Adrian Borland - Cinematic (1995)
mijn stem
37 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Resolve
-
Dreamfuel (2:14)
-
Bright White Light (3:52)
-
When Can I Be Me (5:29)
-
Cinematic (4:11)
-
Night Cascade (4:06)
-
Neon and Stone (4:04)
-
Long Dark Train (4:13)
-
Antarctica (4:57)
-
Western Veil (4:45)
-
We Are the Night (4:54)
-
Dreamfuel 2 (1:20)
-
I Can't Stop the World (5:43)
-
Heading Emotional South (4:06)
-
Spanish Hotel (6:09)
-
The March (4:05)
-
(Blood) Red Shoes * (4:37)
-
Spider Girl * (2:53)
-
Somehow * (4:55)
-
Winter Beach * (3:12)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
1:04:08
(1:19:45)
0
geplaatst: 24 september 2018, 20:26 uur
Het vierde album van Adrian Borland, voorheen zanger van The Sound. Van zijn derde soloalbum “Beautiful Ammunition” uit 1994 tot zijn vijfde “5:00 AM” uit 1997 maakte hij werkelijk drie fantastisch mooie albums. Deze hoort daar dus bij.
“Cinematic” gaat van start met het nummer “Dreamfuel”, zo sfeervol en filmisch kan een album dus starten. Ik wordt direct meegezogen in de wereld van Adrian Borland. Dat het wederom geen makkie gaat worden is al duidelijk. Maar dat is precies de reden dat je deze plaat op legt. Het bevat stuk voor stuk alleen maar mooie songs.
De toevoeging van de tweede stem van de zangeres I.V. Webbe in het nummer “When Can I Be Me”, vind ik een bijzonder moment. Een volgend absoluut hoogtepunt is het titelnummer “Cinematic”. Wat een song, prachtige tekst, sfeervol, onderliggende donkerte , exemplarisch voor dit album. Dat is ook gewoon de kracht van Adrian Borland, hij schrijft prachtige lyrics, heeft een fantastische stem en creëert in zijn muziek enorm veel sfeer – in verschillende lagen. Hij heeft het leven niet gemakkelijk gevonden en is gebukt gegaan onder zijn eigen persoonlijkheid. Juist dat is het geen wat zijn muziek altijd zo urgent heeft gemaakt. Niet het feit dat hij er niet meer is , vanwege zijn zelfmoord. Maar dat het leven niet gemakkelijk was, wat bij hem zeker resulteerde in een enorm hoeveelheid creativiteit en reflectie.
“Cinematic” gaat van start met het nummer “Dreamfuel”, zo sfeervol en filmisch kan een album dus starten. Ik wordt direct meegezogen in de wereld van Adrian Borland. Dat het wederom geen makkie gaat worden is al duidelijk. Maar dat is precies de reden dat je deze plaat op legt. Het bevat stuk voor stuk alleen maar mooie songs.
De toevoeging van de tweede stem van de zangeres I.V. Webbe in het nummer “When Can I Be Me”, vind ik een bijzonder moment. Een volgend absoluut hoogtepunt is het titelnummer “Cinematic”. Wat een song, prachtige tekst, sfeervol, onderliggende donkerte , exemplarisch voor dit album. Dat is ook gewoon de kracht van Adrian Borland, hij schrijft prachtige lyrics, heeft een fantastische stem en creëert in zijn muziek enorm veel sfeer – in verschillende lagen. Hij heeft het leven niet gemakkelijk gevonden en is gebukt gegaan onder zijn eigen persoonlijkheid. Juist dat is het geen wat zijn muziek altijd zo urgent heeft gemaakt. Niet het feit dat hij er niet meer is , vanwege zijn zelfmoord. Maar dat het leven niet gemakkelijk was, wat bij hem zeker resulteerde in een enorm hoeveelheid creativiteit en reflectie.
* denotes required fields.
* denotes required fields.