The Roots - Do You Want More?!!!??! (1994)

Bijzonder sterk hiphopalbum zoals The Roots ze alleen maar en altijd maakt. Sterke raps, sterke producties. Het pakt me gewoon en laat me niet meer los.

4,5 ster.

Voor een debuutalbum opmerkelijk weinig gefocust en ietwat rommelig, maar aan de andere kant wel een heerlijke hiphop/jazz samensmelting, met een sfeer waar de band toch iets te snel afstand van heeft genomen. Eigenlijk is die op de opvolger Illadelph Halflife al nauwelijks meer waar te nemen. Daarom toch een hogere score vanwege de unieke status.

Goed, na gisteren weer te zijn opgevrolijkt door Organix, vandaag haar opvolger op de lade gelegd. The Roots zet duidelijk stappen ten opzichte van haar debuut; de instrumentatie is rijker, Malik B. (die blijkbaar soort auditie deed op The Session) wordt geïntroduceerd als the next best thing na Black Thought, Rahzel betreedt de arena met z’n beatbox en het productieteam is uitgebreid. Dit levert vooral een vliegende start op: na een reeds heerlijk intro knalt Proceed erin en tot en met de remake van Essawhamah? horen we hiphop van de allerbovenste plank. De chaos op Datskat, het prachtig soulvolle Mellow My Man, de battle tussen ?uestlove en Rahzel; het is allemaal smullen geblazen. Gaat deze plaat dan over het fantastische debuut heen? Dat net niet helaas. Vanaf Swept Away veer ik eigenlijk niet meer op, en met het wat weeïge Silent Treatment, het wat fletse The Lesson Pt. 1 ben ik al aardig ingedut als de op zich prettige (en later kenmerkende) Ursula Rucker-outro begint. De surprise op het einde had ook zeker niet gehoeven. Dus ja; hogere pieken maar ook een iets lagere ondergrens vergeleken met Organix. Maar negen sterren uit 2 is ook zeker niet onaardig. Binnenkort Illadelph Halflife weer eens doen; dat was mijn allereerste Rootsplaat