Tom Russell - Love & Fear (2006)

Het eerste wat mij opvalt aan deze cd is de variatie in de songs en de stijlen afgezet tegen zijn vroege werk. Tom Russell toont zich hier wederom een meester. Stevige rock afgewisseld met een ballad wat praatzang en zelfs jazz. Hij draait zijn hand er niet voor om. Prima begeleiders uit zijn oude band aangevuld met sessiemuzikanten uit Austin. Het niveau van zijn platen is constant en hoog daardoor komt het over als iets vanzelfsprekends. Dat is het natuurlijk niet en daarom is mijn jaren geleden stem te laag en dus een punt erbij. Mocht hij nog eens naar Nederland komen wil ik dat niet missen.....

Als liefhebber van de muziek van Tom Russell mag je Love & Fear zeker niet in jouw verzameling missen. Zit bij mij in de top 5.

Mijn lage waardering voor Song of the West betekent niet dat ik de muziek slecht vind. Het is een verzamelalbum. In die zin dat het grootste deel van de nummers uit zijn vroege periode stammen en deels opnieuw zijn opgenomen. Samenhang tussen die nummers is het cowboy-achtige karakter. En dat vind ik wat te gekunsteld. Maar voor die 3 euro zou ik het niet laten potjandosie.

Ook ik ben benieuwd of er nog eens wat nieuw werk van Tom verschijnt. Zijn website is slecht en achterhaald. Dus daar heb je niets aan.

Tenslotte: laat te zijner tijd weten wat je van Love & Fear vind.

inmiddels al weer een tijdje in huis en meermalen beluisterd deze "Love & Fear".
de muziek stijlen zijn erg divers en dat was even wennen, maar uiteindelijk bleek ook deze worp weer een hele fijne te zijn.

op dit album staan 10 originals van Tom Russell, waarvan 1 co-written met Sylvia Tyson, de prachtballad "The Sound of One Heart Breaking", 1 van de nummers waarop de prachtige pedal steel klanken van Fats Kaplin te horen zijn. de andere ballads veelal gezongen in duet met Gretchen Peters, zijn van de constant hoge kwaliteit die we van Tom Russell gewend zijn o.a. "K.C. Violin", "Stolen Children" en het ontroerende "All the Fine Young Ladies" met de regels "If you could hold them once again, I might learn to become a man".

verder mid-tempo nummers als de bluesrock van "The Pugilist at 59" en "Ash Wednesday", terwijl ook
het stevig rockende, juke joint achtige "Four Chambered Heart" en de folk jazz van de afsluiter "Old Heart" met een croonende Tom Russell. nummers die voor afwisseling zorgen en mij eveneens prima bevallen.

mindere tracks zijn de "spoken words" van "Beautiful Trouble" en "Stealing Electricity" met een licht irritant refrein (ta,da, ta,da), een nummer dat ook verscheen op het live album "Aztec Jazz", dat overigens geen jazz muziek bevat.

voor mij persoonlijk geen Top 5 materiaal Tonio, maar toch zeker wel Top 10 materiaal binnen 's mans inmiddels omvangrijke discografie.

Album werd geproduceerd door Tom Russell, Gurf Morlix & Mark Hallman
Recorded at Rootball Studios, Austin, Texas & The Congress House Studios, Austin, Texas

Musicians:

Tom Russell: vocals, guitar, bass, harmonica, sheet metal
Andrew Hardin: lead guitars, vocals, percussion
Gretchen Peters: duet & harmony vocals
Gurf Morlix: bass, slide guitar
Fats Kaplin: steel guitar
Joel Guzman: accordion, keyboards
Barry Walsh: keyboards
Glenn Fukunaga: bass
MIchael Longoria: drums
Rick Richards: percussion