LateNightTales: Air (2006)

Ik vind dit een prima plaat. Goed samengesteld: best gevarieerde artiesten, maar wel een knap geheel. De rustige, emotionele sfeer spreekt me ook wel aan. Beetje vergelijkbaar met die van de Air-albums die ik goed vind (vond misschien, ik luister er nooit meer naar), maar dan anders dus. Wat mij betreft is dit een erg leuk initiatief; als ik zelf nog 's 'artiest' wordt, ga ik ook dit soort plaatjes samenstellen en uit (laten) brengen.

Zo heb ik hier wel een paar leuke dingen door ontdekt:

*Black Sabbath: nooit geweten dat die zo'n mooie folky kant hadden. Ik kende alleen maar de rockkant en die vind ik niet zo interessant.

*The Band: I Shall Be Released schijnt een wat afgezaagd nummer te zijn, maar ik kende het nog niet.

*Japan. Ghosts is een wat experimenteel nummer en voor mij een geslaagde kennismaking met Japan. En de reden weer 's naar David Sylvian te luisteren.

*Scott Walker. Gruwelijk mooi nummer. Ook eindelijk maar 's een album van opgespoord. Absurd dat het nog ontbrak in mijn collectie, het is echt iets voor mij.

Al met al een erg fijne plaat en voor mij persoonlijk een stuk relevanter dan de laatste Air-platen.

4,5*

Uit de serie Late Night Tales / Another Late Night is dit de bijdrage van Air. Ik verwachtte er veel van en die verwachtingen worden alleen en deels op het eerste deel van het album ingelost. Daar staan een aantal fraaie nummers van artiesten waar ik nog niet of nauwelijks van gehoord had en fraaie songs van bekende artiesten, zoals the Cure, Black Sabbath en Japan.

Op het tweede deel van dit album zakt de boel enigzins in. Ook al is mellow, soft electronische en klassieke muziek natuurlijk te verdedigen op een Late Night album, zeker als de artiest met z'n eigen favorieten mag komen, dan nog moet het natuurlijk wel goede muziek zijn. En dat is het maar bij vlagen. Nee, dit hadden ze toch beter kunnen invullen blijft mijn gevoel. Daarom pik ik ook hier mijn nummers eruit en laat de rest achter, helaas.