Morgoth - Feel Sorry for the Fanatic (1996)

Dit is het laatste album van de band en ook gelijk het meest gehate. Het is namelijk compleet afwijkend van het oude materiaal wat midtempo Death Metal was met flink wat Death-invloeden. Lekker hoor, maar dit album vind ik eigenlijk een stuk beter.

In de jaren ´90 waren er meer metalbands die werden afgestraft op hun innovativiteit in het genre. Zo had je Pestilence met zijn jazz/metal-cocktail die niet in goede handen viel, Gorefest die bijna jaren ´70-rock ging spelen en Morgoth maakte eigenlijk een alternatieve rockplaat. Met een technointerlude erop! O, wat waren de metalfans boos toen!

Anno 2012 is het compleet niet meer raar om elektronica in de Metal te verwerken, het is echt doodnormaal geworden. Zo hebben we The Browning die Deathcore met Hardstyle mengt en zelfs Korn die op het laatste album een combinatie van Metal en Dubstep maakte.

Dit album kwam uit in 1996, we zijn nu dus 16 jaar verder. Nog steeds een zwaar ondergewaardeerde plaat als ik het zo merk en dat is helemaal niet nodig. Het is namelijk een ijzersterke alternatieve rockplaat met heerlijke rauwe zang en heerlijk gitaarwerk met stuwende drums erachter. Daar hou ik wel van. Van mij krijgt dit album 4 sterren en ik ga hem kopen voor 2 euro.

Mij beviel dit rock album vd week niet zo. Het klinkt me teveel als een metalband die (wat toen) hippe rock (was) wil spelen; zie o.a. White Zombie uit diezelfde periode. Alleen hadden die wel een eigen klank/identiteit. Hier hoor ik een kunstmatig aandoende mix van rock met een metal klank en wat elektronica. Af en toe kom ik wel eens een leuke passage tegen in een nummer, maar voor het merendeel raakt het me helemaal niet. Bovenop vind ik de zanger verschrikkelijk.
Van mij krijgt dit album 2 sterren en ik zou het nog niet kopen voor 4 cent.

Feel Sorry For The Fanatic was een betrekkelijk waardeloze stuiptrekking van Morgoth. In tweede helft van de 90's verloochende vele metalbands hun unieke identiteit door een hippe dertien in een dozijn variant van wat dan populair was te spelen. Sommige bands slaagden er uiteraard wel in om met een goede nieuwe sound voor de dag te komen. Om even de wind van De Don uit de zeilen te nemen. Pestilence bijvoorbeeld of Therion, of Paradise Lost. Morgoth, maakte er m.i. een potje van. En wel om redenen die Cabeza hier boven al noemde.

Feel Sorry For The Fanatic. Een titel als gemakkelijk excuus om de niet begrijpende fans als 'kortzichtige metalheads' te bestempelen. Je kunt er eenvoudig mee verhullen dat je rommel op de markt hebt gekwakt. Dat is wellicht het enige briljante aan het album.

En Morgoth presteerde het nu juist om op het voorgaande Odium uit '93 wel om het 'Death kloon predikaat' (Dat waren de m.i. ietwat overdreven algemene gedachten over Morgoth indertijd) adequaat van zich af te schudden.

Gelukkig wachtte daarna de onverbiddelijke vergetelheid voor Marc Grewe en de zijnen.