Chris Rea - The Road to Hell and Back (2006)

Het gaat nog niet zo heel goed met Chris Rea (die kanker heeft). De man besloot ook om een punt te zetten achter zijn solocarrière... toert/ toerde voor het laatst...

Een live-album was er nog niet, dus werd tijdens zijn recentste tour deze "The Road to Hell and Back" opgenomen...

Een goede tracklist is het alvast geworden.... al had het voor mij nog wat méér mogen zijn...

Ik denk dat deze cd er ook in een twee cd uitvoering is. Misschien dat je daar wat meer aan je trekken komt. Ik wist trouwens niet dat Chris kanker heeft.

Disc: 1
1. Jazee Blue
2. Somewhere Between Highway 61 And 49
3. I Can Hear Your Heartbeat
4. That's The Way It Goes
5. Road To Hell
6. Where The Blues Come From
7. Josephine
8. On The Beach
9. Let's Dance

Disc: 2
1. Work Gang
2. Fool (If You Think It's Over)
3. Head Out On The Highway
4. Easy Rider
5. Til The Morning
6. Stony Road
7. KKK Blues
8. Julia
9. Stainsby Girls

Er is inderdaad een 2-cd versie (heb hem zelf) en die is echt te prefereren.

Voor wat betreft die kanker: weet niet zeker of hij het nog heeft maar ze hebben bij hem de alvleesklier weggehaald plus een deel van z'n darmen. Resultaat is dat hij om nog enigszins prettig te leven erg veel pillen moet slikken o.a. voor het reguleren van zijn spijsvertering.

En feitelijk is hij niet gestopt alleen wel onder zijn eigen naam. Hij gaat volgens het boekje in de cd nu verder met de band Memphis Fireflies.

hij is er ook suikerpatient door geworden.

Dat lijkt me een logisch gevolg van het niet hebben van een alvleesklier.

Dat weet jij, dat weet ik. Maar als je dat steeksproef gewijs gaat rondvragen zijn er vast een heleboel mensen die dat niet weten.........

Er is hiervan ook een dvd uitgebracht.
Fantastische releases, zowel de cd- als de dvd-uitvoering!
Ik ben blij dat Chris hier (nog) aan heeft meegewerkt!

Geweldig album vooral de dvd uitvoering is echt fantastisch,

Ik hoop binnenkort met z'n nieuwe band weer wat nieuw materiaal te kunnen aanschouwen.

Laten we het hopen!!!

Ja, Lamontagne, ik heb me wee laten vangen, ik kocht de cd, omdat ik niet eens wist (!) dat er een dvd uitvoering van bestond;

De liveplaat is schitterend, dit is erg rootsy, met bezieling gespeeld, dit is een aanrader van formaat!

****1/2

Tjonge wat weet je veel van muziek,als je willekeurig wat aanklikt staat er steevast een bericht van jou bij met goede onderbouwing.Ben je chaufeur van beroep of zo dat je daardoor veel muziek kunt luisteren?Volgens mij ben jij de mu.me gebruiker met de meeste algemene muziekkennis.Alle respect daarvoor

Ja, Ricardo, ik ben vrachtwagenchauffeur en heb de tijd om nog naar muziek te luisteren... al kan weinig van de nieuwe generatie artiesten me nog echt bekoren... de Franz Ferdinanden, Kaiser Chiefs, Maroonen Fives en Keanes van deze wereld... ik vind dat zulke flauwe muziekjes, absoluut van erg voorbijgaande aard en zeer beperkt houdbaar...

Deze Rea brengt tenminste kwaliteitsmuziek uit, die gaat er nog voor, ondanks dat hij flink ziek geweest is, toch ?
Ik weet nogal wat van oude muziek, van nieuwe muziek absoluut niet zoveel meer, echt niet, dat is te veel eer!
Hele leuke top tien heb jij trouwens!

toch blijf ik het knap vinden dat je er zoveel kennis van hebt,ik houd voornamelijk van jaren 70 muziek,ik ben eigenlijk een herontdekker wat muziek betreft,ik was er tot mijn 22 ste heel veel mee bezig maar daarna kreeg ik andere interesses en ben ik muziek een beetje uit het oog verloren tot ik ong 3 jaar geleden het live album how the west was won van led zep hoorde bij een kennis op een feestje,was ik helemaal verkocht (en nu steevast mijn nummer 1 in mijn top 10) en sinds dien zit ik er nog meer vol van dan vroeger. ik ken deze artiest niet erg goed maar een paar nummers wel dat is wel lekkere muziek.

Ik heb ook de twee disc versie aangeschaft, maar ik heb een andere trackvolgorde. Los daarvan is dit een schitterende liveregistratie. Rea is in topvorm. Naast nummers van zijn meer bluesgerichte albums "Stony Road" en megaproject "Blue Guitars" heeft hij zijn bekendere nummers een rootsy sausje meegegeven. Prachtig, net als de DVD overigens.

Lekkere live cd die een beetje mikt op de "hitjes".Daar is niks mis mee,als ze smaakvol worden uitgevoerd en dat doet Rea met verve.MIjn voorkeur gaat uit naar de dvd hiervan ,maar met de cd is niks mis.Leuk voor erbij ,maar ik hoor toch liever het wat donkere werk van zijn albums ipv dit poppy spul,al gooit Rea er af en toe een smakelijk blues sausje overheen in deze uitvoeringen.4 sterren

Vanaf 2002 richt Chris Rea, mede als gevolg van zijn slepende ziekte, zich uitsluitend op de muziek die hem het meest dierbaar is: de blues. Na de albums "Stony Road" en het epische werkstuk "Blue Guitars" is "The Road to Hell and Back" een registratie van wat zijn laatste toernee zou moeten zijn. Ik bezit het dubbel album van deze registratie. Niet alleen speelt Rea nummers van de eerder genoemde releases, maar hij speelt ook grote hits uit zijn vroegere oeuvre. Echter, hij kiest er niet voor om die liedjes gewoon na te spelen, nee hij overgiet alles met een roots en blues sausje, waardoor die nummers eigenlijk mooier klinken als de originele studio-opnamen. Op deze live registratie klinkt Rea nog intenser als op plaat. Zijn stem is nog warmer en donkerder en raspt nog meer dan gewoonlijk. Voor zijn gitaarspel geldt hetzelfde: intenser. Daarnaast is Rea omringt door een fantastische liveband. Achteraf zou blijken dat dit niet de laatste toernee zou zijn. Ik heb hem zelf nog in 2010 in de HMH gezien en de sfeer is vergelijkbaar met "The Road to Hell and Back". Dit is een prachtig live album van een man die zijn roeping heeft hervonden, zijn ziekte het hoofd heeft geboden en muziek speelt met een ongekende passie en intensiteit. Prachtplaat! De DVD is overigens net als dit album ook een must.

Ik heb hier vandaag een versie van gekocht met maar 10 nummers.
Ben wel verrast door het mooie gitaarspel; vooral op Stony Road.
Chris Rea is dus meer als die zanger van de bekende hits; blijkbaar ook een goede gitarist.

Wat betreft slide gitaar, vind ik Rea echt tot de absolute top behoren.

Ja, wat ik nu allemaal hoor, had ik niet verwacht.
Ik dacht een verzamelaar gekocht te hebben, bleek een live album te zijn.
Even teleurgesteld, maar denk nu dat je beter dit live album kunt horen dan een verzamelaar.