The Aphex Twin - Classics (1995)

Didgeridoo

Of de bass in flaphead.

Ik hoorde laatst in een interview dat hij dag en nacht muziek maakt en waarschijnlijk 150 uur kant en klare muziek heeft die niet gerealeased kan worden omdat het teveel is. Dit was een heel oud interview, zeker 7 jaar oud dus nu zal het nog erger zijn met de muziekvoorraad, of beter. Ik vind het wel een grappig figuur zoals hij bezig is. Hij vertelde ook als anekdote dat iemand op een dag bij hem aanklopte, het was een artiest die een door hem geremixt nummer kwam afhalen. Maar Richard was die opdracht totaal vergeten. Hij liet dit echter niet merken, ging naar z'n verzameling en pakte er iets willekeurigs uit en gaf dat mee. Aangezien artiesten ook serieus totaal veranderde nummers krijgen van Richard viel dit minder op. Merk ook op dat de Daddy Mix en Mummy Mix totaal verschillen bij het nummer Come to Daddy. Volgens mij kan je ook een grote knipoog bij de meeste van de nummertitels neerzetten.

Ik las een soortgelijk verhaal ook in een Oor van een paar jaar geleden. Klaarblijkelijk heeft ie kasten vol met tapes en is ie te lui om er wat mee te doen. Dat was nog voor de release van Drukqs. Wat zou er gebeuren als hij ooit te overlijden komt? Als ze het dan allemaal gaan uitbrengen, zijn we het komende decennium nog niet van hem af.

Staat meneer James er ook niet bekend om dat 'ie tijdens interviews de meest grote onzin bij elkaar verzint? Dat zei 'ie een keer in een interview tenminste...

dat was dan waarschijnlijk ook onzin

Het was geen interview met hemzelf, maar een met de platenbazen van WARP waar ik naar refereerde.

Voor de echte verzamelaars heeft dit album waarschijnlijk niet veel toegevoegde waarde. Dit album opent eerst met de 4 tracks van de Digeridoo release (in zelfde volgorde) om daarna (ook in dezelfde volgorde) de complete Xylem Tube EP er achteraan te plakken. Ook de 2 remixen van Aphex van We Have Arrived zijn al op verschillende platen verschenen. Beetje onzin om beide remixen er op te zetten, maar vooruit. Helemaal omdat het origineel nog altijd beter is .

Classics is gewoon een ontzettend gave verzameling van de oudere tracks van Aphex Twin. Meer neigend naar hardcore dan z'n recentere werk, maar een tikkie geflipt was het toen ook al. Dit album is vooral voor de liefhebber nog een mooie kans om deze tracks op plaat/cd te krijgen, mochten ze de originele Digeridoo's en Xylem Tubes's niet te pakken hebben kunnen krijgen.

Daar is niet zoeen heel simpel antwoord op denk ik, omdat je laatste zin van toepassing is: de albums verschillen flink van stijl en zijn kwalitatief veelal hoogstaand. Ikzelf ben begonnen met Come to Daddy, dat lijkt me nog steeds een goede introductie. Verder zijn essentieel: deze voor de stevigere, donkerdere oldschool tracks, Selected Ambient Works voor wonderschone ambient en The Richard D. James LP voor knap trippende snare rushes.

3,66 ster??? Dit is echt veel te weinig: ik vind dit echt een van de beste Aphex Twin-cd's. Hard draaien, uiteraard... heerlijk

Wel een aardig album van RDJ.
De eerste 5 tracks zijn wel veel sterker als de rest maarja dit is wel 1 van de betere albums van Aphex Twin.

Digeridoo, ik luister wederom!! Wat een fuckin geniaal nummer!!! Daar had ome aphex er meer van moeten maken..

Berichten verplaatst naar Aphex Twin (en een klein opkuisactie)

Nogal industrial wat niet zo mijn genre is, maar toch prachtige collectie. Het begin is wel beter dan het einde.

Didgeridoo, flaphead, polynomial c zijn mijn favorieten

Goh, had hier nog steeds niet op gestemd .
Maar draai um ook zelden, deze kan niet tippen aan SAW 85-92.

Wel vind ik Het Analoge Bubbelbad erg lekker, daar wil ik me wel in onderdompelen . En Vitamine - C (nr 5) kan me ook nog bekoren.

Dit verzamelalbum kent twee uitschieters; Digeridoo en vooral Dodeccaheedron. De rest doet mij eigenlijk niks. Te veel van hetzelfde gedreun. Dan klinkt hun topalbum Selected Ambient Works 85-92 toch wel even heel anders.

3,0*

The Aphex Twin is één persoon.

Inderdaad.
Die vergissing heb ik ook al eens gemaakt bij een bericht van mij over een album van Bonobo.

Tja, hoe een naam je op een verkeerd spoor kan zetten ....
Maar als je kijkt naar het aantal aliassen van RDJ kan ik me wel voorstellen dat je het zo af en toe niet meer bij kunt houden. Dat kan toch niet allemaal van één persoon afkomstig zijn ?

Maar ben het wel met Wibro eens. 't Is een vrij eenzijdig gebeuren op dit album; het ratelt en ramt maar door. Op 85-92 is er een prachtige variatie aan klanken en ritmes. Er staat niet voor niets Selected AMBIENT Works in de titel ....

Ik denk dat de tracks hier afzonderlijk beter tot hun recht komen in een "club", dan zo'n heel album in 1 keer draaien in je huiselijke omgeving.

Ik zou zeggen: luister nog eens naar Polynomial-C. Dat is echt niet zo'n beukplaat als jullie hier nu doen voorkomen en wat mij betreft een van zijn allerbeste nummers. Had ook zo op SAW kunnen staan.

In een toplijstje van Aphex Twin-nummers dat ik ooit heb gemaakt stond het dik in de top 10 (en Analogue Bubblebath trouwens ook). Juist Didgeridoo staat daar dan weer niet in, omdat ik dat een wat amelodieuze beukplaat vind (wel een lekkere amelodieuze beukplaat).

Ja, klopt. P-C is zonder meer OK. Ben ik met je eens. Maar 1 goed nummer kan het album als geheel natuurlijk niet redden om een voldoende te scoren.

Ik tel wel meer goede nummers, maar ik heb vermoedelijk ook iets meer met de nummers die maar wat doorrammen.

Maar Dodeccaheedron moet jij toch ook wel mooi vinden?

Leuke verzamelaar om ook wat oudere EP's van Aphex Twin bij elkaar te hebben. Al is het wisselend hoe boeiend het is. Digeridoo is een geweldige knaller en ook Polynomial C, Dodeccaheedron en Analogue Bubblebath zijn Richard op zijn allerbest.

Maar er staat ook wel een berg lawaaierig gesnoei op waar je met geen mogelijkheid lekker naar kan luisteren.

Metapharstic gaat hard! Favoriete track toch wel Analogue Bubblebath 1, de rest is me iets te beuk.