Throwing Muses - University (1995)

Inderdaad een wat makkelijker behapbare plaat dan het eerdere werk, maar ik begin hem toch wel steeds meer te waarderen. Op andere platen springen de Muses er vooral uit met de typische tempowisselingen, deze plaat is door het ontbreken daarvan juist wat coherenter. Gek eigenlijk, want de poppy nummertjes uit het vroegere werk waren vaak van de hand van Tanya Donelly, die de band hier allang had verlaten. Qua sfeer lijkt deze echter het meest op haar eigen band Belly.
Hoewel University wat minder postpunk en wat meer powerpop is, blijft de plaat van begin tot eind boeien. Bright Yellow Gun was een klein hitje en is zo ongeveer de best denkbare albumopener. Een vrij uitbundig nummer, want de rest van de plaat is - zeker voor TM-begrippen - best introspectief. Veel nummers houden hier de spanning vast, terwijl die er op eerdere albums middels een furieuze tempoversnelling uit zou zijn gekomen. Het heeft allebei wel wat: middels een extra half sterretje zet ik deze in elk geval bij dezen op gelijke hoogte met het debuut!