Pentangle - Cruel Sister (1970)

Ai... Hier had ik dus 4,5* staan en nu, na een paar luisterbeurten, ga ik daar toch echt een ster van afhalen. Het geluid is nog altijd goed, maar de composities zijn vrij saai. Lord Franklin vind ik van het geheel nog wel het meest aantrekkelijk, al zou het op Basket Of Light tot de mindere songs behoren. Al met al blijf ik dit soort muziek wel waarderen. De klanken zijn mooi. De inhoud is niet heel boeiend. De experimentele drang van Basket Of Light is compleet verdwenen en dit album klinkt daarom vrij braafjes. Jammer, deze achteruitgang.

Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Sweet Child
3. Cruel Sister
4. The Pentangle

Hey, elektrische gitaar! Eerst zachtjes op de achtergrond, maar dan komt daar bij Jack Orion ineens een vrij langgerekte solo. Leuk, weer een ander soort toevoeging aan het muzikale oeuvre van de band. het is jammer dat het lied dan toch echt te lang duurt en hiermee ervoor zorgt dat het album wat saai eindigt. De rest van de songs zijn echter van topkwaliteit. Vooral Cruel Sister heb ik meerdere malen met ingehouden adem naar geluisterd omdat ik de traditional niet ken, maar verbaast ben over de naargeestigheid van de teksten. Ik vind het zodoende een erg mooi album weer.

Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Cruel Sister
3. Sweet Child
4. The Pentangle

onlangs dit album aangeschaft 53 jaar na de release! in mijn jeugd de seventies was het in mijn kringen "not done" om dit soort muziek goed te vinden. het was de tijd van Jimi Hendrikx, Led Zep, Rory Gallagher etc. je luisterde hooguit op aandringen van een folk rock liefhebber naar "Liege & Lief" van Fairport Convention.
je vond een nummer als "All Around My Hat" van Steeleye Span dat destijds een Top 40 hit werd wel leuk, een nummer waarvan ik pas vele jaren later begreep dat het helemaal niet representatief was voor hun werk. op oudere leeftijd zo vanaf mijn vijftigste ben ik mij meer in "folk music" gaan verdiepen en schafte ik het vroege werk van mensen als Mary Black aan, gevolgd door Dolores Keane, Christy Moore (allemaal Ieren), de Engelse The Watersons etc.

de muziek van Pentangle is destijds volledig langs mij heen gegaan. hun experimentele mix van folk/blues/rock/jazz op door hun fans bejubelde albums als "Sweet Child"en "Basket of Light", waar zij internationaal mee scoorden en echt "groot" werden, konden mij niet bekoren, maar wellicht moet ik mij daar toch eens aan wagen. het spreekt voor de groep, dat zij ondanks hun commerciële succes, besloten kort daarna dit "Cruel Sister" uit te brengen.

de prachtige muziek en schitterende vocalen van zangeres Jacqui McShee op dit traditionele Engelse folk album spreken mij daarentegen zeer aan. ruim 50 jaar later een zeer aangename verrassing, hoewel fans van de eerder genoemde albums dit minder aansprak. heb geen idee of dit soort albums heden ten dage nog worden gemaakt.

citaat uit de liner notes van Colin Irwin:
quote
"They seemed to have achieved a perfect position, but the nature of the musicians involved didn't allow for self satisfaction or even ego. Jansch especially was happier playing down his local pub as he was on stage at the Royal Albert Hall and things like fame and press and adoring fans and mass record sales and hits didn't figure highly in any of their table of importance. They were tired of the intense work schedule, uncomfortable at the top end of the music industry and worried that their original values were being beaten into submission by the trappings of success.

Pentangle fans are divided over "Cruel Sister". Certainly it signalled the beginning of the end for them as a major selling force and within two years the first incarnation of the group had disintegrated. Yet, it rigorously re-stated their own musical values and ideals and declared loud and clear that they didn't give a fig for commercial convention. That alone is something to be treasured"
unquote