Living Colour - Stain (1993)

Jeugdsentiment: een plaat die ik samen met Sex&Religion van Vai dagelijks luisterde toen ik een jaar of 10-11 was. Nu vind ik het niet bijster boeiende muziek meer, maar zo af en toe mag hij nog eens op. 3.5*

Inderdaad wel wat sentiment bij dit album, maar hoe geweldig ik het toen vond, hoe gedateerd ik het nu vind klinken. Hoe dan ook kan het op zijn tijd zeker geen kwaad om dit album nog eens op te zetten en wat te mijmeren over "toen".
Time's up blijft mijn favoriet.

De magische, speelse, luchtige sound van 'living colour' gevormd uit funk, rock en metal maakte plaats voor een ruige, gortige en rechtlijnigere vorm van metal.
De magie was weg.
Wat niet betekend dat het een slecht album is, als het fenomenale 'times up' er niet was geweest was mijn oordeel positiever geweest terwijl het nu helaas in de schaduw blijft staan.

Ben het eens met Ruudf, met dit album vervlakte hun muziek. Haalt het niet bij "Time's Up".
3*

ik beoordeel dit album heel anders. Doug Wimbish (spelling?) kwam bij de band en dat merkten we! bijna de hele plaat ademt een 'one take' gevoel. spelen, opnemen, op de cd ermee. heerlijk. ik geef toe dat Time's up een heel sterke plaat is, maar Stain doet daar niet veel voor onder. Auslander staat model voor wat ik bedoel: kort, krachtig, hard en ongecompliceerd. vernon reid is op deze plaat op zijn best.

Eens met Nicci, dit album is minstens even goed dan Time's Up. Maar het is wel een ander soort album: veel rauwer, steviger en van zich afbijtend. De gebiedende wijs-titels spreken boekdelen: Go Away! Leave It Alone! Mind Your Own Business! Naast erg sterk materiaal bevat dit album toch ook wel een aantal 'vullers'. 'Bi' had m.i. beter gepast op 'Time's Up', en 'WTFF', 'Hemp' en 'Wall' zijn niet veel soeps. Maar nummers als 'Mind Your Own Business' en 'Postman' doen de balans toch omslaan naar 3,5* (met name door de bas van Wimbish).

Debuutplaat 'Vivid' is helaas nooit overtroffen...

Inderdaad een wat strakker, ruwer album van Living Colour, ... maar the funky vibe blijft, de prachtstem van Glover... Vernon Reid in topform de vette bass van Wimbish...

Nummers die staan als een huis.. met toppers zoals openere "Go Away!", "Ignorance is Bliss", "Bi" en "Ausländer" en vergeten we zeker niet het prachtige ingetogen "Nothingness"... o ja;. ook "Leave it Alone" niet vergeten !!!

Nee, het is geen Vivid en ook geen Time's Up. En ja, misschien wel wat rechtlijniger, maar toch wel weerom een prachtplaat met een knappe volle vette dynamische sound en prachtige power...

Heel goede teksten, vaak al even "in your face" dan de muziek.. er wordt een stevig potje gerockt, maar ook de funky vibe is nooit ver weg en er blijft plaats voor de meer poppy accenten .... Living Colour deden het weer eens


Een hele tijd geleden stemde ik al voor deze plaat, en ik gaf hem zonder enige twijfel een 5; nu ik nogmaals aan het genieten ben, weet ik dat die 5 zeker niet te weining was
Prachtplaatje !!

O ja: op mijn versie "the European edition" staan nog als bonus:

14. T.V. News
15. Love Rears it Ugly Head (Live)

Tot en met het geweldig mooie Nothigness is dit een top album! Daarna is alleen 'This Little Pig' nog een uitschieter. Blijkbaar hadden de heren toen al wat artistieke meningsverschillen en daardoor moeite om het hele album met top-nummers te vullen. Daarom 4*.

dat zijn dan 8 van de 13 steengoeie nummers en de rest wat minder

er zijn bands die met veeeeeel minder wegkomen

love rears its ugly head in ballade uitvoering staat er ook nog op, althans op mijn versie, en die vind ik minstens zo goed als het origineel

meen je dat? ik vind die live-uitvoering echt niet te vreten. live vind ik living colour sowieso niet erg best.

nee sorry ik lulde maar wat had niks anders te doen

ja ik meen het

live nooit gezien

wel corey glover en zijn bandje, dat klonk toch erg goed live

Living Colour verschillende malen live gehoord en gezien en dat was altijd een waar feest. Een goede weergave van de live-concerten van Living Colour is http://www.musicmeter.nl/album/23916

Nicci is een kenner die Living Colour meerdere malen tijdens de hele carrière live heeft mogen aanschouwen ; neem ik aan?
En geeft daarom een gefundeerde mening?

Ik vind ze live echt niet slecht. Krijgen de zaal, en op Pinkpop het grasveld wel plat. Zeer gevarieerde band, ik heb wel meer met hun vorige album; Time's Up.

Helaas staan er een aantal zeer zwakke nummers op. Ook zijn veel nummers hetzelfde: kort, keihard en soms snel. Toen vond ik het fantastisch. Nu denk ik goed, maar niet bijzonder.

Ben deze nu aan het beluisteren, is nog net zo geweldig als altijd.... en keihard wel... maar kort valt nogal mee hoor.... de meeste nummers hebben gewoon een popnummer lengte.....

Maar op time's up zat veel meer variatie en daar stonden ook wat langere nummers op. In mijn ogen completer dan Stain. Daarintegen staan hier ook wel een aantal pareltjes op.

Nothingness is het mooiste nummer EVER van Living Colour

Tijdloze track nog steeds

Nog steeds een geweldig en vrij bruut album! Agressie spat er vanaf. Ideaal voor destijds tijdens de pubertijd. Heerlijk! Erg vaak gedraaid (op tape in de walkman). Over het 'tijdloos' gehalte kan je het hebben, maar ik vind dat eigenlijk reuze meevallen met 'Stain'. Heb ik meer met het album 'Vivid'. Wat dan ook 5 jaar ouder is..

Strak drumwerk, uitstekende bas, solide gitaar en lekkere zang. Helemaal niets mis met dit bandje dat op dit album een kruising is tussen de Peppers en Faith No More. De bas in Wall is werkelijk fenomenaal, maar sowieso t/m Nothingness staat dit album als een huis. Dan wordt het wisselvallig, maar het blijft een prima album.

Blijf dit een geweldig album vinden; ruim twintig jaar geleden en nu nog steeds!
Favorieten; Nothingness, Wall, Leave it alone en Never satisfied

Voor het eerst (sinds vele jaren) heb ik Leave it Alone (weer) gehoord. Dat nummer scheen al in 1992 te zijn uitgebracht, en in '93 vier weken in de Nederlandse Top-40 te hebben gestaan, met nr. 27 als toppositie. Het stond ook niet voor niets in de hitlijst. Wat een steengoed nummer is het zeg! Het rockt goed, met de (elektrische) gitaar- en basssolo en drumpartij. En de zang van Corey Glover (geb. 1964), met het refrein met 'Just Leave it Alone, Aaaah...!'. Klinkt ook echt als een Alternatieve rockplaat.

Ook heb ik het idee, dat Living Colour later een goede inspiratie is geworden voor The Kings of Léon.

Mmmm, die inspiratie hoor ik niet.

Ik ook niet... had Kings of Leon wel goed gedaan trouwens...

Een matig album, (naar mijn mening) onpersoonlijk en wat kil in vergelijking met het oudere werk van de band. Leave It Alone en Nothingness zijn voor mij de beste songs, de laatste 5 nummers vind ik weinig bijzonder. Corey Glover is een prima zanger maar hoor ik liever met wat meer 'soul' zingen, zwakke nummers als Mind Your Own Business en Auslander tilt hij ook niet naar een hoger niveau. 3 sterren derhalve.

'Ausländer' een zwak nummer? Nou moe. Die hoekige riff is waanzinnig en dan dat knallende refrein!
Misschien wel 1 van mn favoriete nummers van de '90s dan wel aller tijden. En wat een gave sound hebben ze hier!
Stiekem is dit (ook) een metal album... één van de beste schijt-aan-de-genre-beperkingen platen sowieso.
Ik zie dat 'Nothingness' hier favoriet is met 35 stemmen. Ik vind het een prima nummer (lekker baswerk), maar je kunt er misschien ook aan aflezen dat veel mensen het wat minder op hadden met de verruiging die Living Colour op deze onderging / doorzette t.o.v. de vorige platen.
'Mind...' vind ik trouwens ook erg sterk, met die leuke tempowisselingen. Net zo sterk is 'Postman' dat ook weer heavy rockt, nu in mid-tempo.
Een 'WTFF' is een vermakelijk vullertje. Past goed, stoort niet, maar erg verheffend is 't ook niet.
'This Little Pig' is ook weer een knallend nummer, maar haalt het niet bij eerder genoemde uitschieters - klinkt in z'n geheel wat meer obligaat, maar is nog steeds niet mis.
'Hemp' had ik niet gemist als het er niet op gestaan had. Vervelend ook dat ik ergens op zou moet zoeken wat de tekst precies voor moet stellen (niet gedaan dus).*
Dan nog 'Wall', een lekker epische afsluiter.

En omdat ik begon met 'Mind...' (via 'Ausländer'), ga ik nu verder met de opener; het is vaak net metal, ik zei het al, maar met de eigenwijze Living Colour handtekening. Gaaf nummer.
'Ignorance...' is dik in orde. Niet het sterkste nummer, maar lekker genoeg, vooral dat gitaarwerk.
'Leave...' zelfde laken een pak als de vorige. Op de 2e plek bij de favorieten hier, misschien omdat dit nummer ook een zeer catchy kantje heeft?
'Bi' is ook behoorlijk catchy, maar vind ik wel weer sterker dan de vorige twee. Gave gitaarsolo, dito zanglijnen en compositie.

Het enige punt bij Living Colour dat veel riffs en melodieën toch wel bekend voorkomen of er anders op voortborduren, maar zolang het een plaat als deze oplevert, met zulke fantastische muzikanten en een geluid om u tegen te zeggen (alle samples en keys en ditjes en datjes komen optimaal uit de verf)... dikvoormekaarsjow.
Ben ik 'Never Satisfied' nog vergeten: hoort bij de toppers, heerlijke riff, uitstekende combi heavy / catchy.


9.

* Er toch in getrapt bij de 2e ronde, want de stem klinkt wel alsof het Richard Harris in 1 of andere classic film (= toch aanbeveling), maar hoewel ik de tekst gevonden heb, heb ik verder geen idee. Ene Andrew Fairley hielp het kennelijk schrijven en deed de stem...

Snoeiharde LC album, niet te vergelijken met de voorgangers. Alles op Stain ademt woede, frustratie, onbegrip, wegkijken (Ignorance Is Bliss!) en wat al niet meer. Een spetterend en keiharde album waardoor een zekere luistervermoeidheid gaat optreden. In 1993 lustte ik er wel pap van, inmiddels smaakt deze sloopkogel me iets minder. Nieuwkomer Doug Wimbish maakt grote indruk met zijn virtuoze basspel. Ach, alle muzikanten zijn gewoon kanjers. Stain is niet het beste album wat ze hebben gemaakt, daarvoor moet je bij Time's Up en de EP Biscuits zijn. De akoestische uitvoering van Nothingness (op cd single) is 5 sterren.

++ Ignorance Is Bliss, Nothingness
+ Leave It Alone, Bi

Gisteravond deze funkmetal pioneers mogen aanschouwen, ze hebben het album Stain in zijn geheel gespeeld.
Ze spelen alsof het nog 1993 is, een goed optreden mogen aanschouwen.

Ik heb gisteravond in mijn woonplaats deze funkmetal pioneers mogen aanschouwen. Met als enig verschil dat niet alle nummers op Stain aan bod kwamen. Ook materiaal van de albums van daarvoor en daarna werden gespeeld. Het was genieten met een grote G. Een bijna 2 uur durende flinke portie funk en metal. Het is overigens de tweede keer dat ik ze zag spelen. Ik zag ze eerder 8 jaar geleden op de helaas helaas allerlaatste editie van City Rock en ook dat was een goed optreden. Toch is het jammer dat Living colour nooit echt voet heeft gezet op Hollandse bodem. In tegensteling tot hun landgenoten van de Red Hot Chili Peppers. Ze hebben altijd een beetje -ten onrechte- in de schaduw gestaan. en dat terwijl ze muzikaal absoluut niet onder doen. Het zou wat wezen Red Hot Chili Peppers op tour met Living colour en met als een heel goed voorprogramma Mothers Finest. Een droom, maar dromen komen niet uit en dat zal ook niet gebeuren. Anyway, heb vandaag even nagenoten en heb dit album weer eens even gedraaid. En ik vind dit zeker een heel goed album en heb ook nog de mazzel dat ik een uitvoering heb met 2 bonusnummers. De CD met de rode Jewelcase waar ook nog een prachtige uitvoering op staat van Love rears its ugly head. Een totaal andere uitvoering dan de singeluitvoering. Ook de live uitvoering die ze gisteravond speelde was weer anders. Het geeft ook aan dat naast het feit dat het hele goeie muzikanten zijn, zijn ze ook nog eens enorm creatief zijn. Echte slechte nummers staan hier niet op. Het album is duidelijk harder dan de eveneens uitstekende Time's Up. Maar op Time's up staat wel misschien de ultieme zomerhit op : Solace of you, dit terzijde. Opvallende nummer van Stain is dat gekke instrumentale nummer WTFF, waar die letters voor staan is me een raadsel, maar geestig is het instrumentale stukje wel. Dit album krijgt de volle 5.0 score. Een live optreden van Living Colour is zeker voor herhaling vatbaar. Ik hoop dat ze vaker Nederland gaan aandoen, het optreden van gisteravond is goed bezocht.

What-The-Fuck Factor.