Bill Withers - Making Music (1975)

Making Music klinkt een pak minder verpletterend dan de voorgaande albums (stuk voor stuk klassiekers). De nadruk ligt meer op volle strijkeraarangementen dan op harde drumbeats en funky gitaren, wat de boel een pak lichtvoetiger maakt. De muziek luistert nog steeds ontzettend aangenaam, en fantastische songs als Make Love to Your Mind en Hello Like Before zorgen voor de extra waarde! Geen klassieker, maar wel -alweer- een geslaagde effort van deze unieke soulzanger! Bill Withers kan gewoon geen slechte muziek maken!

Het contrast is wel héél erg groot!

I wish U well doet mij erg aan Tim Buckley denken in zijn middenperiode (voor de freejazzvocal periode). Geinspireerde songs (zoals altijd bij Bill), geen pogingen aan te sluiten bij een populaire stijl (ook al drong zijn platenbaas daar erg op aan)

Na het beluisteren van deze plaat staat wel vast dat Withers per plaat een (behoorlijk) andere benadering hanteert. Op zijn debuut laat hij zijn acoustische gitaar de boventoon voeren. Op Still Bill is het vooral de funk die de plaat domineert. En op zijn derde plaat staat het toetsenwerk weer vrij centraal. Terwijl op deze het koperwerk en (vooral) de strijkers best wel overheersen. Dat komt de variatie uiteraard wel ten goede.

Net als zijn debuut vind ik zijn nummers niet altijd even sterk. Zo zijn Paint Your Little Picture, Family Table en Hello Before nou niet echt mijn favoriete Wither nummers, verre van dat zelfs.
Make Love to Your Mind, She's Lonely en Sometimes a Song zijn daarentegen weer ijzer en ijzersterk ! De overige 4 nummers vind ik niet tot zijn klassiek werk behoren. Maar gewoon goeie en lekkere Wither nummers, niks mis mee.

De strijkers vallen me op dit album wel tegen. Daardoor toch niet aangeschaft. Voor de rest vind ik het een zeer degelijk album.