Missing Persons - Spring Session M (1982)

Geweldig debuut van poppy symfoband met Terry en Dale Bozzio.

Geweldige popplaat van deze band. Als je de muziek hoort zou je niet zeggen dat het haast de complete band was van Frank Zappa.

Net aan het beluisteren en zeker niet slecht. Beetje een kruising van Berlin en Blondie.

Leuk detail! -- Spring Session M is een anagram van Missing Persons

Jammer dat er zo weinig berichten staan bij deze fantastische plaat vol mooie, puntige, frisse wave-pop hitjes. Al zo vaak gedraaid en nog steeds heerlijk. Echt zo'n typisch "begin jaren '80 plaat". Vooral Destination Unknown en Walking in LA zijn verrukkelijk!

Lady GaGa op de hoes?

Vandaag een prachtig boxje binnengekregen van de eerste drie albums van de Missing Persons op cd. Ik kende de band nauwelijks, maar alles wat van het new wave-label Rubellan remasters komt (google maar op die naam), is spannend en vooral goed, dynamisch geremastered. Ik neem daarom graag cds van dit Amerikaans reissue-labeltje af.

Vandaag ook gelijk geleerd dat de Missing Persons een vreemde band is waar albums echt een 'hit or a miss' zijn.. Het album 'Spring Session M' is gelukkig een geweldig album waarop technisch begaafde musici uit Frank Zappa's band niet alleen los gaan op heerlijke new wave (die drums, dat baswerk...), maar ook mooi is geproduceerd door Ken Scott, de oude producer van Bowie.

Anders dan de hier opvolgende albums is het gitaarwerk, bas, drums, de synths en de zang van Dale Bozzio heel mooi in evenwicht, hoewel je als luisteraar toch vooral de geweldige ritmesectie volgt. Bozzio zingt en kirt heel verdienstelijk en wie haar foto ziet, weet ook gelijk waar Lady GaGa haar inspiratie vandaan heeft gehaald (echt zo, de laatste heeft niet voor niets ook een paar songs van de Missing Persons op haar repertoire staan!). Ik was in ieder geval ronduit blij verrast met dit vrolijk in het gehoor liggend new wave-album, iets dat je in de donkere post-punktijd niet vaak tegenkwam.

En oh ja, op het door Rubellan Remasters heruitgebracht album staan ook alle tracks van de eerdere EP van de band waaronder een frisse cover van 'Hello, I Love You' van The Doors. Deze tracks zijn overigens opgenomen in Zappa's eigen studio,

Dale Bozzio leerde ik kennen door haar solo-album Riot in English dat op het label van Prince verscheen. In die jaren volgde ik alles op dat vlak en Simon, Simon vond ik een leuk nummer.

Info leerde toen dat Dale uitmaakte van Missing Persons, en de Zappa-link werd me toen ook duidelijk. In die tijd kon ik niet zo veel met dit album van Missing Persons. De waardering kwam later wel, maar het is en blijft voor mij zo'n typisch jaren '80 album waar ik in de tijd zelf geen connectie mee had en dan luistert dat anno nu toch wat anders weg, dan naar de albums met wél jeugd-herinneringen en beleving.

Bij Release in 1982 gekocht....heerlijke Plaat.
Nu 40 Jaar later nog steeds Geweldig...

Instant Replay (Live 1982)....op Spotify Mei 2022 te horen....heel Blij mee.
Wat een Fantastische Band ...was dit toch!!