J Mascis - Martin and Me (1996)

J Mascis die een aantal covers speelt van zijn bandje Dinosaur Jr.
Ik weet niet in hoe verre de term covers geldig is aangezien hij de nummers zelf heeft geschreven.

De nummers zelf zijn best wel goed gespeeld, komen acoustisch goed uit de verf. Wel word er een aantal keer fout gespeelt, iets wat je ook meteen hoort bij het eerste nummer. Verder is het allemaal wel aardig maar heel erg warm of koud word ik er ook niet van.

Nou ja, Mascis heeft niet álle nummers zelf geschreven, er zitten ook een paar èchte covers bij, van The Smiths (7), Wipers (9), Carly Simon (12) en Lynyrd Skynyrd (14). De rest zijn Dinosaur Jr-originelen, met de nadruk op materiaal van albums 4 (Green mind) en 5 (Where you been, samen goed voor 7 van de 10 nummers). Leuk om deze nummers eens zo kaal te horen met de niet door vervorming, mix of knettergitaren naar de achtergrond gedrukte stem van J, maar zijn gitaarspel hier is voornamelijk het akoestisch strummen van akkoorden, en omdat dat allemaal niet zo spannend is heeft het ook voor mij niet de impact die ik bij dit materiaal van deze man had gehoopt, met uitzondering van die paar nummers waarin hij wat meer aan losse nootjes en loopjes toekomt (zoals Goin home en Keeblin). En voor uitgebreide communicatie met het publiek of uitleg over betekenis van de nummers hoef je het helaas ook niet te doen.
        Overigens had deze plaat ook best Martin, Kurt + me kunnen heten, maar dan had je misschien een heleboel Nirvana-fans gehad die na het blind aanschaffen van dit album er thuis teleurgesteld achter waren gekomen dat het hier niet gaat om postuum uitgegeven opnames of covers van hun idool, maar om Mascis’ regelmatige medewerker Kurt Fedora die op het éénnalaatste nummer meespeelt op akoestische gitaar. En wie die Martin is weet ik niet, maar ik gok dat het slaat op het merk van de gitaar die Mascis hier bespeelt.