengt inderdaad weinig nieuws onder de zon, maar dat neemt niet weg dat dit een heerlijke cd is. Redelijk rustig, die vervormde stemmetjes had hij van mij wel weg mogen laten, maar al met al, rustig, rustgevend, lekker, warm en een waardige afsluiter op Merck. Het gevoel bekruipt me alleen dat Richard wat heftiger aan mag doen. Maar in z'n genre: Top! 4*

Zo hee . En ik na uitprobeerdebacles met dingen als 7E Phalanx maar denken dat het electronicgenre me helemaal niets te bieden heeft. Ben blij dat ik even ben door blijven ploeteren door de electronicaberg. Na Gridlock weer een ontdekking. Direkt maar even besteld. Eerste indruk: mooi man. Later meer

Goed bezig VanDeGriend! Probeer Keef Baker ook eens..

Is binnen

De nieuwe (ondertussen weeral oude, maar soit) Proem.

De nieuwe Proem is niet in een pasgeverfde kamer staan en genieten van het resultaat. Het is niet je geld uit de muur rukken, de stad shopterroriseren en voldaan thuiskomen met een compleet nieuwe garderobe, noch is het straks je koffers pakken en vertrekken op wereldreis.

De nieuwe Proem is je lievelingsshirt uit de kast trekken en zonder al te veel gedoe zeker de deur uitstappen. Het is een keertje terug naar je ouders gaan, je daar in de zetel ploffen en gelukzalig rustgelaten worden. Het is op een mooie lentedag dagdromen over lange, koude winteravonden waarop je lekker kan wegdromen over heerlijk zwoele zomeravonden. Het is de zon zien ondergaan om twaalf uur smiddags.

De nieuwe Proem is je nestelen op een zacht bedje aan waves, synths en rustgevende melodiën, je dicht aanknuffelen tegen alle glitches, piepjes en knarretjes en wegzinken in het geheel.

Maar het is vooral thuiskomen, even rustig gaan zitten, op adem komen na een lange dag en weten dat, vooral zonder alle "ondanks alles"-en en andere deprimerende shit, het leven gewoon mooi is.

En wat een fucking geniale track is Place Gun to Head Airlines.

4.5*

Hebben we hier de gevoellige kant van Onderhond te pakken ?

Ben zelf geen groots bewonderaar van Proems' werk, maar zo af en toe kan het iets heel fijns en melancholisch geven. Daarom is zo een verhaal als hierboven best herkenbaar. En met dit verhaal heb je me ook zeker benieuwd gemaakt naar deze cd. Maar eens snel te pakken zien te krijgen.

Tja, als je geen groots bewonderaar bent van Proem's werk zal deze ook niet echt inspirerend werken.

Voor mij is het vooral weer thuiskomen in de muziek van Proem. Hij gaat met deze CD geen nieuwe zieltjes winnen lijkt mij.

Thuiskomen in de muziek van Proem is niks mis mee. Zal van hem nooit vragen iets geheel nieuws te maken, dan luister ik wel andere muziek Dat ik geen groots bewonderaar ben, wil niet zeggen dat ik het niks vind natuurlijk. Binnenkort maar eens opzetten.

Mooi stukje OH! Ga je nu ook Near the Parenthesis proberen?

Eh ja ... heb steeds meer en meer zin in nieuwe albums, zeker na een werkje als deze

Hmmmm, meer warme en vloeiende muziek van Proem Afgelopen weken een paar keer geluisterd, afgelopen middag disc één en net CD twee weer eens gedraaid na het joggen. Westmalle dubbel erbij, beetje staan en licht dansen (isn't it too dreamy), trommeltje er 10 minuten bijgepakt. Er aandachtiger naar luisteren en er in opgaan is bij Proem ook zeker het devies. Anders is het al gauw maar wat braaf, stijlistisch geneuzel. Dat neemt niet weg dat Proem wel wat wreder te keer mag gaan zo nu en dan en wat andere geluiden mag gebruiken. Maar dat neemt niet weg dat Proem vrij fantastische muziek maakt Autechre heeft de weg geplaveid, Proem heeft zichzelf uitgeroepen tot mede idm-keizertje.

Mooie livesets houdt Proem (disc 2 en LiveMD), met andere nummers dan die van de CD's. Wil ik zeker eens in het echt meemaken.

Dit lijkt wel degelijk een groeibriljant te zijn. Met iedere luisterbeurt krijg ik meer waardering voor deze subtiel spannende plaat. Overigens pittige voorkeur voor cd 1.CD2 is plomper en daardoor voor mij minder boeiend, maar goed dat was sowieso een bonusplaatje.

CD2 komt (nog?) niet zo aan bij me, maar CD1 is erg interessant. De dynamiek spat bij vlagen van de nummers, vooral op tracks waar een fijne melodie in zit (We'll Be Mostly Golden bijvoorbeeld). Ssh/ell Awaits wist me bij de eerste luisterbeurt al te pakken met die fijne nuances. Hoogtepuntje Reddings begint bijna vredig en transformeert zich halverwege tot iets subtiel euforisch om vervolgens weer in alle kalmte weg te zweven.

Daarna komt Proem melodieus niet zo sterk meer uit de hoek, maar weet hij ten alle tijden te intrigeren. Behalve op CD2, maar misschien dat dat nog gaat komen.