Kayser - Frame the World... Hang It on the Wall (2006)

Sterke tweede album van de band, met een paar wat rustigere songs. Overwegend wordt er gelukkig weer stevig gebeukt, met wederom spetterend gitaarwerk en heerlijke riffs. Wederom een uitstekende produktie. Aanrader voor fans van Slayer en Spiritual Beggars, de band waar zanger Spice oorspronkelijk in zat.

Kayser maakt een soort stoner-thrash, mocht dat een genre zijn.

Een zweeds antwoord op jaren 80 Slayer met een flinke scheut zweedse stoner, zoals Spiritual Beggars dat deden.

Erg fris, weinig origineel, maar oh zo lekker...

Met Cake knalt de plaat er wel enorm in. Een snelle speed/thrashsong om iedereen even wakker te schudden. De rest van plaat varieert van midtempo-thrash tot groovemetal en snelle speedmetal. Maar het is meerendeel zware palmmuted riffs en niet veel melodie. Maar dat maakt voor deze soort thrash niet uit.

De productie is erg goed. Dat kunnen ze in Zweden wel; metal produceren. Verder is het gewoon een voortzetting van Kayserhof. Spice is een zanger die niet erg mooi kan zingen maar wel goed kan brullen (soms een beetje hardcore-punk-achtig), het doet me ook wel wat denken aan Death Angel en Slayer natuurlijk.

De break-down op Not Dead Yet is echt gaaf trouwens, een beetje bluesy zelfs, erg gaaf gedaan. Dat is nog eens dynamiek.

Het epische nummer Absence heeft wat weg van Nevermore. Erg goed gedrumd en erg fraaie gitaarpartijen. Hier valt wel op dat Spice niet 's-werelds mooiste zangstem heeft. Maar wel een ontzettend emotionele stem. Hij gooit echt veel emotie in zijn zang, wat het nummer echt een heleboel gevoel mee geeft. De mooie breakdown met waarlijk prachtig leadgitaarspel geeft het een bluesy spacerock-feel mee. En hoor ik daar stiekem wat mooie rhodes?

Aan het einde van Jake zit trouwens een orgelsolo. Welke thrashplaat heeft er nou een orgelsolo? Erg gaaf!