Deze groep heb ik gezien op het dunk!festival, ik had er nog nooit van gehoord en ze werden dan ook aangekondigd als een groep die soms doet denken aan Sigur Ros en Pink Floyd. Van beide hoorde ik wel een beetje invloeden maar ze hebben echt wel een eigen geluid. Van Pink Floyd herken ik dan wel niets op deze plaat.
Maar wat een geniaal optreden was dat, al van de 1ste minuut wisten ze mij bij de keel te pakken. Nog nooit zo'n geniaal optreden gezien van een groep die ik niet kende, al deden 2 andere groepen (Junius en Her name is Calla) niet veel onder op dat festival.
Ik dacht laten we eens omgekeerd doen en eerst hun 1ste plaat beluisteren, maar dit heb ik mij nog geen seconde beklaagd, wat een fantastisch album is dit, het zou zomaar eens over een paar maanden in mijn top 10 kunnen staan. Wat Herman hier zegt is idd waar dat het een beetje lijkt op een progrockversie van Muse maar hier hou ik nu eens juist van.
In tegenstelling tot anderen vind ik tyrke en Lobetid niet zwakker, natuurlijk zijn de geniaalste liedjes wel Forsyn en End Credits maar de anderen doen zeker niet onder voor mij. End Credits vind ik trouwens het beste als ik dan toch een voorkeur moet uitspreken voor een nummer, maar dit album zie ik vooral als een geheel.
Verfrissend, dramatisch, emotioneel, pakkend en dit allemaal in 1 plaat: fantastisch !