Venetian Snares - Chocolate Wheelchair Album (2003)
mijn stem
29 stemmen
0
geplaatst: 30 mei 2004, 13:49 uur
Snares blijft een rare kerel, die jammer genoeg, naar mijn mening, nog nooit een echt stabiel album heeft uitgebracht (van diegene die ik reeds gehoord heb dan). Ook hier staan weer enkele goeie nummers te schitteren naast dieptepunten, die deze keer wel erg laag liggen.
De eerste 3 nummers zijn bedroevend. Geen idee wat Snares van plan was, maar voor dit soort nummers wordt doorgaans snel even een sideproject opgezet, zodat het niet te hard clashed met het normale werk van een artiest. Vreselijke samples, die absoluut irriteren, gemixed met naar de achtergrond verdrongen, ietwat simpele Snares loops. "Einstein-Rosen Bridge" is een track die me net wat beter ligt. Af en toe nog zeer irritante samples, maar wat meer gegoochel, wat dansbaarder, en een geinige voice sample. God bless "Hand Throw", want ik begon al te vrezen dat Snares de hardere muziek vaarwel had gezegd. Heerlijk nummertje, grappige voice samples en lekkere basses/loops/claps. Absoluut geniale climax ook, een track die ik hard nodig had op dit album. Toppunt van het album. "Epidermis" begint ook lekker, maar glijdt verder terug naar af, met de introductie van enkele jazzy samples.
"Ghetto Body Buddy" ratelt lekker, maar wederom de vreselijk keuze van achtergrondsamples nekt dit nummer volledig. Echt jammer, want dit was zeker een nummertje met potentieel. "Sky Painted On Car" en "Marty's Tardis" zijn twee half geslaagde experimenten. "Sky" een schattig nummertje, dat niet helemaal uit de verf komt, en "Marty's Tardis", dat vooral in het tweede deel weet te overtuigen. Gelukkig sluit Snares wel in schoonheid af. "Herbie Goes Ballistic" is weer lekker stevig gekloot met leuke samples. Goeie track die het album al lang niet meer kan redden.
Geen idee wat Snares met dit album wilde bereiken, maar ik vind het een totale mislukking. Vooral de overvloed aan irritante kutsamples killen dit album, en maken het een enerverende luisterbeurt. 1* voor twee goeie tracks.
De eerste 3 nummers zijn bedroevend. Geen idee wat Snares van plan was, maar voor dit soort nummers wordt doorgaans snel even een sideproject opgezet, zodat het niet te hard clashed met het normale werk van een artiest. Vreselijke samples, die absoluut irriteren, gemixed met naar de achtergrond verdrongen, ietwat simpele Snares loops. "Einstein-Rosen Bridge" is een track die me net wat beter ligt. Af en toe nog zeer irritante samples, maar wat meer gegoochel, wat dansbaarder, en een geinige voice sample. God bless "Hand Throw", want ik begon al te vrezen dat Snares de hardere muziek vaarwel had gezegd. Heerlijk nummertje, grappige voice samples en lekkere basses/loops/claps. Absoluut geniale climax ook, een track die ik hard nodig had op dit album. Toppunt van het album. "Epidermis" begint ook lekker, maar glijdt verder terug naar af, met de introductie van enkele jazzy samples.
"Ghetto Body Buddy" ratelt lekker, maar wederom de vreselijk keuze van achtergrondsamples nekt dit nummer volledig. Echt jammer, want dit was zeker een nummertje met potentieel. "Sky Painted On Car" en "Marty's Tardis" zijn twee half geslaagde experimenten. "Sky" een schattig nummertje, dat niet helemaal uit de verf komt, en "Marty's Tardis", dat vooral in het tweede deel weet te overtuigen. Gelukkig sluit Snares wel in schoonheid af. "Herbie Goes Ballistic" is weer lekker stevig gekloot met leuke samples. Goeie track die het album al lang niet meer kan redden.
Geen idee wat Snares met dit album wilde bereiken, maar ik vind het een totale mislukking. Vooral de overvloed aan irritante kutsamples killen dit album, en maken het een enerverende luisterbeurt. 1* voor twee goeie tracks.
* denotes required fields.
* denotes required fields.