Bruno Mars - 24K Magic (2016)

Oh lord.....de hoes.....

Ik heb wel respect voor de man als artiest, maar de nieuwe single vind ik niet bijzonder. Ik begrijp dat t album ook die richting op gaat en de hoes bevestigt dat wat mij betreft.

Met zijn vorige album dacht ik dat de man een stap vooruit maakte en zo nog verder omhoog kon gaan...maar ik vrees dat dit album die stap niet gaat maken...

Don't judge an album by its cover

Eens... maar de single telt ook al een beetje mee

Ik vind de eerste single eigenlijk wel lekker. Chunky is daarnaast ook best aardig, maar er staan best wat tracks op die ik niet echt bijzonder vind ofzo.

Hij heeft goed in de vergaarbak 'artiesten van weleer' gekeken.

Ik heb nog nooit een heel album van de man beluisterd, maar vind zijn singles meestal erg fijn. Met als absolute uitschieter de samenwerking met Mark Ronson op Uptown Funk. De man heeft ook live al aangetoond talent te bevatten. Dankzij zoonlief schalt de nieuwe single 24k Magic geregeld door de speakers en moet zeggen dat ik het een erg lekker nummer vind. Inderdaad wat bij elkaar gejat, maar wel goed gedaan.

Het hele album is bij elkaar gejat. Best aardig op momenten, de man heeft een goed oor voor radio vriendelijke nummers. Toch is er geen echt spannend moment, leuk af en toe een nummertje maar een heel album, nah... niet voor mij.

Deze scoort torenhoog op de suikerspinindex. Mierzoete pop zo glad als een latex-pak. De opener 24K Magic doet je meteen in 1987 belanden, met het bijbehorende gevoel dat je het nummer al veel vaker hoorde. Daarna zijn vrijwel alle tracks inwisselbaar. Dat is het effect als je de muziek zo bij elkaar jat.

Jat rijmt op glad. Dat is in deze Sinterklaas-tijd wel toepasselijk natuurlijk.

Toch vond ik de 2 vorige niet onaardig. Maar eens afwachten hoe deze is? Enne.....een hoes zegt niks. Kan ook zelfspot zijn of wat dan ook.

Ik hoor nu Finesse op de radio. Het is net een New Jack City nummer uit de 90's

Ik dacht dat hij met zijn vorige plaat een goede stap in de richting zette (zoals de titeltrack) maar dit vind ik persoonlijk geen stap vooruit. Hij doet lekker mee aan de retro revival, en daar ken ik betere originelen van.

De man heeft zeker wat in zijn Mars (heb m live gezien, omdat vrouwlief erheen wilde) maar dit is 't niet voor me

Soms heb ik wel het gevoel dat ik hem moet waarderen om zijn zogenaamde eerbetoon aan funk, maar toch overheerst het gevoel dat het iets te handig bij elkaar verzameld is.
In ieder plaatje herken ik een aantal nummers (laatst The Time, een haast geleende beat van Grandmaster Flash, Roger's talkbox en nu overduidelijk Teddy Riley's swingbeat). Maar dan allemaal een heel stuk minder leuk.
Het vervelende is dat al die kinderen geen idee hebben en denken dat meneer Mars zelf zo origineel is. Aan de andere kant klinkt dit wel een heel stuk lekkerder dan al die slam fm dance deuntjes. Toch vind ik zijn huidige voorprogramma Anderson .Paak nu een heel stuk leuker.

Ik waardeer het als artiesten teruggrijpen op muziek uit het verleden. In het geval van disco/funk waardeer ik het nog meer, want van die genres ben ik zelf groot liefhebber. Dat wil zeggen: ik weet dat er een kracht zit in het genre die soms goed wordt neergezet, ook al is het merendeel van de uitgebrachte platen ongeïnspireerde, gezapige zooi.

Ik snap dus niet dat artiesten die anno 2016 teruggrijpen op disco (Justice) of funk/r&b (Bruno Mars) zoveel van die gezapige zooi emuleren. Zoals Versace on the Floor en Too Good to Say Goodbye: dit is toch de reden dat elke muziekliefhebber blij is dat de jaren 70 en 80 voorbij zijn?

Nu blijven er dan wel wat nummers over die de energie van funk wel over weten te brengen. Maar mwoah, echt sterk vind ik die ook niet. In de jaren '70 stonden veel bands onder een flinke productiedruk wegens albumdeals, dus is het begrijpelijk dat er soms wat zwakke broeders tussen stonden. Bruno Mars heeft echter vier jaar de tijd gehad voor dit album, en kan ook echt een legendarische funktrack schrijven, getuige Uptown Funk. De ideeën van dit album komen voor mij dus niet echt uit de verf. Maar de muzikale richting kan ik alleen maar waarderen, ik hoop vooral dat die verschrikkelijke liefdesballades de volgende keer ver achterwege blijven.

Prima album, maar als ik heel eerlijk ben hoor ik Bruno Mars liever zoetsappige liefdesliedjes zingen. Ik snap dat hij na het succes van Uptown Funk op die voet verder wil, maar een heel album gaat mij net wat te ver en hij kan het ook niet helemaal aan. Het voelt toch wat te gemaakt, te glad. Het klinkt zoals het hoort. De geluidjes, de teksten, de samples. Ik mis wat originaliteit en creativiteit. Iets wat zijn vorige twee albums wel meer waren, want Bruno Mars is toch wel een unieke en zeer goede zanger.

Ik moet wel zeggen dat Chunky er verslavend is!

Wat een teleurstelling t.o.v. zijn vorige albums. Ik mis de passie in zijn nummers, de catchyness en de goede vocalen. De nummers kabbelen maar wat voort zonder de hoogtepunten.
Versace On The Floor is qua catchyness en vocalen het enige nummer dat me bekoord, maar de tekst vind ik alles behalve bijzonder.

Als dit album iets is, dan is het wel catchy! Ik zing nummers mee die ik niet eens leuk vindt!

Deze plaat zou hier prima als toelatingsexamen voor de Soulio kunnen dienen. De volgende vragen bijv:

* Noem minstens 5 stijlvoorbeelden die je herkent en geef de tracks + tijdstippen waarop je bijv specifieke elementen herkent - bijv de jankgitaar, het fijne koperblaaswerk of de kloteneur.

* Wat vind de spreuk "beter goed gejat dan slecht bedacht" en licht dat toe?

Een grotere ster dan Bruno Mars vinden we in deze tijd niet. Hitsingles genoeg natuurlijk, maar na Uptown Funk is de hele heisa echt los gebarsten. Dat de beste man ook nog eens over een grote dosis aan talent beschikt voegt alleen maar een extra dimensie toe aan zijn stardom. Dit nieuwe album werd dan ook langverwacht en leek met de titeltrack en eerste single in de lijn te liggen met het eerder genoemde Uptown Funk. Wat is de waarheid daarvan?

Het album begint in ieder geval wel met die heerlijk energieke single. Dit is muziek voor de glimlach en voor de dansvloer natuurlijk. Ook het daaropvolgende Chunky past prima in het straatje van Bruno. Het hangt zelf nog een slagje meer naar de 80’s met die aanwezig synths. Om dat nog even swingend door te trekken in het sterke Perm. Funky nummer dat andermaal voor een glimlach zorgt. Het beste nummer van dit album naar mijn mening. Beter dus dan die titeltrack.
That’s What I Like lijkt in eerste instantie platgereden RnB, maar blijft toch nog op de weg. Er zit meer in dan je denkt, het heeft net wat meer energie en is net wat frisser. Een nummer om lekker op te bouncen. Wat niet te zeggen valt over Versace on the Floor. Dit is een stuk rustiger en een beetje en foute jaren ’80 ballad. Ik moet zeggen dat zelfs de 90’s boybands hier nog een puntje aan kunnen zuigen qua zoetheid. Glad tot en met, inclusief bijbehorende fout lyrics. En dan is het ballad-festijn nog niet over. Nee, we horen ook nog Straight Up & Down. Dit is dan meer naar de kant van de 90’s R&B. Glad blijft het dus vooralsnog wel.
Uitgegleden? Welnee! We glijden nog even door met Calling All My Lovelies. Een stomende slow jam in de 90’s traditie. Back to the 90’s R&B en de New Jack Swing. Jatwerk of inspiratie? Dat vooralsnog de vraag. Want we laden de New Jack Swing nog niet los met Finesse. Dit klinkt dan meer als een ode aan deze muziekstroming. Met een vette knipoog dans je samen met Mars door dit nummer. Hier word ik best vrolijk van en Teddy Riley waarschijnlijk ook.
Afsluiter Too Good To Say Goodbye is een beetje een zoete ballad. We worden nog maar eens redelijk ondergedompeld in het glazuur.

24K Magic is wel een goed nummer. Funk, motown en eigentijdse R&B in de blender. Het betere werk.

Leuke remix van 'Finesse' met Cardi B. Ik heb de video toegevoegd.

En dat wint dan de Grammy voor beste album van het jaar.....

Maar goed... ze kozen daar ook voor Trump als president.

Bruno Mars zit in de bloedlijn James Brown, Michael Jackson en Prince. Vooral als hij oldskool gaat, vind ik hem erg prettig. live laat hij zien dat een goede performer is. Het is inderdaad niet origineel allemaal, maar hij brengt op een frisse manier wel de oude funk en soul naar een nieuw publiek en dat vind ik erg leuk.
Hij zou wat spannender en minder gelikt mogen, maar ik vind het 1 van de betere artiesten van dit moment.

Heerlijke plaat. Fijn dat hij niet kiest voor een overdosis aan nummers, maar gewoon 9 goede platen erop. 4*

24K Magic (3:47)  --- 4,5
Chunky (3:07) --- 3,5
Perm (3:30) --- 4,0
That's What I Like (3:27)  --- 4,0
Versace on the Floor (4:22)  --- 4,5
Straight Up & Down (3:18) --- 3,0
Calling All My Lovelies (4:08) --- 3,5
Finesse (3:11)  --- 4,0
Too Good to Say Goodbye (4:42) --- 3,5