Buddy Guy - Blues Singer (2003)

"Blues Singer" van Buddy Guy is een mooie verwijzing naar het klassieke album "Folk Singer" van Muddy Waters. Op die laatste plaat is trouwens Buddy Guy ook te horen als piepjonge gitarist en begeleider van Muddy. Op deze plaat doet Buddy Guy het bijna allemaal zelf. Op een aantal songs wordt hij ondersteund door Eric Clapton en B.B. King. Bijvoorbeeld op het geweldige "Crawling Kingsnake".

Dit is absoluut een van mijn favoriete akoestische bluesplaten. Guy bewijst dat hij ook zonder gierende solo's net zo intens kan klinken. Het akoestische spel op deze plaat is warm, gedreven, swingend en sfeerbepalend voor elk nummer. Daarnaast is de stem van Guy donker en doorleefd, de ene keer laag, de andere keer wat hoger, maar nooit over de top. Op opener "Hard Time Killing Floor" is zijn stem zo ijl dat het je direct bij de keel grijpt. Buddy Guy weet op deze plaat je constant geboeid te houden met enkel een gitaar en zijn stem, en dat is knap. Als je van klassieke blues houdt, dan kom je hier echt aan je trekken. De blueslickjes vliegen je om de oren en zorgen voor de nodige afwisseling in Buddy Guy's stem en ritmische gitaarpatronen.

Topplaat van nog een van de weinige levende blueslegenden. Ik beschouw het tevens als een mooi eerbetoon aan Muddy Waters. Buddy Guy laat horen dat akoestische blues niet saai en eentonig hoeft te zijn. Ook zonder electrische gitaren verliezen de nummers niet aan kracht, het maakt ze misschien wel krachtiger.