Metal for Muthas (1980)

Een jaar geleden heb ik Volume II uit 1980 toegevoegd en besproken naar aanleiding van mijn aankoop, afgelopen week heb ik deze op vinyl kunnen binnendoen. Verzamelaars van een groep vind ik matig interessant, verzamelaars zoals deze daarentegen bevatten altijd een “hebbeding”.

Ik heb er maar de link op Wikipedia bijgesleurd voor verdere uitleg: klik. Welke de beste bijdragen zijn kan iedereen wel raden, welke groepen zijn doorgebroken naar het echte werk kan ook iedereen raden. Bijzonder tof, rauw en spontaan zijn de twee bijdragen van Iron Maiden. Verder zoekwerk leert dat hierop de oerversie van Sanctuary staat, hetzelfde geldt ook voor het iets trager ingespeelde Wratchild dat pas in 1981 op hun tweede album Killers verscheen. Ik denk dat hierop ook een eerste versie van Baphomet van Angel Witch opstaat, want enkel op de heruitgave uit 1990 door RoadRacer en op de “30th Anniversary Expanded Edition” uit 2010 van hun debuutalbum staat volgens mij deze versie.

Voor mij waren de nobele onbekenden (of ooit eens misschien de naam gehoord) Sledgehammer, E.F. Band, Toad the Wet Sprocket, Ethel the Frog en Nutz. Er zitten toch enkele verdachte namen tussen maar hun bijdragen behalve één dragen toch duidelijk de NWoBHM stempel, wat nog altijd mijn favoriete strekking blijft in Metal. Bijzonder tof vind ik het gedreven Fighting for Rock and Roll van E.F. Band, een rampestamper uit de gouwe ouwe doos, geldt ook voor de bijdrage van Ethel the Frog. “Pad” the Wet Sprocket is hier de vreemde “eend” in de bijt want aanwezig met een traag bluesy nummer. Een boontje heb ik voor het getalenteerde Praying Mantis met hun fantastisch gitaarwerk maar hun albums blijven zo moeilijk te vinden.

Nog altijd vind ik het moeilijk te geloven dat Bruce Dickinson zou zingen op het nummer van Samson, voor mij totaal onherkenbaar. Zou het kunnen dat gitarist Paul Samson hierop de zangpartijen heeft ingezongen? Wie het weet…...

Deze LP titel ken ik al sinds ik me in die jaren bekeerde tot het hardrockgeloof.
Niemand had hem en een paar jaar geleden mij op CD aangeschaft voor een appel en een ei.

Mijn indruk en wat feitjes !

1:Geinig, nog opgenomen met Doug Sampson op drums en alleen Dave Murray op gitaar (en verder natuurlijk Paul en Steve) dus als viermansband.
Klinkt wat vlak en minder energiek als die latere versie, maar blijft een geweldige song.

2. Sledgehammer heeft geen zanger maar een prater, alleen de gitarist kan eigenlijk een beetje spelen. Ja, de basist en drummer houden de maat maar spelen ook continu hetzelfde.
In 1983 een LP uitgebracht en dat was het dan .....

3. De Ericsson Fischer band is Zweeds en met wat fantasie is dit misschien wel het eerste progressieve NWOBHM nummer. Ze brengen net genoeg variatie aan dat dit blijft boeien ook al wordt het in 1 tempo afgeraffeld. In de 80's 3 LP's uitgebracht.

4. Niet te verwarren met de Amerikaanse gitaarband. Deze Engelsen brengen echte niets-aan-de-hand blues maar wel goed gedaan. Totaal out-of-place op Metal for Muthas en hun verdere discografie bestaat uit slechts 2 singles.

5. Praying Mantis bestaat nog steeds met als enige originele leden de broertjes Troy (gitaar & bas). Toen het er echt om ging slechts wat singles en 1 LP uitgebracht en vanaf de jaren "90 tot nu een redelijk stabiele carierre als nostalgische NWOBHM-act maar wel veel albums uitgebracht.
Hun bijdrage hier smaakt naar meer, ondanks de slappe zang. Uitstekend solistisch gitaarwerk en een sterke song inclusief sterk instrumentaal tussenstuk.

6. Ethel the Frog heeft in 1980 ook nog hun enige LP uitgebracht. Wie door de verschrikkelijke demo-kwaliteit heenluistert hoort gewoon een aardige song die vooral door het sterke drumwerk overeind blijft.

7. Zo'n kleine 30 man heeft ooit in Angelwitch gespeeld. Ze bestaan nog steeds en hebben in ruim 30 jaar 5 albums uitgebracht. Hier vertegenwoordigd met een bombastisch mini-eposje.
Ze willen veel te veel laten horen in 5 minuten dus alle metal cliché's vliegen je om de oren !

8. Maiden bewijst hier waarom ze als enige band met 2 songs vertegenwoordigd zijn.
Het ijzersterke Wrahtchild word nog steeds live door ze gespeeld en terecht.

9. Samson verrast hier met een mooie afwisselende ballad inclusief felle synthesizersolo.
In deze song hoor ik enorm veel potentieel wat volgens mij in hun carierre nooit eruit is gehaald.

10. Nutz had tussen 1974 en 1977 al 3 LP's en 1 live plaat uitgebracht. Of is dat een andere Nutz ? Toch symphatiek dat ze tussen die beginnende bands mochten staan voor een eventuele come-back. Dit pretentieloze niemendalletje zorgde daar terecht niet voor.

Van de E.F band, Praying Mantis en Samson wil ik wel eens meer horen. Met die 2 Maiden songs is de helft dus gewoon goed.
Die andere helft heeft de beste bedoelingen dus maak ik het af op 3 sterren.