Ultravox - Revelation (1993)

Hier ga ik weinig woorden aan vuil maken. Het is al meer geroepen dat dit nauwelijks nog van doen heeft met Ultravox. Daar ben ik het grondig mee eens. Het zijn mijn zaken verder niet, maar van mij had Billie Curry dit gerust als solo project mogen uitbrengen. Revelation iets niets meer dan heel flauwe, veilige synthpop. De teksten lijken wel een erg christelijk randje te hebben. De muziek heeft nauwelijks iets te bieden. Door naar de volgende, al vrees ik dat het een logisch vervolg van deze is.


Tussenstand:
1. Ha!-Ha!-Ha!
2. Systems Of Romance
3. Ultravox!
4. Lament
5. Quartet
6. Vienna
7. U-Vox
8. Rage In Eden
9. Revelation

Dit is even wennen. Het is niet dat ik het per se slecht vind, maar het heeft nergens die kille charme van Vienna t/m Lament. Je hoort dat het een jaren '90 album is, maar het klinkt tegelijkertijd ouderwetser dan de jaren '80 albums aangezien deze klanken nog doen denken aan trendsetting. Dit is veel meer trendvolgend. De zang van Tony Fenelle lijkt nergens op die van Ure en doet meer denken aan David Bowie/Eric Clayton en past op zich wel in het songmateriaal, maar hij ontbeert de diepgang die Ure wel aanbracht in de muziek. De instrumentatie is verder oppervlakkig, maar op de een of andere manier vind ik het geen ramp om het (op de achtergrond) te horen. Heel actief er naar luisteren lukt verder ook niet, maar het ergert alsnog niet heel erg.

Tussenstand:
1. Rage In Eden
2. Vienna
3. Quartet
4. Lament
5. Systems Of Romance
6. Ha!-Ha!-Ha!
7. Ultravox!
8. U-Vox
9. Revelation