Fools Dance - Fools Dance (1985)

Good old Simon... Het enige goeie aan die hele flut-Cure...
Waaaaaai can't aaaaaai bie jooooeeeee... Bollocks.

Dit is dus echt een geweldige plaat. Zwaar onderschat. Mooie vocalen, mooie melodielijnen en alles behalve een nabootsing van The Cure (op de kapsels na ). The Cure zelf klonk in deze periode heel anders. Deze muziek staat wat mij betreft geheel op zichzelf. Sfeervol en melancholisch. Favouriete nummer: Happy families waiting (at the skylab landing bay).

Niet onaardig, alleen die sax.... Past niet bij deze muziek. Het opvallende aan deze plaat is dat de bas van Simon Gallup niet erg op de voorgrond treedt. Muziek neigt naar het donkere, denk aan Bauhaus (The Priest Hole), Cure (Happy Families Waiting en Sa'Ha). Itt Thunder vind ik het wel degelijk veel Cure-invloeden hebben. Dat komt met name door zanger Gary Biddles, ex-roadie van The Cure, die wel erg zijn best doet als zijn voormalige werkgever te klinken.

Juist dat deslotate saxgeluid vind ik mooi hier. Maar smaken verschillen natuurlijk. En inderdaad, de stem van Biddles lijkt wel een klein beetje op die van Smith. Hij zingt alleen wat gecontroleerder.

Toch nog een fijn EP'tje van Simon en zijn vrienden.

The Priest Hole neigt zoals Premo het al zei meer naar Bauhaus en is mijn eerste favoriet, 4*

Happy Families Waiting (At the Skylab Landing Bay) is wel een fijn nummer maar gaat een beetje te lang door op hetzelfde thema en gaat me op de duur vervelen, 3,5*

I'm So Many (Talk Talk) heeft een schitterend basloopje en ook de gitaar kronkelt er mooi tussen. En een saxofoon doet 't altijd bij mij! 3,5*

Sa'Ha is lekker dromerig. Erg Cure. Mijn tweede favoriet, 4*

The Don Diddy Song is het minste nummer, nogal chaotisch, 2,5*

Einscore: 3,5*

Ik ken alleen Sa'Ha. Kwam ineens voorbij op een cassettebandje. Wel een erg lekker nummer, met een groot Cure-gehalte.

Klinkt toch als een mix van The Cure en The Smiths.
Maar gelukkig met Gallup...dat dan weer wel.

Deze vanavond weer eens op de speler. Blijf er toch wel een zwak voor houden, ook al rammelt het wat en is de zang niet overal even sterk. IK had 'm eerder 3 sterren gegeven maar dat kan toch wel iets omhoog. Met name door het mooie baslijntje in The Don Diddy Song. Ik heb het album overigens met een andere hoes, bij mij staan de heren op de foto met getoupeerde haren en oogpotloodjes. Dit was de Nederlandse Universe persing.... uit Leeuwarden, jawel... Ik heb de band volgens mij ook nog live op Sneekwave gezien als ik het mij goed herinner.

Op de Universe persing is de tracklisting ook omgekeerd.

Kant 1
1. Sa'Ha (4:10)
2. The Don Diddy Song (4:36)

Kant 2
1. The Priest Hole (3:06)
2. Happy Families Waiting (At the Skylab Landing Bay) (4:03)
3. I'm So Many (Talk Talk) (4:10)

Klopt, editie 1984. Was ik ook bij, The Sound trad toen ook op (met behoorlijk aangeschoten Borland).

Voor mij zijn de twee nummers waarop de bas van Simon Gallup voluit mag gaan, de beste: Happy Families heeft een mooie melodieuze baslijn en Simon zingt zelf dit nummer. Het slotnummer The Don Diddy Song is ook fijn met doemerige bas, fijne gitaar en half fluisterende zang naast subtiele piano- en saxbijdragen.
Opener The Priest Hole is me te Gothic, Sa 'Ha te wazig. I'm So Happy is op zich wel vlotte new wave met hier ook een mooie gitaarklank.