Moonsorrow - V: Hävitetty (2007)

wow

Zeker wow ja! Dit gaat misschien wel uitgroeien tot het beste metal album van het jaar. Geniaal stukje episch werk.

Zeer fraai inderdaad. Moonsorrow pakt het viking/folkmetal genre toch op een hele andere, progressievere manier op, en dit is inderdaad een heerlijk epische, meeslepende plaat.

Fantastisch album !!

Niks aan toe te voegen, zie reacties hier boven.

Ik heb ze nooit echt aandacht gegeven, ken wat losse nummers van oudere platen en die vond ik niet bepaald top. Wel veel goeie recensies gehoord hierover. ben zelf wel groot Aggaloch en Opeth fan om maar even mijn smaak binnen sferische (death/black/post) metal aan te geven. Toch maar es checken dan?

toch vind ik ouder werk beter, de laatste 2 uitgebrachte albums van moonsorrow pakt mij minder, maar toch blijft het heerlijke muziek, al mocht het af en toe wat meer agressiever!! 4*

Ik vind de opbouw van dit album erg mooi. Die langere nummers
kunnen mij altijd wel boeien. Heerlijk om savonds te luisteren en bij
weg te dromen:)

Hoe meer ik er naar luister, hoe beter ik hem vind.

@ThirdEyedCitizen: als je van Agalloch houdt, weet ik zeker dat Moonsorrow je ook in de smaak zal vallen.

Inderdaad een meesterlijke opbouw. Ik ben meestal niet zo van de lange nummers, geef mij maar Kivenkantaja of Voimasta ja Kunniasta, maar dit album mag er toch ook zeker wezen! Je moet deze nummers echt vaker luisteren voordat je het gaat waarderen.

nee toch niet ik vond de eerste plaat geweldig maar dit duurt me allemaal te lang veel te langdradig en de gitaren staan te hard in de mix

Ben niet helemaal weg van het 2e nummer, maar de opener is toch echt een nummer om u tegen te zeggen

pure magie!

Nummer 1 van deze cd (er zijn er maar 2) is idd een juweel ondanks zijn lengte.

de hoogtepunten zijn de opener en de afsluiter voor mij

Een erg indrukwekkend album van Moonsorrow. Ik herinnerde me deze als sfeervol, maar dan kan ik nooit echt verder gekomen zijn dan het eerste nummer. Wat ik wel heel tof vind om te ontdekken is dat de band hier een soort spacerock opbouw lijkt toe te passen. Langzaam maar zeker komen er steeds meer elementen bij en wordt er opgebouwd naar een grootse finale. Moonsorrow maakt sowieso de meeste indruk op me als er progressieve invloeden bij komen kijken. De vertrouwde black metal dendert er ook vaak doorheen en de folk zorgt voor de luchtige toon en rustige passages. Het is ronduit indrukwekkend wat Moonsorrow hier presteert. Twee opussen die rustig tot de beste van de band gerekend mogen worden.

Tussenstand:
1. Kivenkantaja
2. V: Hävitetty
3. Verisäkeet
4. Suden Uni
5. Voimasta Ja Kunniasta
6. Tämä ikuinen talvi

Wederom een bezwerend album van deze Finnen. Net als Kivenkantaja gaat men hier weer een flink progressieve kant op. De twee nummers zijn beide atmosferische hoogstandjes waarbij de folkinvloeden op een laag putje staan en de sound meer uitgesponnen black metal met lichte doom- en proginvloeden genoemd kan worden. Opener Jäästä Syntynyt / Varjojen Virta is wat zweveriger, terwijl afsluiter Tuleen Ajettu Maa de stevigste van de twee is. De uiteindelijke sound is wat te vergelijken bij vlagen met de Nordland albums van Bathory, maar dan vooral veel symfonischer. Ik kan wederom niet anders dan zeggen dat het hier een absoluut meesterwerkje betreft, al vind ik Kivenkantaja toch net iets beter door het feit dat de nummers daar makkelijker in mijn geheugen genesteld staan. Alsnog mag dat geen minpunt genoemd worden, V is gewoon een fantastisch album.

Voorlopige tussenstand:
1. Kivenkantaja
2. V: Hävitetty
3. Verisäkeet
4. Suden Uni
5. Voimasta Ja Kunniasta
6. Tämä Ikuinen Talvi

Heb deze plaat al de nodige jaren in bezit. Op aanraden van de eigenaar van muziekwinkel Sounds in Rotterdam destijds (bestaat nu niet meer helaas, was een fijne zaak met veel metal, de metal basement waar ook Textures een optreden had).

Twee keer op Graspop gezien, eerste keer kwam niet echt uit de verf (slechte soundcheck). Tweede keer Graspop was echt geweldig. Ben normaal niet zo van de folk metal, maar de manier waarop Moonsorrow dit gebruikt in combinatie met prog en deathmetal is een genot om naar te luisteren.

Deze plaat is een terecht meesterwerk!

Legendarisch mooie plaat man!

Jäästä Syntynyt / Varjojen Virta weet de eerste zestien minuten al te boeien, alleen daarna grijpt hij je echt vast en laat je zeker niet meer los!!!

Je moet er wel zin in hebben want het is een hele onderneming. Maar eenmaal erin dan ontvouwen zich twee magnifieke epossen voor het menselijk oor die in alle rust opgebouwd worden en langs allerlei zijsprongen naar de climaxen meanderen. Wat mij betreft het hoogtepunt in de kronieken van Moonsorrow waar folk, viking, metal en een beetje black vloeiend samenvallen.