The Nerve Tattoo zelf is misschien wel mijn favoriete single/"EP-titelnummer" van de band. Heerlijke voortstuwend bas- en drukwerk met catchy zang en gitaren met uiteindelijk om het af te maken aan het eind die afslag naar de dissonante vioolclimax om het af te maken. De platenmaatschappij wilde graag een single-edit met fadeout na de "masterpiece"-lijn, dus uiteraard voegde de band een gongslag en een langere intro toe.
Het eerste Geb-nummertje is opzich leuk om te horen, maar meer ook niet. Kant 2 van de EP daarentegen meer dan de moeite waard! De live-uitvoering van The Wheel maakt van de originele bulldozer een fraai psychedelisch folk-pareltje. Vooral de viool (van Snah?) zorgt voor een uniek sfeertje. Vervolgens is Pale Day een mooi overgang naar Mad Sun, wat mij betreft het hoogtepunt van de EP. Wederom een mooi popnummer welke weer op unieke wijze kapotgeragd wordt. Bij elkaar weer een zeer geslaagde EP!