Dit tweede album is een stuk steviger dan het debuut en doet sporadisch wel wat denken aan Meshuggah. Het nogal anonieme songmateriaal blijft de band helaas parten spelen- alles klinkt lekker vet en overtuigend, maar de nummers beklijven niet. Jammer, want zowel speltechnisch als productioneel is men er flink op vooruit gegaan.