MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Fuzzy Duck - Fuzzy Duck (1971)

mijn stem
3,83 (23)
23 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Mamou

  1. Time Will Be Your Doctor (5:11)
  2. Mrs. Prout (6:49)
  3. Just Look Around You (4:24)
  4. Afternoon Out (4:59)
  5. More Than I Am (5:33)
  6. Country Boy (6:04)
  7. In Our Time (6:41)
  8. A Word from Big D (1:41)
  9. Double Time Woman * (3:00)
  10. Big Brass Band * (2:58)
  11. One More Hour * (3:59)
  12. No Name Face * (3:03)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 41:22 (54:22)
zoeken in:
avatar van MichelDumoulin
Coole hoes! Wat voor muziek is het ´Allmusic´?

avatar
Allmusic
Het is progressieve, psychedelische rock, 'n beetje in de trant van Caravan, Can en Soft Machine.

avatar
Hmm, Caravan, Can en SM, dat is nogal een ruime driehoek. Kun je iets specifieker zijn?

avatar
Allmusic
Als ik dan toch wat referentiepunten moet opgeven, zou ik (zo uit m'n hoofd) zeggen: Soft Machine Volume One, Atomic Rooster's first album en de progressieve Caravan-nummers.

avatar
Oke, dat klinkt wel goed.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Zo, bijna precies tien jaar geleden zijn hier vlak na de toevoeging in een uurtje vijf berichten over geschreven, daarna totale radiostilte... Kennelijk een vergeten "klassieker", goed dat Aproxis zijn oren open houdt.
        "Classic keyboard-driven British progressive rock" noemt de All Music Guide dit, en inderdaad ligt de nadruk op het lekker vette en volle Hammond-orgel van Roy Sharland, maar persoonlijk vind ik ook de prominente basgitaar van Mick Hawksworth op deze plaat èrg leuk, want het was volgens mij in die tijd nog niet echt gangbaar om de bas er op deze manier uit te laten knetteren (zo overdonderend als Chris Squire is het niet, maar de basgitaar speelt hier zeker geen ondergeschikte rol). Lekker stevige psychedelische orgel-rock dus, met de vermelding dat door de niet zo bijzondere composities en de vrij onpersoonlijke vocalen (van twee verschillende zangers) na verloop van tijd ondanks de lekkere sound toch de verveling een beetje toeslaat. De eerste twee tracks zijn in mijn optiek duidelijk het sterkst.
        Wat de bonustracks betreft, bij Double time woman moet ik steeds denken aan wat Ian Paice zei over Dark night, de single die niet op Deep Purple in rock stond maar wel werd gebruikt om dat album te promoten: "We realised we'd done something rather good for ourselves." En het lijkt wel of Fuzzy Duck deze single op precies dezelfde manier wilde gebruiken: compacter en aanzienlijk korter dan de albumtracks, en poppier en catchier dan het album (en om de link nog wat verder door te voeren klínkt het nummer ook diep-paars, net zoals er op In our time al een Blackmore-achtige gitaar te horen is). Op No name face daarentegenlijkt de zanger juist zijn best te doen om op Roger Chapman te lijken, maar in commercieel opzicht maakte het helaas allemaal niet veel uit.

avatar
Mssr Renard
Erg fijne begin seventies hardrock. Ik vind dit soort producties altijd zo fijn klinken. Het orgel, de bas, de drums, de gitaar. Het heeft iets rauws en authentieks. Het is in elk geval niet overgeproduceerd.

Ik hoor hier he-le-maal niets van Caravan en Soft Machine in terug. Het is gewoon bluesy hardrock met wat progressieve elementen. Ik denk dat je eerder kunt zeggen dat dit een enorm door Deep Purple beïnvloedde band is. Het tempo zit er in elk geval hier en daar lekker in.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 08:24 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 08:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.