Robert Earl Keen - Gravitational Forces (2001)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Roots
Label: Universal
-
My Home Ain't in the Hall of Fame (3:04)
-
Hello New Orleans (3:01)
-
Wild Wind (5:12)
-
Not a Drop of Rain (4:09)
-
I Still Miss Someone (3:19)
-
Fallin' Out (3:25)
-
High Plains Jamboree (3:10)
-
Walkin' Cane (4:43)
-
Goin' Nowhere Blues (4:47)
-
Snowin' on Raton (5:01)
-
Gravitational Forces (2:41)
-
The Road Goes on Forever (7:10)
2
geplaatst: 12 juli 2025, 02:42 uur
1 van de betere albums van de uit Houston, Texas afkomstige singer/songwriter Robert Earl Keen. alhoewel niet iedereen gecharmeerd zal zijn van zijn ietwat snerpende, monotone stem valt er over de kwaliteit van zijn liedjes weinig op te merken.
7 sterke songs van de man zelf plus de traditional "Walkin' Cane" en een 4-tal prima covers waaronder "I Still Miss Someone" (Johnny Cash & Roy Cash Jr.), "High Plains Jamboree" van de Texaanse songwriter Terry Allen en de klassieker "Snowin' On Raton" van Townes Van Zandt. de vierde cover "My Home Ain't in the Hall of Fame" (Joe Dolce) is hiervan de minste.
veel rustige americana (country/folk) mid-tempo liedjes en ballads met af en toe een bluegrass sausje, waarbij het op het eind op het stevig rockende "The Road Goes on Forever" alsnog los gaat met ronkende gitaren.
het titelnummer "Gravitational Forces" met spoken words/rap is een kleine smet op dit fraaie album.
behalve de destijds vaste leden van zijn band als Bill Whitbeck (bass guitar, harmony vocals), Tom van Schaik (drums, percussion) en meestergitarist Rich Brotherton, zijn het ook de sessiemuzikanten die glansrollen vervullen, zoals multi-instrumentalist Gurf Morlix die lange tijd gitarist was in de band van Lucinda Williams en wijlen Ian McLagan (Hammond B-3 organ) bekend van zijn werk met The Small Faces en The Faces.
het slidegitaar spel van Rich Brotherton op het aanstekelijk swingende "Walkin' Cane" is om van te smullen, waar de bijdragen van Gurf Morlix op meerdere nummers met o.a. elektrisch gitaar en lap steel niet voor onder doen.
Album werd geproduceerd door Gurf Morlix en Robert Earl Keen
Recorded at Arlyn Studios, Austin, Texas
except "The Road Goes on Forever" produced by Ray Kennedy (bekend van zijn co-producties met Steve Earle)
7 sterke songs van de man zelf plus de traditional "Walkin' Cane" en een 4-tal prima covers waaronder "I Still Miss Someone" (Johnny Cash & Roy Cash Jr.), "High Plains Jamboree" van de Texaanse songwriter Terry Allen en de klassieker "Snowin' On Raton" van Townes Van Zandt. de vierde cover "My Home Ain't in the Hall of Fame" (Joe Dolce) is hiervan de minste.
veel rustige americana (country/folk) mid-tempo liedjes en ballads met af en toe een bluegrass sausje, waarbij het op het eind op het stevig rockende "The Road Goes on Forever" alsnog los gaat met ronkende gitaren.
het titelnummer "Gravitational Forces" met spoken words/rap is een kleine smet op dit fraaie album.
behalve de destijds vaste leden van zijn band als Bill Whitbeck (bass guitar, harmony vocals), Tom van Schaik (drums, percussion) en meestergitarist Rich Brotherton, zijn het ook de sessiemuzikanten die glansrollen vervullen, zoals multi-instrumentalist Gurf Morlix die lange tijd gitarist was in de band van Lucinda Williams en wijlen Ian McLagan (Hammond B-3 organ) bekend van zijn werk met The Small Faces en The Faces.
het slidegitaar spel van Rich Brotherton op het aanstekelijk swingende "Walkin' Cane" is om van te smullen, waar de bijdragen van Gurf Morlix op meerdere nummers met o.a. elektrisch gitaar en lap steel niet voor onder doen.
Album werd geproduceerd door Gurf Morlix en Robert Earl Keen
Recorded at Arlyn Studios, Austin, Texas
except "The Road Goes on Forever" produced by Ray Kennedy (bekend van zijn co-producties met Steve Earle)
* denotes required fields.
* denotes required fields.