Trijntje Oosterhuis & Metropole Orchestra - The Look of Love (2006)

Vanaf het begin ben ik fan van de nummers van Burt Bacharach. Het mag misschien simplistische pop/soul/jazz nummers zijn maar ze zijn zo gevat en blijven lekker hangen.

Toen ik hoorde dat Trijntje Oosterhuis het zou zingen dacht ik al van hmmm, ik weet het niet. Maar ik kreeg er weer geloof in toen ik hoorde dat Burt himself heeft meegewerkt aan dit album.

En nu ik het op cd hoor ben ik weer terug bij af. Het is het niet. Trijntje valt echter wel mee maar de bewerkingen gespeeld door het Metropole Orchestra zijn echt onder de maat. Zo hoort het niet gespeeld te worden.

Jammer

Ik ben het eigenlijk volledig eens met Chansadres, dit is allemaal veels te glad. Ik heb niet echt een hoogtepunt kunnen ontdekken in deze plaat. Terwijl trijntje een mooie stem heeft en ik het Meropool orkest toch vaak wel kan waarderen.
Deze cd is bijna slaapverwekkend en wat mij betreft zonder sfeer.

Laat het toch maar over aan Dionne Warwick!

Vanavond/Vannacht Live bij De Wereld Draait Door op NL3 (5 nummers). Voor de geinteresseerden........

ik heb 1 nummer gezien , bij de wereld draait door, ik kende heel dat nummer niet, maar wat was het lekker en goed, misschien als je de nummers van die man niet kent, dat je anders luisterst
en de stem van Trijntje blijft zo goed ook live, menig zangeres en zangers kunnen daar wat van leren, dus ik ga denk ik wel in December naar zo'n uitvoering

Say a little prayer is top, het nummer word ook gedraaid als Talpa/Tien begint en ik dacht : wie zingt dit?? en toen hoorde k dat het Trijntje was.. Ik dacht: WOW!!

Luister liever het origineel.

Alweer zo'n prachtige CD van Trijntje. ik ben 2 keer naar haar kersttour geweest en vond het werkelijk fantastisch wat ze daar presteerde! Deze CD blijft bij mij vorlopig nog wel even in de speler zitten en word veel vuldig gedraaid!

Ik vind deze schijf zeer de moeite waard. Zelfs kippenvel bij "That's what friends are for". Het Metropool Orkest tettert mij er te veel doorheen, eigenlijk waren alle songs wellicht beter af geweest zonder en dan met plaatsvervangend een mooie piano of akkoestische gitaar.

De mening dat dit het net niet is, kan ik echt geen aansluiting bij geven. Ik vind het echt prachtige nummers en er is geen nummer dat ik als saai ervaar. Trijntje heeft echt een te warme stem die dat zwaar verhinderd.

Slagroom

In een poging de luisteraar te laten luisteren door versobering zonder in warenhuisbehang te eindigen is het schipperen geblazen.

De arrangementen voor het metropole zijn sobertjes, ingehouden en geven de niet teveel varierende Oosterhuis de ruimte. Er is blijkbaar goed over nagedacht. Het af en toe aanwezige soulrandje (heel klein beetje) in haar stem is waarschijnlijk doelbewust beperkt gehouden. Het is ook geen album van Trijntje. Het is een project. Heerlijk om te doen lijkt me met al die goede muzikanten.

Het lukt wel aardig de popsfeerkleurtjes van Bacherach te treffen met de niet te ingewikkelde harmonieen en de dwijlstrijkers zonder teveel emotie. Het comfortabele lichtsentimentele leven is goed zo. Een beetje inhouden hoort erbij. Maar dan ?

Het klinkt alsof het metropole en Trijntje niet tegelijk zijn opgenomen. Goed bedacht, maar er ontbreekt een hechte samenklank. De timing loopt niet lekker. Waar ze toch hier en daar een beetje gas geeft, zoals in waiting for Charlie, lijkt het Metropole er niet op te zijn aangepast. Het loopt dan een beetje langselkaar heen. In a little prayer wordt de (licht nasale) klank van Oosterhuis niet voldoende geholpen. De muziek vraagt meer dan ze krijgt en wat mij betreft had er sporadisch wat meer dynamiek en pit ingemogen, zonder oncomfortabel op hol te slaan, want dat is niet des Bacherachs natuurlijk.

Het orkest klinkt sowieso nogal matjes, de breaks klinken doodgespeeld, misschien iets teveel ontdaan van contrasten ? Het is net of je tijdens het wandelen in een overgroeide kuil stapt of wil kauwen op slagroom. Er had iets moeten zijn. Desnoods een rust. Maar er is niets.

Het album is op Blue Note uitgebracht wat jazz moet suggeren maar dat is het niet. Daarvoor ontbreekt de levende eenheid en de ruimte voor goede spontane versieringen en dergelijke. Het is proffesioneel gebrachte, hoorbaar te bedachte easy listening, en dat komt niet alleen door het gebruik van samenklanken van dwarsfluit, harp en violen en de happy-party-sound trompetten. Inspiratie lijkt me erg moeilijk op te wekken als muzikant bij deze muziek trouwens. Gewoon je nootjes spelen dan maar.

Ik ben bang dat de cd toch gaat klinken uit speakers van warenhuizen, misschien hier en daar op een loungefeestje tussendoor.

Als je bang bent voor muzikale lethargie zou ik niet meteen vluchten, maar ik zou em niet teveel opzetten.

-niet teveel-aan-de-hand-muziek voor bij de strijkbout en het kopje thee en libelle, de grootste familie van nederland en voor mensen die geen grote emoties aankunnen.
-netjes, maar te weinig soul in het orkest voor de stem van Oosterhuis.
-de slagroom is er. nu nog iets om het op te doen.

De in België ongelooflijk ONBEKENDE Trijntje (wij dachten onterecht dat ze Treintje heette, tja, zo'n voornaam is hier totaal onbekend !) OOSTERHUIS heeft een mooie jazzy stem.
Had enkele nummers gehoord van deze plaat op onze zender die toch als de zender voor de "meerwaardezoeker" wordt genoemd, nl. Radio 1.
Enfin, ik ben een grote fan van alle songs van Burt Bacharach en Hall David, dus een hele plaat Bacharach-Hall covers is - indien met kunde en liefde gedaan - altijd leuk.
Deze songs staan als een huis, en nu als een OOSTERHUIS, jawel.
Heb de plaat blindelings gekocht na het horen van die paar tracks, omdat ;
1° Haar stem zo warm klinkt
2° Het nummers zijn van Bacharach en David°
3° Het Metropole Orchestra meespeelt

Heb ook van Elvis Costello een plaat met samenwerking van dat geweldig klinkende Metropole Orchestra, dus die kende ik al.

Wel, dit is gewoon een plaat om te KOESTEREN, ik hoop dat Trijntje (moet toch nog wat glimlachen om die voornaam in de verkeerssector, tenminste fonetissch dan toch) haar Treintje in Vlaanderen ook begint te lopen, want ze verdient het wel, met zo'n mooie jazzstem !
Prima plaat van een keigoede zangeres !
4.5 sterren, jawel zulle Hollandse kameraadjes !

Deze cd heet 'The look of love' en heeft als alternatieve titel 'Burt Bacharah songbook'. Een betere titel zou zijn 'Hoe verkracht ik de prachtige songs van Bacharach & David?'.
Dan vind ik de pogingen van Dusty Springfield en Elvis Costello toch vele malen beter.

Iets mis met haar stem of haar aanpak van de Bacharah & David songs ?

Ik hoor het niet, wat er fout zou zijn, echt niet ????

Het enige dat hier fout aan is, is haar gekweel.

Trijnte oosterhuis is een overschatte zangeres die zich vergrijpt aan de Bacharach pareltjes. Als je een echte zangeres aan het werk wil horen: Anne Sophie von Otter met this house is empty now op for the stars met Elvis Costello (verder een matige plaat)

Als Costello fanaat heb ik die, en inderdaad; verder een matige plaat.

Maar als je toch een betere zangeres wil suggereren; ik weet er ook wel ééntje ; Diana Krall. Is trouwens momenteel met Costello getrouwd.

Deze zangeres komt hier ook verder weinig aan bod.

Als live act heel saai. Op plaat weinig beter. T. Oosterhuis is een geweldige zangeres maar voor mij niet geloofwaardig als vertolktster van deze nummers..
2 *

geen idee wat er overschat aan haar is. ze is een prima zangeres, die behoorlijk veelzijdig is.

Ik heb "The Look of Love (2006)" gisteren geleend uit de Woerdense Bibliotheek. Wat doe ik dan meestal . Ik kijk op www.musicmeter.nl om te lezen wat voor een berichten er zoal staan bij het desbetreffende album. In geval van dit album van Trijntje vallen die berichten mij toch niet helemaal mee . De meeste berichten zijn toch behoorlijk negatief . Ik moet zeggen dat ik wèl erg geniet van "The Look of Love (2006)". Daarom heb ik nog maar eens even verder gezocht op het wereld wijde internet en gelukkig vond ik op een andere muzieksite een recensie die mij uitstekend bevalt en die ik U zeker niet wil onthouden .

Ik citeer:
'Beschouw haar als een nationale schat', schrijft Burt Bacharach in de liner notes van The Look Of Love, de cd waarop Trijntje Oosterhuis met het Metropole Orkest veertien liedjes van hem vertolkt. Dat deze bij leven al legendarische Amerikaanse componist piano zelf meespeelt op twee liedjes is het bewijs dat hij het meent. The Look Of Love is de logische volgende stap in de carrière van Nederlands meest veelzijdige zangeres die in 2004 met Strange Fruit, een jazzplaat met The Houdini's en het Amsterdam Sinfonietta, een onverwacht verkoopsucces scoorde. Het enige dat wellicht op The Look Of Love valt aan te merken is de wat veilige repertoirekeuze. Slechts in twee gevallen (Waiting For Charlie (To Come Home) en Falling Out Of Love) wordt er af geweken van het geijkte repertoire. Te prijzen valt dat Trijntje zich deze overbekende liedjes volledig heeft eigen gemaakt, zonder dat de luisteraar gaat verlangen naar de versies van pakweg Dionne Warwick, The Carpenters en Dusty Springfield. Opnieuw een succes dus, in artistiek én commercieel opzicht. Een dag voor de officiële release werd het album op basis van de voornoteringen platina.

Ik waardeer "The Look of Love (2006)" met 4****

Hoezo negatief allemaal? er staan wel degelijk positieve reacties tussen hoor. Ik zie er zelfs 4,5 en 5 sterren tussen staan.

Dat is inderdaad beter verwoord. Overigens ben ik het eens met de reactie dat Trijntje goed kan zingen maar hier toch een beetje de plank misslaat. Dat zal voornamelijk komen omdat ik deze nummers ken in andere uitvoeringen. Dionne Warwick, Aretha Franklin (haar uitvoering van I Say a Little Prayer is echt onovertroffen), Dusty springfield etc. Als je de uitvoeringen hoort van Trijntje heeft het net niet het sprankelijke van bovenstande dames. Niet slecht dus maar het is al eens beter gedaan.

Mooie plaat met een aantal overbekende nummers, maar in dit jasje klinken ze of ze voor het eerst zijn opgenomen.

4 sterren voor deze plaat van Neerlands beste zangeres!!

Hmmm, ff doorgebrowsd en in mn virtuele prullenbak gedeponeerd.
Je gaat toch onbewust vergelijken met de originelen van OA Warwick en Springfield en hoewel trijntje een stem als een klok heeft, mis ik karakter.
Plus nog dat ik, hoewel ik een Bacharach freak ben, Thats What Friends Are For een gruwel vind.

ik heb de indruk dat meer mensen dat doen.
het 'probleem' voor Oosterhuis met het coveren van dit soort standards, is dat ze op voorhand weet dat ze de strijd aan moet met grootheden als Warwick. ze moet de strijd aan met heel veel luisteraars die deze nummers al erg lang kennen van andere uitvoerenden.
daarom is het niet eerlijk deze plaat te beoordelen na een paar vluchtige luisterbeurten.

ik heb deze plaat nu een tijdje en hij staat regelmatig op. ik begin de uitvoeringen van Oosterhuis langzaamaan te waarderen. niet perse beter dan voorgaande uitvoeringen, maar gewoon goed.

Is ook wel zo, maar ik had het toch ook intesanter gevonden als trijntje er een totaal eigen draai aan had gegeven.
Net zoals Aretha Franklin toendertijd, die heeft haar eigen ding ermee gedaan.
Op Blue Note Plays Bacharach zitten wel mooie uitvoeringen tussen.

afgrijselijk, zin om het glazuur van de pot te kotsen!

Ik heb altijd ietwat moeite met Trijntje gehad. Een hele mooie stem of te glad? Kon daar niet altijd goed een beeld bij vormen. De slappe meuk van Total Touch hielp daar ook niet echt bij. Maar zie hier, ene grote meneer genaamd Burt, vind haar stem des engeltjes en leent zijn evergreens aan haar stem. Dit gekoppeld aan de kwaliteit van het Metropole, ben ik van mening dat Trijntje flink tjoek tjoek doet. Zo hoor ik haar graag. Met mensen als Dionne Warwick en Dusty Springfield is een vergelijking voor de hand. Maar daar doe je haar tekort mee. De nummers zijn heel mooi gespeeld en Trijntjes stem is de klasse van Bacharach waardig.

Zie hier, ik vind dat ze een hele mooie stem heeft, waarin de balans van perfectie en emotie, i.i.g op dit album te vinden is.
Glazuur van de pot kosten? Tja, dat kan, ik heb dat meer bij Dinand de zingende aardappel en Anouk de schreeuwende constipatie.

Vandaag Trijntje dag, bij beluistering vind ik dit toch wel heel mooi gedaan, met respect en welhaast genegenheid voor de evergreens van Bacharach. Trijntje heeft af en toe wel een heel prettig schuurpapiertje in haar stem, wat het extra schwung geeft.
Heerlijke muziek om rustig van te genieten.
Met mooie uitvoeringen als Do you know the way/A house is not a home en Walk on by en zeker ook door de sfeervolle ondersteuning van het Metropole Orkest verdient dit van mij wel een half * hoger.

By the way:


Misschien in jouw ogen, maar zeker niet door die van Burt Bacharach. Dan ga je niet twee albums samenwerken en daar bovenop, ook een nummer voor die persoon schrijven en je genegenheid voor de wijze waarop ze zich "vergrijpt" aan je eigen nummers. Dus vooral dit album negeren zou ik zeggen, genoeg uitvoeringen door anderen waar je dat gevoel dan niet bij hebt. Ikzelf vind het wat overdreven gesteld.

Deze heb ik, en ik liet me destijds nogal meeslepen met de "tamtam" die rond haar persoontje gemaakt werd; Ik vind achteraf de plaat een stuk vlakker en oppervlakkiger klinken dan ik eerst wou toegeven. Het is als marsepein die eerst zeer lekker is, en na een paar flinke happen... smaak je de vreselijke zoetigheid ervan...
Nou ja, wie maakt al eens geen foutje...

Een krimpplaat dus?