Frank Zappa - Trance-Fusion (2006)

Wat ik heb gehoord klonk zeer veel belovend!

Zomaar even een recensie:

De hemel is geprezen: een volwaardig nieuw album van Frank is geboren en het lijkt rechtstreeks uit de hemel te komen. Insiders weten dat de erven Zappa al jaren bezig zijn het erfgoed te verkwanselen met het uitbrengen van zinloze projecten waar geen fan op zit te wachten, maar nu dan toch: eindelijk een prachtig ‘nieuw’ album, door Zappa zelf geproduceerd en afgerond vlak voor zijn dood in 1993. Trance-Fusion is het vervolg op Guitar, dat weer een vervolg was op Shut Up N Play Yer Guitar. Een volledig instrumentaal gitaaralbum dus. Alle nummers zijn live opgenomen en veelal geknipt uit nummers die een wat langere gitaarsolo in zich hadden. Zappa’s gitaarspel is uniek te noemen. Bijna nergens vind je een gitarist met de toonzetting en sound die Zappa bij leven al legendarisch maakte: neurotisch gefriemel met een prachtige emotionele lading. Neem daarbij zijn kristalheldere sound en uitgekiend effectgebruik en je hebt een gitaaralbum om van te smullen! Het openingsnummer Chunga’s Revenge laat een fraai duet horen tussen zoon Dweezil en de meester zelf. Het gros van de solo’s werd opgenomen tijdens FZ’s laatste tournee in 1988 en de tour van 1984. Daartussen twee solo’s uit 1979 van de beroemde Sheik Yerbouti line-up. Bowling On Charen is zo’n 79-solo die je, bijna 30 jaar later, het kippenvel op je armen tovert. Zestien gitaarsolo’s is voor de gemiddelde muziekliefhebber misschien wat veel, maar de echte liefhebber, kan er maar geen genoeg van krijgen!

Ik ben een groot Zappa liefhebber, maar de gitaar albums hebben mij nooit echt weten te boeien. Echter deze is absoluut goed. Ik vind de titel Trance-fusion erg goed gekozen. Hij klinkt als een fusion plaat. Van mij 3* omdat ik het nog steeds te eenzijdig vind en het gezongen werk stukken beter vind.

Ik schop dit album toch wel even naar de ere-divisie van 4-en 5-ster-riggen! Dat de familie nog met zoiets geweldigs op de proppen komt! Super, kon me niks meer wensen!

Bijzonder toch hoe hij elke solo weer compleet anders weet te laten klinken, niet helemaal mijn ding dat Guitar gedoe, maar wel lekker om zo af en toe een solootje te pikken. Verrassend goed en origineel voor een family release.

toeval? ik heb net shut up opgezet , keek op de site, en zag deze voorbij komen

ik vind die gitaardingetjes helemaal te gek

waarom, omdat er zo ontzettend belachelijk veel inzit, en ik ontdek steeds weer een nieuw pareltje

adhd muziek, en eruggg lekker

ben enorm benewd naar deze

Deze CD werd nog door Frank zelf samengesteld, maar bleef na zijn dood helaas jaren op de plank liggen.

Het is laat, ik ben moe, moet nog een opdracht afronden waar ik geen zin in heb, en toch weet een album vol gefrunnik op den gitaar me te boeien. Dit kan alleen Frank Zappa.

valt nochtans wat tegen, ben van zappa extremer gitaargeweld gewend

bavarian sunset kan ik niet al te goed plaatsen, het is niet echt zappa wat je in de eerste minuut hoort, speelt de meester met iemand samen?

karige info in het boekje ook helaas, zonde, dat is nu net waar zappa ook vel werk aan besteede

toch weer een schot in de roos

ik vond hem in eerste instantie wat slap, maar naarmate ik hem meer beluister ben ik blij dat het plaatje minder druk is dan de bekende guitar en shut up reeks

lekker

Heerlijke gitaarsolo's om lekker bij weg te dromen.

Meestal kan ik dit totaal niet verdragen, omdat ik wel wat herkenbaars in een nummer wil, afwisselend met een steengoede gitaarsolo, maar als de stemming goed is, dan is dit werkelijk een topplaat met enkele heerlijke gitaarsolo's van één van de grootste gitaristen aller tijden (iets wat ik niet vaak genoeg kan benadrukken ).

4.0*

Is dit een aanrader? Ik ken weinig artiesten die nog zo bedrijvig zijn, zo lang na hun dood, hoe doet die man dat toch??

Is dit beter dan de Cheap Thrills platen?? Tell me, please!

instrumentaal, dus ff wennen en zeker geen yerbouti

aanrader, ik denk voor de doorgewinterde fanaat wel, voor de - nu en dan draai ik zappa figuur - waarschijnlijk iets minder aantrekkelijk

veel gitaarwerk iig

cheap thrills is totaal niet relevant in zappas ouvre, commercieel uitbuitdingetje met nu en dan een aparte versie van bestaande nummer maar imo zelden de moeite waard

De Cheap Thrills-compilaties bevatten niets speciaals, maar ik vind het eigenlijk wel goed samengesteld.

Maar Patrick, dit is absoluut een vette aanrader!

sjeez hoe kon ik me vergissen, elke zappaplaat ,op 'playground' en nog zon gedrocht na, the album who can not be named/mentioned , is een aanrader

T-F?

neeejee, niet deze , nog ene keer raden

ding vis zeker

Misschien wel de best luisterbare gitaar plaat van zappa, maar dat kan ook aan de lengte liggen. Het klinkt in elk geval allemaal fantastisch!!

wel ok, maar haalt het natuurlijk never nooit bij vergelijkbaar werk als shut up en guitar

draai deze dan ook zelden, tis geen zappawaardige plaat imo

Nou Joy, dat is wel weer een heel rigoureuze kwalificatie. Een Zappa-onwaardige plaat is het zeker niet, wel een goede en zeer genietbare plaat

Dat bedoelde ik dus.....

vergeleken met die 2 eerdere steengoeie gitaarplaten vind ik dit absoluut beneden peil

slecht is het nooit , wellicht hoor je het verschil tussen door de meester zelf samengestelde platen en door die kelderkabouter samengestelde platen

ik mis iig het zappagevoel op deze plaat

Even rechtzetten, deze is niet door Joe Travers maar wel degelijk door Frank Zappa zelf samengesteld EN afgemixt. De tape van deze cd circuleerde al vanaf 1992 of 1993 rond in precies dezelfde samenstelling voordat hij uiteindelijk in bovenstaande uitgave uitkwam.

Zojuist de conclusie getrokken dat deze niet onder doet voor de Shut the fuck up, en Guitar reeks

Al zitten er her en der foutjes in, so be it, gitaargeweld in deze vorm is immer welkom in huize malle en dit klinkt weer enorm

(Met dank aan Friekie voor de aanvullende info, met terugwerkende kracht

U're welcome... ...soms moeten zieltjes terug op het pad worden geloodst....

Foute hoes zeg, die snor in de vorm dolfijntjes... De solo's zijn dik in orde, maar ik hoor te duidelijk dat ze uit langere nummers geknipt en achter elkaar geplakt zijn, waardoor je van het ene op het andere moment in een heel andere sfeer terecht komt. Mooi album om heeeeel af en toe te horen, maar dan vind ik Shut Up als gitaaralbum geslaagder.

Ach, het is gelukkig in een jewelcase verpakt. Ik vind de hoes ook wel okee.

Wat je dus wel wat aan deze cd merkt is dat de selectie de hand van de meester mist inzake het aan elkaar plakken van de solo's. Shut Up... en Guitar zijn wat dat betreft toch iets beter in orde, al doet dit alles niets af aan de muzikale kwaliteit van dit fijne schijfje.

Nop, niet waar, hierboven ook al eens uitgelegd aan Malle, Trancefusion is kompleet door Zappa samengesteld en afgeleverd, om na zijn dood uit te brengen, editing ed. dus gewoon van de meester zelf....

Trance-Fusion - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Deze kwam ik maandag gebruikt in Nieuwstaat tegen voor maar 7 euro, gelijk meegenomen en mijn 54ste Zappa album is een feit.

Heb hem 2 keer in zijn totaal gehoord, maar vind het makkelijker verteerbaar dan shut up, en guitar.

Klinkt echt heerlijk aangenaam, alleen minpunt voor mij persoonlijk is dat ik platen van zappa na zijn dood een stuk minder serieus neem en toch wel min of meer als geldklopperij zie. Paar uitzonderingen daargelaten dan, en dan doel ik met name op Buffalo en imaginary diseases.

Toch heeft hij bij leven zoveel moois uitgebracht dat je daar je hele leven wel mee toe kunt, alles wat daarna komt is in sommige gevallen nog leuk, maar voor mij zeker niet essentieel.

Deze had ik ook beslist niet nieuw voor de gangbare prijs van rond de 18 euro willen hebben.

wazoo is ook beslist nog de moeite waard van de albums die na zijn dood zijn uitgebracht.