Venetian Snares - Chocolate Wheelchair Album (2003)

Heb hier wat stukjes van gehoord, klinkt als Aphix Twin on speed

De Snares zijn echt geschift. Deze plaat ken ik trouwens nog niet. Ik dacht ook dat hij gewoon 'Chocolate Wheelchair' heette, niet 'Chocolate Wheelchair Album'.

Volgens AMG niet, maar die kan t goed fout hebben. Dance staat er wel bij t genre maar wie hier op kan dansen is geniaal. Ik heb ook alleen een paar nummers dus stemmen gaat niet. Toch moeilijk te vinden dit soort albums.

Wederom een geweldig album van Venetian Snares. Dit is echt zijn een party album en het is dus allemaal vrij vrolijk en wat toegankelijker dan zijn andere werk.

Ik schrok wel even toen ik het eerste nummer hoorde aangezien ik verder alleen t wat hardere werk van VS kende. Met allemaal jazzy samples een geweldig nummer, je zou er zelfs echt op kunnen dansen!
Too Young is ook al een onweerstaanbare track. Too Young to Fall in Love van Mötley Crüe is daar flink onder handen genomen met een erg leuk resultaat.
In Langside is het de beurt aan I'm a Slave 4 U van Britney Spears. Dat nummer is in ontzettend kleine stukjes geknipt en af en toe hoor je een POOEW of wat gehijg van Spears voorbij komen waardoor de samples te herkennen zijn. Wederom erg leuk gedaan.

Je kan nog uren doorpraten over het samplegebruik want er zitten er ontzettend veel in waarvan ik 2/3 niet herken. Ook gebruikt VS weer erg grappige samples, vooral om de Antwerp massiv! die uit het niets komt moet ik elke keer weer lachen.

Och, eigenlijk kan ik niet echt een minpunt aan deze plaat ontdekken. 4,5 maar als dit album zo leuk blijft kan ie op een 5 rekenen.

Snares blijft een rare kerel, die jammer genoeg, naar mijn mening, nog nooit een echt stabiel album heeft uitgebracht (van diegene die ik reeds gehoord heb dan). Ook hier staan weer enkele goeie nummers te schitteren naast dieptepunten, die deze keer wel erg laag liggen.

De eerste 3 nummers zijn bedroevend. Geen idee wat Snares van plan was, maar voor dit soort nummers wordt doorgaans snel even een sideproject opgezet, zodat het niet te hard clashed met het normale werk van een artiest. Vreselijke samples, die absoluut irriteren, gemixed met naar de achtergrond verdrongen, ietwat simpele Snares loops. "Einstein-Rosen Bridge" is een track die me net wat beter ligt. Af en toe nog zeer irritante samples, maar wat meer gegoochel, wat dansbaarder, en een geinige voice sample. God bless "Hand Throw", want ik begon al te vrezen dat Snares de hardere muziek vaarwel had gezegd. Heerlijk nummertje, grappige voice samples en lekkere basses/loops/claps. Absoluut geniale climax ook, een track die ik hard nodig had op dit album. Toppunt van het album. "Epidermis" begint ook lekker, maar glijdt verder terug naar af, met de introductie van enkele jazzy samples.

"Ghetto Body Buddy" ratelt lekker, maar wederom de vreselijk keuze van achtergrondsamples nekt dit nummer volledig. Echt jammer, want dit was zeker een nummertje met potentieel. "Sky Painted On Car" en "Marty's Tardis" zijn twee half geslaagde experimenten. "Sky" een schattig nummertje, dat niet helemaal uit de verf komt, en "Marty's Tardis", dat vooral in het tweede deel weet te overtuigen. Gelukkig sluit Snares wel in schoonheid af. "Herbie Goes Ballistic" is weer lekker stevig gekloot met leuke samples. Goeie track die het album al lang niet meer kan redden.

Geen idee wat Snares met dit album wilde bereiken, maar ik vind het een totale mislukking. Vooral de overvloed aan irritante kutsamples killen dit album, en maken het een enerverende luisterbeurt. 1* voor twee goeie tracks.

Ben niet geheel verbaast dat je dit niets vind Onderhond aangezien je een nogal beperkte muzieksmaak hebt en Snares op dit album echt overal uit leent. Van een theme van een tv serie tot een rock nummer en van popmuziek to aan experimentele jazz. Dan is de kans al groter dat je je aan samples gaat ergeren.

Die samples in Epidermis vind ik juist erg goed gekozen omdat deze muziek net als bij die jazz vrij experimenteel is en niet door iedereen gewaardeerd wordt. Geweldig die jazz drums.

Overigens snap ik niet wat er hier...

...erg aan is. Maar goed, ik hou wel van gespeel met genres. En als je je ergert aan samples houdt het natuurlijk snel op .

Ik heb ook niks tegen het mixen en mengen van genres, maar dan genres die opbouwend kunnen werken, en niet zoals jazz en electronic, elkaar neutraliseren, en enkel een hoopje krachtloze en flauwe rommel achterlaten. Ofwel verenigt hij voor mij gewoon het slechte van beide genres, wat ook best kan.

En er is niks ergs aan sideprojects ... het is juist goed. De ideologie achter electronic is nog steeds dat een DJ/Producer gezichts/naamloos is, dus kan Snares gewoon een ander project oprichten om z'n jazzy stuff te doen. Zo houdt hij z'n albums thematisch in orde, en maakt hij het z'n luisteraars wat makkerlijker. Van een VS op z'n best wil ik me best wel eens een album aanschaffen, maar aan dit soort alles-in-één albums geef ik m'n geld niet.

Ik snap niet helemaal wat je bedoelt. Hoezo neutraliseren die 2 genres elkaar? En hoe werken genres opbouwend?


Dus zo avant-garde is VS, hij flikkert gewoon de hele ideologie overboord! Hij gebruik niet voor niets als andere naam Senetian Vnares, lijkt me dan duidelijk een grap als dit de ideologie binnen het electronische genre is.


Dus heb je liever een album binnen een bepaald genre?

BoordAppel, luister jij de nieuwe EP van Venetian Snares maar eens, Moonglow... Jaaazzzzzyyyy!!! Lekker swingen. K'denk dat jij het wel lekker vindt (ik wel in ieder geval). Er staan maar twee tracks op (logisch, want 7"), dus kan hem niet toevoegen op MuMe, maar hij ligt eigenlijk ook wel gewoon lekker op mijn platenspeler zo .

PS, Onderhond... niet luisteren!

Neem nu gewoon jazz en electronic. Jazz is toch vooral een genre dat het van z'n improviserend/speelse karakter moet hebben, terwijl de beste electronic tot in de puntjes geproduced is. Als je zwart en wit mengt krijg je grijs, en ik heb het liever puur.

Niet dat het onmogelijk is, maar je moet al verdomd geniaal zijn om zoiets voor elkaar te krijgen, en VS is dat voor mij duidelijk niet.


Goed geprobeerd hoor, maar da's gewoon terug de oude rockfilosofie, waar het sterzijn/de levensstijl primeert boven de muziek. Niks avant-garde, pure vanity.


Ik hoor liefst een album dat een geheel is. Met een nummer als Langside twee plaatsjes verwijderd van Hand Throw kan ik niet zeggen dat Snares voor een leuk geheel is gegaan. Of dit nu binnen één genre valt of niet.

PS: Tovenaar: te laat

Ik vind juist dat zowel experimentele jazz als deze electronica raakvlakken hebben. Vooral te horen in een nummer als Eleven Million Panda Bears in Bondage van VS. Daar krijg ik hetzelfde gevoel bij als die experimentele jazz: enorm zenuwachtig.
Doet er me er trouwens aan herinneren dat ik dat soort jazz eens moet gaan beluisteren, vond het vroeger namelijk geen zak aan, nu misschien wel.


Als je echt erg graag een enorm bekend iemand wilt zijn met horden groupies achter je aan kies je er niet voor om dit soort muziek te maken. 9 van de 10 mensen heeft nog nooit van de beste man gehoord. Heeft niets met ijdelheid te maken.


Kan ik begrijpen. Vind ik zelf ook altijd erg leuk maar als ik alle nummers goed vind kan ik er niet wakker van liggen, zoals het bij dit album het geval is.

Vind ik dan ook 100 keer beter klinken dan de meeste van de nummers op dit album.


Daarvoor niet op wereldster schaal. Maar Venetian Snares is absoluut geen onbekende in de electronica scene.

Ik vind het een mooi voorbeeld dat elektronica en jazz gewoon erg goed samen kan gaan. Vooral This Bitter Earth vind ik erg goed.

Trouwens wel grappig, dit lees ik op een site over Moonglow:

check voor de grap JAZZANOVA eens. das elektronisch gebreide jazz. of oude shit van st germain, das meer deephousy shit met snufje jazz. of random crap van AKUFEN, geen jazz instrument te horen maar zwaar syncopisch wat de muziek 80% jazzy maakt..

persoonlijk vind ik dat jazz en elektronica bittergoed samengaan, mits goed geproduceerd uiteraard..
misschien vindt onderhond dat jazz en elektronica niet goed samengaan op dit specifieke album, en nooit eigenlijk verder andere artiesten gehoord die dit gedaan hebben, als dit het geval is moet het wel even erbij vermeld worden, als dit niet het geval is moet het wel even erbij vermeld worden..

om even op de discussie in te gaan toen hij nog in de kinderschoenen stond

Haha wat een muziek dit. Ik kan er niet langer dan een half uur naar luisteren (zal niet stemmen), maar ik heb echt met open bek zitten luisteren (Aphex Twin is er inderdaad niets bij). Wat een fantastische hyperactieve collectie van samples. Vooral de eerste drie tracks vond ik super (de meest obscure samples van een halve seconde kom je tegen... Straight Up van Paula Abdul bv..). Later wordt het me echt teveel van hetzelfde (laatste deel van Hand Throw vond ik zo op eerste gehoor echt niet beter dan het gemiddelde Thunderdome nummer ofzo).

Maar goed zal het later nog 's proberen, iig erg leuk om 's een keer gehoord te hebben.

Owwkeej. Thunderdome is gewoon een verzameling van de goede hardcoretracks op dat moment. Dat mensen nog steeds spreken over "een "Thunderdome nummer"... Heb je er de laatste jaren weleens goed 1 beluisterd??? Sowieso is op Thunderdome de laatste tijd zo ongeveer de verdeling te maken industrial en mainstream-hardcore, dus het gemiddelde Thunderdome-nummer is dan een mix van die twee stijlen? Gaaf.

Ga je nu ook Xanopticon luisteren Jordy?

Okee, ik vind de Thunderdome albums die ik ken (oude, inderdaad) ongelofelijk trieste, domme en oppervlakkige muziek, vandaar mijn vergelijking. Maar als dat onterecht is zal ik voortaan een andere vergelijking maken.

Ik ga op zoek!

Er zit enorm veel verschil in de oude Thunderdome's en de nieuwe. Het grote verschil is vooral dat de muziek véél en véél volwassener is geworden. De eerste Thunderdome's hadden bijna alleen tracks van rond de 180, 190 bpm, met enorm veel jatwerk. Qua productie is er nu een hele grote hoop veranderd, een HC-productie hoeft echt niet onder te doen (qua productie) voor alle andere muziek. Dus als je vergelijking opging met de oude Thunderdome's ga je gang , dan zal ik je absoluut niet tegenhouden hehe.

Jesus, wat een geweldige plaat is dit! Deze man is werkelijk net zo twisted als Aphex Twin. Het gebruik en diversiteit aan samples is buitengewoon, van jazz tot de theme van Corronation Street en Sesame Street en van Mötley Crüe tot Britney spears. Werkelijk waanzinnig. Herbie Goes Ballistic is ook geweldig, vooral dat einde .

Gisteren fenomenaal hard draaiwerk door deze man in Amsterdam ook. Het publiek smeekte om meer

de eerste van snares die ik ken, klinkt super! ik ben een groots aphex twin fan en dit is allemaal net even iets chaotischer en dat is op veel momenten echt prachtig!

4*