Falkenbach - ...Magni Blandinn Ok Megintiri (1998)

Sfeervol plaatje.

Falkenbach: Een eenmansproject van de Duitser Markus Tümmers die, soms samen met wat sessiemuzikanten, geweldige, sfeervolle metalplaten weet neer te zetten. Ook deze plaat is weer heerlijk.

Voor mij nog steeds de beste plaat die deze man heeft gemaakt, vooral het openingsnummer heeft iets magisch.

Over het algemeen ben ik geen fan van Folk/Viking/Pagan Metal. Het is me vaak veel te clichématig en te kitscherig. Dit Falkenbach-album werd me aangeraden als een plaat uit het genre die me misschien wèl zou weten te boeien. En inderdaad bevalt dit me al wat beter dan de meeste andere bands die deze stijl spelen. Toch vind ik ook dit niet geniaal, zo blijven de nummers me soms wat te lang doorgaan en ontbreekt er vaak wat spanning. Verder wel een aardig plaatje dat niet vervelend is om naar te luisteren.

...Magni Blandinn Ok Megintiri vind ik etsje minder dan het debuut. Over het algemeen lijkt het geheel niet heel vloeiend te lopen. Dat is het beste te horen in de wat tragere marstempo's waar inventiever drum- en baswerk wat had kunnen helpen. En let eens op het onbeholpen intro van Walhall dat wel heel erg lijkt op het intro van Bathory's Enter The Eternal Fire. De geest van Bathory waart natuurlijk flink rond op het werk van Falkenbach maar dit is wel heel onbeholpen en weinig creatief. Dat was op ...En Their Medh Riki Fara... wel anders.