Tesla - Five Man Acoustical Jam (1990)
mijn stem
37 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Geffen
-
Comin' Atcha Live / Truckin' (7:22)
-
Heaven's Trail (No Way Out) (4:41)
-
The Way It Is (6:30)
-
We Can Work It Out (2:08)
-
Signs (3:14)
-
Gettin' Better (3:30)
-
Before My Eyes (6:05)
-
Paradise (5:49)
-
Lodi (2:53)
-
Mother's Little Helper (3:45)
-
Modern Day Cowboy (6:08)
-
Love Song (9:53)
-
Tommy's Down Home (2:04)
-
Down Fo' Boogie (3:20)
1
geplaatst: 9 september 2024, 12:40 uur
Five Man Acoustic Jam, een zeer geslaagd tussendoortje van Tesla, de albumtitel een knipoog naar Five Man Electric Band van wie Signs wordt gecoverd.
Jeff Keith zingt emotioneel, krachtig, met groot bereik. Elektrisch of akoestisch, het is zijn stem die de boel altijd weer naar een (nog) hoger niveau tilt, zeer geschikt voor het hardrockende genre.
Komt nog bij dat dit album de brandende lont was voor de akoestische hype van de jaren '90, zoals hierboven uitgebreider werd verteld. Invloedrijk dus, eentje die bovendien een definitieve herwaardering van de akoestische gitaar (in rock) bewerkstelligde.
Behalve de zang op Five Man Acoustic Jam valt op dat de overige groepsleden zéééér goede muzikanten zijn. Klasbakken, iets wat voorbij smaak gaat, objectief te beoordelen: vaardige gitaristen, bassist en drummer. Het gemak én plezier waarmee ze Grateful Dead, Beatles, Creedence Clearwater Revival én de Stones coveren bijvoorbeeld. Bovendien eigen nummers als Modern Day Cowboy en pareltje Love Song, met als bonus een gitaarsolo in het intro. Ze doen niet onder voor de covers.
Het soms uitzinnige publiek en de conversaties tussen de liedjes verhogen de sfeer. Ook al hoor ik liever een elektrisch concert, dit is gewoon knap.
Jeff Keith zingt emotioneel, krachtig, met groot bereik. Elektrisch of akoestisch, het is zijn stem die de boel altijd weer naar een (nog) hoger niveau tilt, zeer geschikt voor het hardrockende genre.
Komt nog bij dat dit album de brandende lont was voor de akoestische hype van de jaren '90, zoals hierboven uitgebreider werd verteld. Invloedrijk dus, eentje die bovendien een definitieve herwaardering van de akoestische gitaar (in rock) bewerkstelligde.
Behalve de zang op Five Man Acoustic Jam valt op dat de overige groepsleden zéééér goede muzikanten zijn. Klasbakken, iets wat voorbij smaak gaat, objectief te beoordelen: vaardige gitaristen, bassist en drummer. Het gemak én plezier waarmee ze Grateful Dead, Beatles, Creedence Clearwater Revival én de Stones coveren bijvoorbeeld. Bovendien eigen nummers als Modern Day Cowboy en pareltje Love Song, met als bonus een gitaarsolo in het intro. Ze doen niet onder voor de covers.
Het soms uitzinnige publiek en de conversaties tussen de liedjes verhogen de sfeer. Ook al hoor ik liever een elektrisch concert, dit is gewoon knap.
* denotes required fields.
* denotes required fields.