Kaki King - Until We Felt Red (2006)

Mooi en rustig gitaarspel met af en toe wat heftigere stukken. Ik kan haar stem ook erg waarderen, voegt nog wat meer toe aan het dromerige sfeertje wat ze weet te creeren.
Er springen alleen niet echt nummers uit die ik veel beter/mooier vind dan de rest, maar zo'n probleem is dat niet. 4* voor nu.

Lekker plaatje maar wel een beetje te oppervlakkig af en toe. De band laat ook zien dat je het allemaal met een korretje zout moet nemen als je kijkt naar de trackstitels. Overigens zijn de lieve gitaar melodietjes wel erg aanstekelijk en dat is ook hetgeen wat de muziek naar een hoger plan tilt, daarom dus 3,5*.

Nou, om te zeggen dat je deze muziek met een korreltje zout moet nemen alleen als je kijkt naar de tracklist is natuurlijk van de zotte. Al helemaal om dat dit juist het tegenovergestelde is; deze muziek mag je juist niet met een korreltje zout nemen! Je moet de innerlijke schoonheid ontdekken, en als je de muziek met een korreltje zout neemt gaat dit natuurlijk nooit lukken. Je moet je mee laten slepen door Until We Felt Red, door de lieve gitaar melodietjes, maar zeker ook door de wat heftigere stukken in de muziek van Kaki King. De innerlijke schoonheid vind je niet naar één luisterbeurt, daar zijn er meer voor nodig.

Ik merk het al ik oordeel te vroeg, sorry!

edit: Grappig, ik zet de plaat nogmaals op en ik ontdek ook direct meer diepgang. Wat ben ik toch een kortzichtige sukkel.

Pff, maar wennen is wel het juiste woord.

"Waar komen die instrumenten ook echt in een keer allemaal vandaan?" was mijn eerste reactie. Ik verwachte na LTMUL een soortgelijke akoestische plaat, krijg je dit voor je neus.

Na veel luisteren heeft het echter toch een plekkie in m'n hartje weten te veroveren. Je moet je ook een beejte realiseren dat het bijna experimentele jazz is wat hier gemaakt wordt.

Niet zo goed als Legs To Make Us Longer, maar toch hebben nummers als 'second brain' en 'gay sons of lesbian mothers' (dat je haar trouwens echt live moet zien doen) nog steeds een echt Kaki geluid.

Zover ik weet heeft ze nog niet in Nederland en omstreken opgetreden toch? Of wel?
Als ze hier een keertje langs komt ga ik er absoluut heen!

Er zit vanalles in, beetje jazz in bv. first brain en second brain maar de meeste nummers referen sterk naar post rock (until we felt red). de spanning wordt er flink ingehouden (frist brain, ahuvati (wat een geweldig loopje) en soft shoulder) maar er is ook genoeg tijd voor rust en wat normalere nummers (footsteps, yellowcake, jessica). Al met al bestwel goed gevarieerde plaat.

Goede plaat van Kaki! Wat toegankelijker dan de vorige platen. Kaki slaat een andere weg in. Wat horen we hier? Melodieuze gitaarriedels, postrock (track 2), jazzy, bluesy..mixjes die een donkere hersftachtige avond zeer veraangenamen. Echt een goede plaat beste mensen. AANRADER! 4,5

En mooi artwork!

En en 'half-naakt' foto in het boekje inderdaad!

toch maar 5/5 dus

Stem verhoogd naar 4*. Na 3e beluistering pakt het me meer. Hele sterke afwisseling in de nummers.

Dankzij Jessica twijfel ik toch mijn stem te verlagen naar 3,5 *.

Wat zo bijzonder is aan dit plaatje is dat het zo lekker wegluistert - bijna easy listening - en toch tegelijkertijd experimenteert en prettig ontregelt. Als bij de posts hiervoor heb ik ook weinig duidelijkheid te geven over het genre. Het is een beetje van van alles en ook dat komt nergens geforceerd over. Het staat nu onder rock / folk. Rock zou nog kunnen, maar folk lijkt me toch van niet. Jazz werd al genoemd en dat inderdaad eerder nog dan folk wat mij betreft.

Ik zag nog geen opmerkingen over het laatste nummer, dat is ook niet mis hoor. Zit tegen de minimal electro / disco aan. Met de spreekwoordelijke voorkeur voor dat genre in de gay scene is de titel dan misschien meteen ook verklaard.

Ik moet zeggen dat ik deze plaat de laatste tijd veel luister. Toen ik haar live zag, viel het me eigenlijk een beetje tegen. Tenminste, haar houding stond me niet zo aan, vreemd genoeg ben ik denk ik dankzij dat optreden wel weer meer van haar muziek gaan houden, want de manier waarop ze haar gitaren behandelt is bijzonder en levert in het geval van dit album (bij de vorige komt het minder uit de verf vind ik) erg vermakelijke muziek op waar gevoel en kunde hand in hand gaan.

Het laatste nummer is inderdaad een leuke afsluiter. Qua sfeer ook een echte afsluiter, misschien door het gebrek aan zang? Er zijn meer albums met afsluiters die me hetzelfde gevoel geven. Even over denken welke dat zijn.

Hoe dan ook, mijn stem blijft fijn op 4 sterren staan

Kende je deze al?

Nee, die ken ik nog niet, zal eens op zoek gaan.

Ik dacht zelf oa aan deze.

hmm. Stereolab, wel eens van gehoord en ik heb er wel een positieve associatie mee (kan me geen titels herinneren). Ik zal ook eens proberen.

Ik ga overigens daadwerkelijk naar Kaki King op 9 februari.

Tof gedaan in die clip 'Gay sons of lesbian mothers'. Ook goed nummer trouwens.

Ik raak echt iedere luisterbeurt meer en meer verbaasd over de schoonheid van deze plaat. Dit soort muzikale kwaliteit kom je niet snel tegen!