Down - Down II: A Bustle in Your Hedgerow (2002)

Destijds bijna genadeloos neergesabeld door de critici, die nog steeds NOLA in het achterhoofd hadden. Toegegeven, het is misschien geen NOLA. Het bevat niet diezelfde "criminele biker meezingers" waar het terecht bejubelde debuutalbum bol van stond. Maar dat betekent niet dat dit tweede album van de groep gevormd uit enkele beruchte en befaamde Dixie Metalbands (Pantera, Crowbar, Eyehategod, Corrosion of Conformity) qua kwaliteit zoveel minder is. Integendeel. Het is allemaal weer lekker zompig, lekker ruw, lekker bluesy, lekker Southern, lekker soulvol en lekker zwaar. Er is dus, kort gesteld, weer een heleboel lekkers te vinden. Dit niet in het minst geholpen door een fikse dosis creativiteit en diversiteit die de heren in de plaat hebben gestoken: de banjo maakt een fijne cameo, tussen al het gitaargeweld in. Nee, het is geen NOLA, maar het is zeker en vast wel weer Down: de muzikanten zijn geen doetjes, dus de muziek is zeker en vast ook niet voor doetjes.

Een topplaat van een topband. Mijn mening dat Down nog nooit een zwakke plaat heeft uitgebracht, die staat nog steeds zo vast als een rots. Of zou ik beter zeggen, zo stevig als een tupeloboom staat in de bayou.