Beirut - Lon Gisland (2007)

EP aardig extraatje na verrassend debuut

Beirut verraste met debuutalbum Gulag Orkestar, een volwassen plaat van een zeer jonge (19 jaar!) muzikant. Lon Gisland (beetje flauwe titel) is de EP die dit jaar bij het debuut wordt geleverd. En het is niet meer dan dat: een extraatje bij Gulag Orkestar.

Ook op Lon Gisland voeren de zigeuner- en slavische invloeden de boventoon. Dat betekent popliedjes in een dweilorkestsetting, gespeeld door accordeon, trompet, ukelele. Ook nu is het weer melancholie ten top, al lijkt de toon op deze EP iets opgewekter dan op het debuut. De zang is weemoedig, tegen het zeuriderige aan. Eerder vergeleek ik die zang met Rufus Wainwright, al doet de stijl van de muziek zelf daar in het geheel niet aan denken.

Op Lon Gisland staat één nummer (Scenic world) dat ook al op de vorige plaat stond. Toen was dat al een pareltje, nu is het dat ook. Het is zelfs het beste nummer van de EP. Dat is jammer, want als het beste nummer een nummer is dat al bekend was, moet de rest een beetje tegenvallen. Daarbij heeft Scenic world nu niet het verrassende dat het op Gulag Orkestar wel had. Toen werd het, heel tegendraads, gespeeld op een gammel keyboardje, nu is het in dezelfde stijl als het hele album gedaan, namelijk met accordeon en trompet.

Ach, de EP telt maar vijf nummers, waarvan een instrumentaaltje. Niet te hoog gespannen verwachtingen hebben dus. Gewoon genieten van dit toefje op de slagroom. Maar the real thing blijft toch het debuut. Nu maar hopen dat Beirut niet te lang wacht met het maken van een volwaardige opvolger.

Ik zie mezelf toch iedere keer weer dit geweldige EP-tje naar boven halen. Ik heb de laatste paar weken de nummers helemaal grijs gespeeld, maar ze blijven gewoon leuk en lekker fris - iets wat ik met dit weer best kan gebruiken. Hier wordt je vrolijk van en het doet je verlangen naar het nieuwe album. Deze EP bevat 5 heerlijke nummers met allemaal hun eigen originele sound en zijn echt opzichzelf staande nummers. Misschien stiekem wel iets fijner en vrolijker dan Gulag Orkestar, maar daar wil ik me niet te veel over uitspreken - want ook dat is natuurlijk een geweldig album. Zelfs Scenic World die voor deze gelegenheid in een ander jasje is gestoken vind ik nog steeds even prettig om naar te luisteren. Top! Ik kan dan ook niet anders dan mijn oordeel bij te stellen en wel met een halfje hoger naar een dikke 4*. Help ik meteen deze EP aan nog een beter plaatsje in de top 10 van 2007. Beirut blijft een geweldig project.

Ik vond mezelf bij het outrootje van het prachtige Elephant Gun alweer terug nabij de Sacré-Coeur... Lekker EPtje zonder missers al vind ik deze versie van Scenic World minder dan die op Gulag Orkestrar.

3,5*.