Banco del Mutuo Soccorso - Banco (1975)
mijn stem
8 stemmen
0
geplaatst: 30 september 2011, 19:49 uur
Mijn kennismaking met een van de betere Italiaanse symfobands. Nog gekocht in de Boekhorststraat in Den Haag bij Manus, de meest weirde platenzaak die ik heb gekend. Voorin zat een stripshop, dan moest je door een nauw donker gangetje, waar op de vloer een dikke laag schuimplastic lag zodat je het idee had volledig weg te zakken. Vervolgens kwam je dan in de platenzaak, een schemerige ruimte met allerlei spul op sterk water op plankjes en in kastjes langs de muur boven de platenbakken. Helemaal achterin stond Manus achter een toonbankje en daarvoor steevast een man of vier aan het bier. Luisteren deed je op een oude sofa via koptelefoons aan het plafond. Het was elke keer een feest om daar naar onbekend spul te speuren. Zo kwam ik ook bij Banco terecht en wat is het nog steeds goed.
Het opent met het prachtige Chorale dat zo maar (als het bekend zou zijn) een hit in de begrafenis toptien zou kunnen zijn. Dat geldt overigens ook voor de afsluiter Traccia II, wat dezelfde sfeer heeft. Beide zijn instrumentaal. Bij l'Álberto komt voor het eerst de zanger in beeld met een ietwat typisch, hoog stemgeluid, maar zeker niet verkeerd. Het is samen met Leave me Alone het meest poppy nummer. Metamorphosis is inderdaad een ware metamorfose. Het begint met piano en drums en werkt naar een climax, vervolgens dezelfde opbouw, maar dan eerst met synthesizer en drums en zo nog een derde keer culminerend in een stevig slot met nog een paar regels zang. Zowel Outside als Nothing's the Same zijn kleine symfonietjes op zich. Alles bij elkaar een geweldige plaat die elke liefhebber van Italiaanse symfo (denk aan Osanna, PFM, I Pooh) in huis hoort te hebben. Verplichte kost dus, maar oh zo lekker!
Het opent met het prachtige Chorale dat zo maar (als het bekend zou zijn) een hit in de begrafenis toptien zou kunnen zijn. Dat geldt overigens ook voor de afsluiter Traccia II, wat dezelfde sfeer heeft. Beide zijn instrumentaal. Bij l'Álberto komt voor het eerst de zanger in beeld met een ietwat typisch, hoog stemgeluid, maar zeker niet verkeerd. Het is samen met Leave me Alone het meest poppy nummer. Metamorphosis is inderdaad een ware metamorfose. Het begint met piano en drums en werkt naar een climax, vervolgens dezelfde opbouw, maar dan eerst met synthesizer en drums en zo nog een derde keer culminerend in een stevig slot met nog een paar regels zang. Zowel Outside als Nothing's the Same zijn kleine symfonietjes op zich. Alles bij elkaar een geweldige plaat die elke liefhebber van Italiaanse symfo (denk aan Osanna, PFM, I Pooh) in huis hoort te hebben. Verplichte kost dus, maar oh zo lekker!
0
geplaatst: 8 februari 2013, 01:03 uur
spaceman schreef:
Alles bij elkaar een geweldige plaat die elke liefhebber van Italiaanse symfo (denk aan Osanna, PFM, I Pooh) in huis hoort te hebben.
Alles bij elkaar een geweldige plaat die elke liefhebber van Italiaanse symfo (denk aan Osanna, PFM, I Pooh) in huis hoort te hebben.
Nee hoor. Ik heb liever de originele liedjes gezongen in het Italiaans.
0
geplaatst: 20 mei 2013, 16:00 uur
En sommige van die liedjes staan hierop:
BANCO DEL MUTUO SOCCORSO Seguendo Le Tracce music reviews and MP3 - progarchives.com
een album waarmee Banco alles en iedereen wegblaast. Betere prog dan dat bestaat niet.
BANCO DEL MUTUO SOCCORSO Seguendo Le Tracce music reviews and MP3 - progarchives.com
een album waarmee Banco alles en iedereen wegblaast. Betere prog dan dat bestaat niet.
* denotes required fields.
* denotes required fields.