The Mick Fleetwood Band - Something Big (2004)
mijn stem
4 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Sanctuary
-
Bitter End (2:55)
-
Something Big (4:26)
-
Where the Wind Blows (5:26)
-
It's Only Money (4:09)
-
Walking with the Angels (3:44)
-
Making Other Plans (4:37)
-
These Walls (3:57)
-
Looking into You (4:46)
-
Passion (3:46)
-
No Borders (4:36)
-
Watching over You (4:09)
-
Heaven Sent (4:33)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 26 oktober 2008, 10:24 uur
Nee Mick, in deze slaapverwekkende niemandalletjes ga ik niet positief adviseren, helaas.
Ik gun je een vette bankrekening, dat weet je, maar dan graag verdienen op de daarbij behorende wijze. En als Lindsey Buckingham dan even op zich laat wachten, dan is een hobbyband met je oude maatjes John McVie, George Hawkins, Billy Burnette e.a. verder prima. Live optredens behoren dan ook natuurlijk tot de mogelijkheden.
Maar dit soort werkjes liever niet.
Ik gun je een vette bankrekening, dat weet je, maar dan graag verdienen op de daarbij behorende wijze. En als Lindsey Buckingham dan even op zich laat wachten, dan is een hobbyband met je oude maatjes John McVie, George Hawkins, Billy Burnette e.a. verder prima. Live optredens behoren dan ook natuurlijk tot de mogelijkheden.
Maar dit soort werkjes liever niet.
0
geplaatst: 24 november 2008, 16:18 uur
Dit is ook eigenlijk geen album van Mick Fleetwood, maar van ene Todd Smallwood, die nagenoeg alle nummers schreef en speelt. En die hier dus onbeschaamd probeert mee te liften op de bekendheid van de naam Fleetwood.
Slaapverwekkend vind ik overigens niet de juiste term voor deze plaat. De band rockt er bij vlagen stevig op los. Het is meer dat de nummers niet beklijven. Het is niet origineel, niet onderscheidend., maar op zich niet slecht gedaan. Van mij krijgt Mick .. eh .. Todd 3***.
Slaapverwekkend vind ik overigens niet de juiste term voor deze plaat. De band rockt er bij vlagen stevig op los. Het is meer dat de nummers niet beklijven. Het is niet origineel, niet onderscheidend., maar op zich niet slecht gedaan. Van mij krijgt Mick .. eh .. Todd 3***.
0
geplaatst: 24 november 2008, 20:13 uur
Janz schreef:
Dit is ook eigenlijk geen album van Mick Fleetwood, maar van ene Todd Smallwood, die nagenoeg alle nummers schreef en speelt. En die hier dus onbeschaamd probeert mee te liften op de bekendheid van de naam Fleetwood.
Slaapverwekkend vind ik overigens niet de juiste term voor deze plaat. De band rockt er bij vlagen stevig op los. Het is meer dat de nummers niet beklijven. Het is niet origineel, niet onderscheidend., maar op zich niet slecht gedaan. Van mij krijgt Mick .. eh .. Todd 3***.
Dit is ook eigenlijk geen album van Mick Fleetwood, maar van ene Todd Smallwood, die nagenoeg alle nummers schreef en speelt. En die hier dus onbeschaamd probeert mee te liften op de bekendheid van de naam Fleetwood.
Slaapverwekkend vind ik overigens niet de juiste term voor deze plaat. De band rockt er bij vlagen stevig op los. Het is meer dat de nummers niet beklijven. Het is niet origineel, niet onderscheidend., maar op zich niet slecht gedaan. Van mij krijgt Mick .. eh .. Todd 3***.
De eerste alinea zal ik helemaal ondersteunen.
Maar ik ga toch nog eens goed luisteren. Bij vlagen 'rockt de band er stevig op los', schrijf je? Welke nummers bedoel je dan precies?
0
geplaatst: 27 december 2008, 11:51 uur
@ musician
Sorry voor de late reactie. Ik sta weer met Something big in mijn handen en bedenk me dat ik over dit album al eens wat geroepen heb op MuMe. Ik zie je reactie dus nu pas.
Je vraagt me op welke tracks er gerockt wordt op dit album. Dan denk ik: wat versta je onder rock? Track 1 bevat meteen een stevige gitaarrif, de meeste nummers zijn aardig uptempo. De eerste ballad kom ik pas tegen bij track 6. Daarbij wordt er behoorlijk gerefereerd aan het oeuvre van Bruce Springsteen en John Cougar Mellencamp. Pas in de laatste tracks wordt het inderdaad allemaal wat dromeriger. Dus om je vraag concreet te beantwoorden: tracks 1,2,3,4,5,7 en 9.
Ik viste deze CD ooit uit een uitverkoopbak in de verwachting een leuk bluesplaatje te pakken te hebben. Nu blues is het zeker niet, maar toch ook geen easy listening. Dus laten we het op rock houden.
Sorry voor de late reactie. Ik sta weer met Something big in mijn handen en bedenk me dat ik over dit album al eens wat geroepen heb op MuMe. Ik zie je reactie dus nu pas.
Je vraagt me op welke tracks er gerockt wordt op dit album. Dan denk ik: wat versta je onder rock? Track 1 bevat meteen een stevige gitaarrif, de meeste nummers zijn aardig uptempo. De eerste ballad kom ik pas tegen bij track 6. Daarbij wordt er behoorlijk gerefereerd aan het oeuvre van Bruce Springsteen en John Cougar Mellencamp. Pas in de laatste tracks wordt het inderdaad allemaal wat dromeriger. Dus om je vraag concreet te beantwoorden: tracks 1,2,3,4,5,7 en 9.
Ik viste deze CD ooit uit een uitverkoopbak in de verwachting een leuk bluesplaatje te pakken te hebben. Nu blues is het zeker niet, maar toch ook geen easy listening. Dus laten we het op rock houden.
0
geplaatst: 27 december 2008, 15:48 uur
Janz schreef:
(...) Dus om je vraag concreet te beantwoorden: tracks 1,2,3,4,5,7 en 9.
(...). Dus laten we het op rock houden.
(...) Dus om je vraag concreet te beantwoorden: tracks 1,2,3,4,5,7 en 9.
(...). Dus laten we het op rock houden.
Het is softe middle of the road muziek, waarbij Mick Fleetwood blij zal zijn dat het bij een hobby is gebleven en dat hij voor het echte werk gelukkig Lindsey Buckingham in de buurt heeft.
0
geplaatst: 18 september 2009, 23:34 uur
Voor mij ook 3 sterren. Zeker Middle Of The Road, maar geen heel slechte. Er staat wel wat kabbelend kontwater op, maar toch ook lekkere midtempo autorijnummers.
Nou ja, 3 is wel wat veel. 2,5 dan.
Nou ja, 3 is wel wat veel. 2,5 dan.
0
Fleetwood fan
geplaatst: 4 december 2009, 17:28 uur
Deze aankoop is eigenlijk zonde. De muziek boeit me totaal niet. Alleen de eerste 2 nummers willen nog wel eens door mijn speakers dreunen daarna verwijder ik liever deze CD weer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.