Bromheads Jacket - Dits from the Commuter Belt (2006)

Wat een vet album is dit zeg. Als je van the arctic monkeys houd moet je deze zeker kopen!

Van Nirvana bedoel je?

Nee maar Arctic gaat ook beetje mank vind ik nu.
Denk dat de meer mainstream liefhebbers die de monkey's wel oke vinden zullen schrikken van deze cd.
het is gewoon heerlijke indie rock. Misschien meer het verlengende van de Klaxons!

De zanger schijnt vaak bloedend van het podium af te komen.

OK, het lijkt allemaal een beetje op elkaar (een enkel rustpuntje daar gelaten). Maar he, fok it; immer gerade aus en gaan! 17 april in de Ekko ben ik erbij..., en hopelijk maken ze dan de verwachtingen na het blijkbaar sensationele concert op London Calling waar.

Jammer ook dat de nummers (zoals Lesley Parlafitt) zo kort duren, slechts anderhalve minuut...

Errug lekker album. Poppy bird is een mooi voorbeeld van de sterke songteksten van de band, de rest van de plaat laat ook het vetrockende deel horen. Wat een combi. Ik kon er niet bij zijn in Ekko, hopelijk komen ze nog eens terug.

Beetje Rakes, beetje Art Brut, en daarmee een kruising tussen 2 bandjes die ik toch al niet geweldig vind. Soms wel een leuk liedje (het AM-esque Going Round to Have a Word bijvoorbeeld, en rustpuntje Poppy Bird) en live zal het ongetwijfeld een feestje zijn maar dat maakt niet dat ik dit plaatje nog veel vaker op ga zetten...

2*.

Wat vooral opvalt aan de plaat is het razende tempo in combinatie met de korte tijdsduur van de nummers. (Het laatste nummer is net zo kort als de rest alleen er zit na dik 20 minuten nog een -totaal overbodige- "verborgen track" ). Hierdoor vlieg je van het ene nummer in het volgende. Er staan twee rustpuntjes op het album, te weten Poppy Bird met een erg leuke tekst en het minder geslaagde Rosey Lee met juist een erg cliche tekst.

De teksten vallen sowieso op doordat ze verhalend zijn en met de nodige humor worden gebracht. Het Sheffieldse accent (dat we allemaal al kennen van the Arctic Monkeys' Alex Turner) van de zanger, die de zang soms bijna rapt, moet je liggen. Ik vind het juist erg prettig om naar te luisteren.

De link met Arctic Monkeys is natuurlijk snel gelegd door hun thuishaven maar muzikaal zijn er ook zeker raakvlakken. Met name met het debuut van the Arctic Monkeys al is deze wel gevarieerder en vooral beter.

Toch is dit een sterke plaat die uistekend geschikt is om je adrenaline gehalte op te krikken.

4*.

Lekker ziedend plaatje inderdaad, bovengenoemde Arctic Monkeys hoor ik vooral in de zang terug... maar dit is veel rauwer en punkier.... Ik hoor er af en toe zelfs Steve Ignorant (Crass) in....