Helmet - Betty (1994)
mijn stem
138 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Interscope
-
Wilma's Rainbow (3:53)
-
I Know (3:41)
-
Biscuits for Smut (2:53)
-
Milquetoast (3:53)
-
Tic (3:40)
-
Rollo (2:38)
-
Street Cab (3:31)
-
Clean (2:26)
-
Vaccination (3:04)
-
Beautiful Love (2:03)
-
Speechless (2:58)
-
The Silver Hawaiian (2:08)
-
Overrated (2:40)
-
Sam Hell (2:09)
-
Sinatra [Live] * (4:45)
-
FBLA II [Live] * (3:29)
-
Tic [Live] * (4:04)
-
Just Another Victim [Live] * (2:19)
-
In the Meantime [Live] * (3:39)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
41:37
(59:53)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 20 augustus 2011, 08:43 uur
De derde van Helmet heb ik lang lang geleden ook voor een goeie prijs kunnen bemachtigen op vinyl en ik moet toegeven dat deze niet veel op de draaitafel belandt, zo eens om de zovele jaren.
Waarom? Ik vind het een beetje saai klinken voor mijn oren, met uitzondering van de opener Wilma’s Rainbow, ik kan moeilijk onderscheid maken tussen de veertien nummers onderling. Het is groovend en strak maar bevat voor mij iets te weinig variatie, ik weet niet of dit bij andere albums ook zo is. Zanger Page Hamilton heeft een voor mijn gevoel eentonig stemgeluid en komt bij mij klagerig / deprimerend over. Ietsje meer vuur en vonken hadden geen kwaad gekund. Speechless vind ik ook nog aardig. Het instrumentale Beautiful Love is het kortste nummer van de plaat, godzijdank want het trekt op niets!
Een bijzondere pluim gaat naar de oelewapper die de lyrics op de binnenhoes in witte letters heeft gedrukt op een achtergrond van water waarop de zon reflecteert en het water opspat. Bedankt voor de quasi onleesbare teksten. Betty is niet echt aan mij besteed, het ligt mij niet, het is mijn – durf ik het zeggen – genre niet. Afspraak binnen een paar jaren.
Waarom? Ik vind het een beetje saai klinken voor mijn oren, met uitzondering van de opener Wilma’s Rainbow, ik kan moeilijk onderscheid maken tussen de veertien nummers onderling. Het is groovend en strak maar bevat voor mij iets te weinig variatie, ik weet niet of dit bij andere albums ook zo is. Zanger Page Hamilton heeft een voor mijn gevoel eentonig stemgeluid en komt bij mij klagerig / deprimerend over. Ietsje meer vuur en vonken hadden geen kwaad gekund. Speechless vind ik ook nog aardig. Het instrumentale Beautiful Love is het kortste nummer van de plaat, godzijdank want het trekt op niets!
Een bijzondere pluim gaat naar de oelewapper die de lyrics op de binnenhoes in witte letters heeft gedrukt op een achtergrond van water waarop de zon reflecteert en het water opspat. Bedankt voor de quasi onleesbare teksten. Betty is niet echt aan mij besteed, het ligt mij niet, het is mijn – durf ik het zeggen – genre niet. Afspraak binnen een paar jaren.
* denotes required fields.