Mickey Newbury - Frisco Mabel Joy (1971)

Er komt nog een tijd dat je echte country en line dancing mooi gaat vinden, Broem!

Zal niet meevallen om op deze muziek te linedancen. Vandaar dat ik zo mooi vind

An American Trilogy is het beste nummer dat ik van Newbury ken. Het album opent met dit nummer en dat is wellicht niet zo verstandig geweest. Je hoopt het hele album door eigenlijk op nog zo'n nummer en dat gaat dus niet komen. Swiss Cottage Place is pas weer echt geweldig en had het slotnummer moeten zijn. Helaas sluit het album met het niet slechte, maar totaal niet passende How I Love Them Old Songs. Dit album is dus wat wisselvallig met een paar uitstekende nummers, maar ook een enkele "misser". Mooi, maar het constante niveau van Looks Like Rain wordt niet gehaald.

Deze beauty kwam ik vandaag op vinyl tegen en ik kon hem niet laten staan. Heeft wel wat schoonmaakbeurtjes nodig maar we gaan ons best doen.

Mickey Newbury is voor mij de ontdekking van het jaar. Er is geen artiest waarvan ik zo versteld sta van het feit dat hij nooit bij een groot publiek is doorgebroken als hij. Klanktechnisch is dit ontwikkeld, gevarieerd, vol en warm geproduceerd. Bovendien zitten er zo veel instrumenten en melodieën in dat dit me met momenten aan het imposantere studiowerk van Queen en The Beatles doet denken. Het is geen obscure muziek of heftige country maar een inventieve toegankelijke nieuwe slag in Amerikaanse Folk/Pop/Country-Rock. Tekstueel is hij ook briljant! Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat Newbury niet is doorgebroken?