MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Solitude Aeturnus - Beyond the Crimson Horizon (1992)

mijn stem
3,72 (16)
16 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Roadracer

  1. Seeds of the Desolate (4:26)
  2. Black Castle (5:16)
  3. Final Sin (6:57)
  4. It Came upon One Night (5:41)
  5. Hourglass (4:08)
  6. Beneath the Fading Sun (6:30)
  7. Plague of Procreation (6:27)
  8. Beyond... (4:01)
totale tijdsduur: 43:26
zoeken in:
avatar van Mart
2,0
Solitude Aeturnus is een band die qua sound nogal lijkt op Candlemass. Maar dit album kan mij jammergenoeg nauwelijks bekoren. Er staan enkele aardige songs hierop (Seeds Of The Desolate, Black Castle, Beneath The Fading Sun), maar het meerendeel van de songs duren te lang en zijn te saai. Begrijp me niet verkeerd, ik ben een liefhebber van traditional doom (zoals Saint Vitus, Sleep en Candlemass), maar dit is net een slechte kloon van Candlemass. De zang gaat me ook na verloop van tijd irriteren. Robert Lowe is zangtechnisch gezien wel redelijk goed, maar hij mist de kracht in zijn stem die (bijvoorbeeld) Messiah Marcolin van Candlemass heeft. Erg jammer, ik kan dit album niet meer geven dan 2,5 sterren.

avatar van lennert
4,0
Voor het tweede album komen er ineens thrashroots naar boven die het geheel van een flinke scheut energie voorzien. Sterker nog, Lowe's zang doet me bij vlagen zelfs aan Mike Howe (Metal Church) denken, wat altijd positief is. Het album moet echter wel op gang komen, want buiten goeie zang en gitaarsolo's mis ik op de eerste songs vooral goeie structuren. Vanaf It Come Upon One Night gaat het echter weer helemaal de goede kant op en is mijn vertrouwen weer helemaal terug. Ik mis toch wel wat van het mysterieuze karakter van het eerste album en een kraker als Destiny Falls To Ruin staat er ook niet op. Toch zeker niet verkeerd!

Voorlopige tussenstand:
1. Into the Depths of Sorrow
2. Beyond The Crimson Horizon

avatar van RuudC
4,0
Waar Into The Depths Of Sorrow nog een veelbelovend bandje laat horen, is Solitude Aeturnus echt al op de goede weg op Beyond The Crimson Horizon. De songs klinken gevarieerder en daardoor een stuk spannender. Ook hier stelen Robert Lowe en John Perez de show met respectievelijk prachtige vocalen en sublieme solo's. De muziek is niet langer neerslachtig en poëtisch droevig, maar regelmatig wordt het tempo opgeschroefd en worden de songs ietwat aggressief. Precies het soort afwisseling dat ik eigenlijk wel miste op het debuut. Lekker album hoor!

Tussenstand:
1. Beyond The Crimson Horizon
2. Into the Depths of Sorrow

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 19:44 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 19:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.