Rod Stewart - Still the Same... (2006)

Waren de American Songbook deel 1 t/m 4 nog enigzins grappig, dit is echt heel erg slecht.

Vrees dat dit nog zacht uitgedrukt is.

Wàt klinkt deze oude Stewart MELIG man, man, man, vroeger klonkt hij "gevaarlijk" er zat rock'n roll in 's mans stem, hij rockte ook als de beesten, zijn stem was rauwkorrelig en hij haalde er mee uit.

Nu klinkt dit zo braaf, het lijkt wel SARMAMUZIEK of voor Nederlanders ALBERT HEINMUZAK kortom ELEVATORMUZAK, méér is dit niet meer.

En te zeggen dat deze man vroeger één mijner favorieten was, ten tijde van Foot Loose & Fancy Free, A Night On the Town, Atlantic Crossing, zelfs nog ten tijde van Foolish Behaviour en Blondes Have More Fun.

Maar deze kak, ... het is erg !

Enige troost is dat hij na dat vervelende 'American songbook'-gedoe eindelijk weer een beetje rockt. Bij ieder nummer kan ik nu wel heel flauw zeggen 'Rod, daar had je vanaf moeten blijven'. Nee, een schouderklopje voor Rod!

ik vond the american songbook ronduit zwak, niks voor mij , maar deze vond ik ook zeer oppervlakkig in het begin , maar later als je niet teveel denkt aan de originele nummers begint hij toch te smaken , natuurlijk geen foot loose ( toch zijn beste ) maar ouwe rod wordt ook een jaartje ouder en zeg nu zelf , het zijn toch allemaal zeer mooie songs , en dat rod kan coveren dat heeft hij al genoeg bewezen

Een triest geval, onze Rod. Vroeger een rock and roller pur sang....

Ziet die vent niet in dat hij in geen lichtjaren nog een plaat van enig belang heeft gemaakt en nu al minstens 15 jaar te lang doorgaat?

Tjongejongejonge, hoe vreselijk slecht... voor een ouwe rockper pur sang die ooit formidabele elpees gemaakt heeft!

Rod, Shame on You!

Rod heeft deze songs geen nieuw gezicht of inhoud gegeven. Gewoon zijn stem en dat was het.

Het is het zoveelste cd'tje inzingen voor Rod.Er zit niets eigens in en onder het motto gemaakt van;laten we hem maar weer eens wat bekendere deuntjes in laten zingen.
Waar zijn de tijden gebleven dat hij gewoon prima rockalbums maakte.
het is het zelfde verhaal als met Joe Cocker.Ook een stem gemaakt voor Blues/Soul en Rock,en ook die zingt de laatste 15 jaar alleen maar lullige albums vol.
Een heel overbodige plaat.

Als ik I'll Stand By You hoor krijg ik echt een brok in mijn keel. Dat heeft hij prima gecoverd!

Ik ben het voor Still the same helemaal eens met Beaster.

Gezien de reacties was ik er even bang voor, maar het is beslist geen cd geworden waar ik mij vreselijk in negatieve zin over kan opwinden.

Sterker nog, hij heeft een aantal draken gecoverd (The best of my love, Love hurts & Everything I own) waarbij zelfs sprake is van enige verbetering van het origineel. Dat is al heel wat.

Het aardigste van Rod Stewart sinds When we were the new boys.

Het zal voor een aantal stemmers wel sentiment wezen of iets dergelijks, maar ik kan mij echt niet voorstellen dat er 2 sterren of lager bij deze cd kan worden gegeven.

Nee, het is geen Rod Stewart zoals we hem kennen uit de jaren 70, Daarvoor is zijn rock op Still the same te middle of the road. Aan de andere kant luistert het prima weg, je neigt zeker niet tot skippen of uitzetten.

Ik schrok wel even van zijn stem, bij de opening. Hees, enigszins breekbaar en zelfs maar matigjes herkenbaar. Maar dat herstelde zich gedurende de rest van de cd, of ik raakte er aan gewend.

Het is veel aardiger dan de vier Great American Songbook cd's. De band, die de gehele cd zo'n beetje dezelfde blijft, zorgt om die reden voor een blijvende herkenbare sound, vanaf Have you ever seen the rain.

Fooled around and fell in love vind ik nog de beste cover, de klassieker van Elvin Bishop.

Maar een volgend album met weer eigen werk en wat stevigere contouren zou ik ook helemaal niet afslaan.

Ik vind deze plaat ook niet echt slecht maar ik zou Rod graag weer eens op tournee zien en dan met name met materiaal van zijn eerste 11 solo platen, aangevuld met wat werk van The Faces.

Ik heb deze schamelijk slechte plaat nog gehad, ik heb ze al lang weggegeven, want wie wil daar nu nog een €urocent voor geven, vreselijk!
Geef mij maar de Rod uit de seventies... dit hier vind ik echt niet om aan te horen, echt niet, ik heb geprobeerd, maar helaas...

Misschien had je niet de goede versie.

Ik ken hier alleen "Still the Same" en dat kan in de verste verte niet tippen aan het origineel. Hier staan vooral overbekende nummers op waarvan "Love Hurts" al plat gecoverd is, dit is wel érg op veiligheid spelen.