Bromheads Jacket - Dits from the Commuter Belt (2006)

Beetje Rakes, beetje Art Brut, en daarmee een kruising tussen 2 bandjes die ik toch al niet geweldig vind. Soms wel een leuk liedje (het AM-esque Going Round to Have a Word bijvoorbeeld, en rustpuntje Poppy Bird) en live zal het ongetwijfeld een feestje zijn maar dat maakt niet dat ik dit plaatje nog veel vaker op ga zetten...

2*.

Wat vooral opvalt aan de plaat is het razende tempo in combinatie met de korte tijdsduur van de nummers. (Het laatste nummer is net zo kort als de rest alleen er zit na dik 20 minuten nog een -totaal overbodige- "verborgen track" ). Hierdoor vlieg je van het ene nummer in het volgende. Er staan twee rustpuntjes op het album, te weten Poppy Bird met een erg leuke tekst en het minder geslaagde Rosey Lee met juist een erg cliche tekst.

De teksten vallen sowieso op doordat ze verhalend zijn en met de nodige humor worden gebracht. Het Sheffieldse accent (dat we allemaal al kennen van the Arctic Monkeys' Alex Turner) van de zanger, die de zang soms bijna rapt, moet je liggen. Ik vind het juist erg prettig om naar te luisteren.

De link met Arctic Monkeys is natuurlijk snel gelegd door hun thuishaven maar muzikaal zijn er ook zeker raakvlakken. Met name met het debuut van the Arctic Monkeys al is deze wel gevarieerder en vooral beter.

Toch is dit een sterke plaat die uistekend geschikt is om je adrenaline gehalte op te krikken.

4*.